 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Jesteś tutaj:
Głównym zadaniem IWC jest nadzór i
korygowanie ograniczeń ustalonych przez Terminarz Konwencji, który
zarządza przebiegiem polowań na wieloryby na całym świecie. Te
ograniczenia polegają między innymi na: zapewnieniu całkowitej ochrony
pewnym gatunkom, oznaczeniu niektórych akwenów jako rezerwaty waleni,
ustaleniu limitów ilości i wielkości poławianych wielorybów, określeniu
otwartych i zamkniętych sezonów polowań i zakazaniu połowów karmionych
młodych oraz samic, które się nimi opiekują. Zajmują się także
zbieraniem raportów z połowów oraz danych statystycznych i
biologicznych.
Międzynarodowa Komisja Wielorybnictwa (IWC), jest międzyrządowym organem założonym w 1946 roku, odpowiedzialnym za zachowanie populacji wielorybów i nadzorem wielorybnictwa. W 1986 przyjęło moratorium na połowy komercyjne, które do dziś pozostaje w mocy. Jednakże wielkie morskie ssaki stoją twarzą w twarz z zagrożeniem ze strony rządu Japonii i krajów, które agresywnie zwerbowała ona do IWC. Ignorując powtarzane rezolucje IWC, Japonia każdego roku zabija setki wielorybów na Północnym Pacyfiku i na akwenach Morskiego Rezerwatu waleni – wodach otaczających Antarktydę, które w 1994 IWC uznało za rezerwat wielorybów.
Wielorybnicy przejmują kontrolę nad IWC
Dzięki swojej uporczywej kampanii kupowania głosów, Japonia ma duże szanse na uzyskanie zwykłej większości głosów w nadchodzącym zebraniu IWC, które będzie miało miejsce w Anchorage na Alasce w maju 2007r. Jeśli Japonia uzyska większość, będzie mogła wybrać nowego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego oraz zajmie dominującą rolę w głosowaniach IWC. Bez wątpienia użyje tego wpływu, by oficjalnie zaaprobować “naukowe” połowy i uznać, że populacja wielorybów została odnowiona na tyle, iż należy rozpowszechnić wielorybnictwo, by zadbać o morski ekosystem. Aprobata “naukowych” połowów zapewne przyjmie formę rezolucji. Na spotkaniu w 2005 roku Japonia, wraz z dwudziestoma innymi członkami IWC, przedstawiła projekt rezolucji na dalsze połowy na Oceanie Południowym. Rezolucja została odrzucona.
Zwykła większość to wciąż za mało, by obalić moratorium w sprawie połowów komercyjnych, czy zlikwidować Morski Rezerwat Waleni na Oceanie Południowym. Do tego niezbędna by była większość trzech czwartych głosów. Jednakże zwykła większość może zostać użyta, aby polowania “naukowe” uzyskały poparcie Komisji. Nie zmienia to faktu, że od ponad dwóch dekad Komisja Naukowa odmawia zaaprobowania 'naukowej' rzezi.
Jeśli Japonia zdobędzie większość?
Jeśli Japonii uda się uzyskać większość głosów na tegorocznym posiedzeniu IWC oznaczać to będzie wejście na równię pochyłą, zmierzającą do przywrócenia komercyjnego wielorybnictwa. Japonia będzie się starać wpłynąć na IWC, by głosowania stały się tajne, a ich program połowów “naukowych” usankcjonowany prawnie. Nakażą naukowcom IWC, by zaprzestali prac nad ochroną wielorybów, a zamiast tego zajęli się tematyką wykorzystania tychże ssaków. Zmienią system opłat członkowskich tak, by kraje rozwinięte, które stanowią większość ruchu antywielorybniczego, płaciły więcej (w nadziei, że skłoni to niektóre z nich do odejścia z IWC).
Japonia może nawet spróbować ustanowić rezolucję głoszącą, że zarówno stworzenie rezerwatu, jak i wprowadzenie moratorium na komercyjne wielorybnictwo, były pomyłkami. Jednak nie będzie to łatwe, gdyż odwołanie istniejącej rezolucji wymaga trzech czwartych głosów poparcia – a tego Japonii nie da się uzyskać.
Może także próbować skłonić IWC do wezwania działającej przy ONZ Konwencji Handlu Zagrożonymi Gatunkami (CITES), by zniosła zakaz handlu płetwalem karłowatym. Następne zebranie CITES będzie miało miejsce po zebraniu IWC na Alasce. Wniosek o zniesienie tego zakazu może zostać zgłoszony przez któreś z państw sygnujących Konwencję, przykładowo właśnie przez Japonię. To działanie może osłabić moratorium wprowadzone przez IWC.
Międzynarodowa Komisja Wielorybnictwa (IWC), jest międzyrządowym organem założonym w 1946 roku, odpowiedzialnym za zachowanie populacji wielorybów i nadzorem wielorybnictwa. W 1986 przyjęło moratorium na połowy komercyjne, które do dziś pozostaje w mocy. Jednakże wielkie morskie ssaki stoją twarzą w twarz z zagrożeniem ze strony rządu Japonii i krajów, które agresywnie zwerbowała ona do IWC. Ignorując powtarzane rezolucje IWC, Japonia każdego roku zabija setki wielorybów na Północnym Pacyfiku i na akwenach Morskiego Rezerwatu waleni – wodach otaczających Antarktydę, które w 1994 IWC uznało za rezerwat wielorybów.
Wielorybnicy przejmują kontrolę nad IWC
Dzięki swojej uporczywej kampanii kupowania głosów, Japonia ma duże szanse na uzyskanie zwykłej większości głosów w nadchodzącym zebraniu IWC, które będzie miało miejsce w Anchorage na Alasce w maju 2007r. Jeśli Japonia uzyska większość, będzie mogła wybrać nowego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego oraz zajmie dominującą rolę w głosowaniach IWC. Bez wątpienia użyje tego wpływu, by oficjalnie zaaprobować “naukowe” połowy i uznać, że populacja wielorybów została odnowiona na tyle, iż należy rozpowszechnić wielorybnictwo, by zadbać o morski ekosystem. Aprobata “naukowych” połowów zapewne przyjmie formę rezolucji. Na spotkaniu w 2005 roku Japonia, wraz z dwudziestoma innymi członkami IWC, przedstawiła projekt rezolucji na dalsze połowy na Oceanie Południowym. Rezolucja została odrzucona.
Zwykła większość to wciąż za mało, by obalić moratorium w sprawie połowów komercyjnych, czy zlikwidować Morski Rezerwat Waleni na Oceanie Południowym. Do tego niezbędna by była większość trzech czwartych głosów. Jednakże zwykła większość może zostać użyta, aby polowania “naukowe” uzyskały poparcie Komisji. Nie zmienia to faktu, że od ponad dwóch dekad Komisja Naukowa odmawia zaaprobowania 'naukowej' rzezi.
Jeśli Japonia zdobędzie większość?
Jeśli Japonii uda się uzyskać większość głosów na tegorocznym posiedzeniu IWC oznaczać to będzie wejście na równię pochyłą, zmierzającą do przywrócenia komercyjnego wielorybnictwa. Japonia będzie się starać wpłynąć na IWC, by głosowania stały się tajne, a ich program połowów “naukowych” usankcjonowany prawnie. Nakażą naukowcom IWC, by zaprzestali prac nad ochroną wielorybów, a zamiast tego zajęli się tematyką wykorzystania tychże ssaków. Zmienią system opłat członkowskich tak, by kraje rozwinięte, które stanowią większość ruchu antywielorybniczego, płaciły więcej (w nadziei, że skłoni to niektóre z nich do odejścia z IWC).
Japonia może nawet spróbować ustanowić rezolucję głoszącą, że zarówno stworzenie rezerwatu, jak i wprowadzenie moratorium na komercyjne wielorybnictwo, były pomyłkami. Jednak nie będzie to łatwe, gdyż odwołanie istniejącej rezolucji wymaga trzech czwartych głosów poparcia – a tego Japonii nie da się uzyskać.
Może także próbować skłonić IWC do wezwania działającej przy ONZ Konwencji Handlu Zagrożonymi Gatunkami (CITES), by zniosła zakaz handlu płetwalem karłowatym. Następne zebranie CITES będzie miało miejsce po zebraniu IWC na Alasce. Wniosek o zniesienie tego zakazu może zostać zgłoszony przez któreś z państw sygnujących Konwencję, przykładowo właśnie przez Japonię. To działanie może osłabić moratorium wprowadzone przez IWC.
