Są to metody rybackie, w których używa się krótkich lin zakończonych różnego rodzaju hakami (w przeciwieństwie do połowów za pomocą sznurów haczykowych). Mogą to być liny ręczne, kołowroty ręczne, kołowroty elektryczne, wędki typu kij z liną, obciążone jednostronnie liny z haczykami na całej długości, oraz wędy, czyli liny z hakami ciągnięte za statkiem. W czasie połowu używa się przynęty albo wabika, by przyciągnąć określony gatunek.
Poławiane gatunki:
Wiele gatunków ryb, kałamarnic i mątw, od ryb dennych po organizmy żyjące w oceanicznej toni.
Sposób działania:
Liny ręczne to liny zakończone hakami z przynętą, zarzucane ze stojącej lub poruszającej się łodzi. Ponieważ holowanie jest powolne, stworzono zmechanizowane systemy, które umożliwiają obsługę dużej liczby lin przez małą załogę. Wędki albo łódki wabiące przyciągają do łodzi ryby znajdujące się blisko powierzchni wody za pomocą żywej lub martwej przynęty albo spryskiwania powierzchni wody, co rybom może kojarzyć się z ruchliwą zdobyczą. Liny stosuje się do łapania ryb, które są potem wciągane na pokład przy zastosowaniu urządzeń ręcznych bądź elektrycznych. Ta metoda służy do łowienia ławic tuńczyka pasiastego (bonito) i tuńczyka białego.
W trollingu używa się lin z dopasowaną przynętą lub wabikami, które są ciągnięte za łodzią przy powierzchni wody albo w toni. Zazwyczaj w tym samym czasie wykorzystuje się kilka lin. Są powszechnie stosowane w połowach tuńczyków i marlinów.
Zalety:
Łowienie za pomocą lin i haków jest bardziej selektywne niż inne metody. Pozwala na połów ryb pożądanego gatunku i rozmiaru oraz dostarcza ryb wysokiej jakości. Techniki te nie zagrażają rybom odbywającym tarło, ponieważ wtedy ryby nie przyjmują pokarmu. Liny są zarzucane na względnie krótko, tak więc można wypuścić z powrotem do morza gatunki, które złapały się przypadkowo.