โดย จริยา เสนพงศ์

6 ปีที่ผ่านมา แม้ร่างอันไร้วิญญาณของเจริญ วัดอักษร ยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ที่วัดบ่อนอก แต่การเคลื่อนไหวของคนในพื้นที่ก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป  คำพูดที่ว่าเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน กลับกลายเป็นความว่างเปล่าเมื่อรัฐบาลทุกยุคทุกสมัยไม่เคยเปลี่ยนความตั้งใจที่จะพัฒนาภาคใต้สู่ศูนย์กลางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เช่นเดียวกับมาบตาพุด ข้ออ้างความเจริญ การจ้างงาน รายได้ของคนในพื้นที่และรายได้ประชาชาติรวมจะเพิ่มสูงขึ้น กลายเป็นข้อกังขาของคนในพื้นที่หลายจังหวัด เนื่องจากบทเรียนการพัฒนาอุตสาหกรรมและพลังงานที่ผ่านมาทำให้ประชาชนไม่ไว้วางใจรัฐบาลซ่อนแอบ

ธงสีเขียวเข้มที่เจริญ วัดอักษรใช้เพื่อต่อต้านโรงไฟฟ้าถ่านหินในพื้นที่บ่อนอกบ้านกรูด โบกสะบัดริมถนนลิ่วล้อพร้อมเสียงกลองยาวแห่นำทางให้คนรักเจริญที่ต่อต้านความเจริญในความหมายที่รัฐบาลยัดเยียดให้ไปรวมตัวกันที่วัดบ่อนอกเพื่อบรรจุประวัติศาสตร์การต่อสู้ของคนประจวบ ลงในแคปซูลเวลา ในอีก 50 ปีข้างหน้า ลูกหลานชาวประจวบ จะเป็นผู้เปิดตำนานการต่อสู้ของคนรุ่นพ่อแม่และพึงระลึกไว้ว่าคนรุ่นก่อนเขาปกป้องบ้านเกิดด้วยชีวิตภายใต้สงครามที่เรียกว่า”การพัฒนา”

รสนา โตสิตระกูล สมาชิกวุฒิสภาผู้แทนราษฎร กล่าวว่า “การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและความมั่นคงทางทหารและการเมืองคือพันธมิตรที่ถูกรวมกันไว้ นักการเมืองย่อมทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว มาบตาพุดคือประจักษ์พยานสำคัญที่พันธมิตรความมั่นคงและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของคนกลุ่มน้อยอยู่บนฐานทรัพยากรของกลุ่มคนส่วนใหญ่”

ทางด้านสุรีรัตน์ แต้ชูตระกูล แกนนำสำคัญของเครือข่ายประจวบฯ กล่าวย้ำว่า “เส้นความเจริญที่รัฐหยิบยื่นให้กำลังทับซ้อนกับความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติที่คนในพื้นที่ใช้ประโยชน์ การพัฒนาสามขาภายใต้เกษตรกรรม ประมงและการท่องเที่ยวเป็นการสร้างโอกาสในการแสวงหาช่องทางการพัฒนาที่เหมาะสม หากแต่เศรษฐกิจพอเพียงกลับไม่สามารถเพิ่มรายได้มวลรวมประชาชาติในความหมายของรัฐ”

ธารา  บัวคำศรี ผู้แทนประจำประเทศไทย กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวทิ้งท้ายว่า “การพัฒนาที่ยั่งยืนกับการดูแลสิ่งแวดล้อม คนที่ได้รับผลกระทบคือคนเสื้อสีเขียว สิบปีที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้การปฎิบัติการจริงในพื้นที่ กรีนพีซเป็นหนี้บุญคุณคนที่ต่อสู้เพื่อสิ่งแวดล้อมในพื้นที่และหนึ่งในนั้นคือพี่น้องชาวประจวบ และร่างของเจริญ วัดอักษรที่ยังคงนอนนิ่งอยู่ที่วัดบ่อนอกเพื่อเตือนใจให้คนประจวบ คิดถึงความเจริญอย่างมีสติ”