มายาคติที่พบบ่อย

ผู้คนจำนวนมากถามคำถามอย่างจริงใจเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน และน้อยคนที่ถูกจ้างให้กุเรื่อ���ขึ้น ในหน้านี้เราได้ตอบคำถามที่ยาก และคำถามที่เป็นการโกหกอย่างตรงไปตรงมาที่ถูกถามซ้ำแล้วซ้ำอีก

คุณเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับภาวะโลกร้อนที่ฟังดูไม่ถูกต้องหรือไม่ หรือคุณอาจมีคำถามที่สงสัยมานาน เรายินดีที่จะได้ยินจากคุณ ไม่ว่าคุณจะเป็นเด็กนักเรียน นักเขียนบล็อค ประชาชนทั่วไป หรือ นักประชาสัมพันธ์ของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล ถ้ามีผู้ถามคำถามใดข้อใดข้อหนึ่งมากพอ เราจะตอบคำถามนั้นในหน้านี้

มายาคติที่พบบ่อย ความเข้าใจผิด และคำถามที่ดีเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน

ถาม: มีข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่น่าเชื่อถือมากพอมารองรับสิ่งที่เราคิดว่าเรารู้เกี่ยวกับภาวะโลกร้อนหรือไม่ ฉันได้ยินว่านักวิทยาศาสตร์บางคนยังไม่เห็นด้วย

เราคิดว่าลอร์ด โรเบิร์ต เมย์ ประธาน The Royal Society (สมาคมวิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก) ได้กล่าวไว้อย่างดีในวันครบรอบวันเกิดของเขาในพ.ศ. 2547 ดังนี้

"มีคำถามเกิดขึ้นเสมอเกี่ยวกับรายละเอียดบางประการ แต่ผู้ที่กล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงที่เห็นชัดเจนในระบบภูมิอากาศนั้นไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมมนุษย์ (บางคนก็ยังเห็นเป็นเช่นนั้น) ก็เหมือนผู้ที่กล่าวว่าการสูบบุหรี่ไม่ใช่สาเหตุหลักของโรคมะเร็งปอด (บางคนก็ยังเห็นเป็นเช่นนั้น)

ในความเป็นจริงนั้น ผู้คนเห็นพ้องกันมากกว่าไม่เห็นพ้องกันเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน "การถกเถียง" ส่วนมากเกี่ยวกับหัวข้อนี้มาจากการทำงานประชาสัมพันธ์อันแยบยลของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลนั่นเอง และเป็นข้อเท็จจริงที่ว่านักข่าวรู้สึกเป็นภาระหน้าที่ที่จะต้อง "รายงานข่าวทั้ง 2 ด้าน" ถึงแม้ว่าด้านหนึ่งจะพิสูจน์ให้เห็นได้ว่าผิด

ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่หน้า ความเห็นร่วมกันในทางวิทยาศาสตร์ ของเรา

ถาม: ทำไมจึงไม่ควรสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เพิ่มขึ้น ทั้งๆ ที่มันไม่ปล่อยก๊าซเรือนกระจก

เราพูดตามตรงว่าเราไม่เข้าใจว่าทำไมจึงมีคน (ที่อยู่นอกอุตสาหกรรมนิวเคลียร์) คิดว่าการสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เป็นสิ่งที่ดี พลังงานนิวเคลียร์แพงที่สุดและอันตรายที่สุดเท่าที่มนุษย์ได้เคยคิดค้นขึ้นเพื่อใช้ต้มน้ำ นอกจากนี้ ในปัจจุบันพลังงานนิวเคลียร์ยังมีปัญหาขั้นพื้นฐานที่เกิดขึ้นเมื่อ 10, 20 และ 30 ปีที่แล้ว (ความเสี่ยงจากการเพิ่มทวีของอาวุธนิวเคลียร์ ปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ของกากกัมมันตภาพรังสี ปัญหาความปลอดภัยของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ปัญหาด้านความมั่นคงต่างๆ ฯลฯ) ถึงเวลาแล้วที่จะหยุดทิ้งขว้างเงินที่ควรใช้กับสิ่งดีๆ ไปกับสิ่งที่เลวร้าย

ดูหน้า วิธีแก้ปัญหา สำหรับทางเลือกของพลังงานที่ได้รับการพิสูจน์

ดูหน้า ความคิดที่ผิดเกี่ยวกับนิวเคลียร์ ว่าทำไมนิวเคลียร์จึงไม่ใช่คำตอบของภาวะโลกร้อน

ถาม: ในหนังสือเรื่อง สภาวะแห่งความกลัว (State of Fear) ของไมเคิล ไครช์ตัน ตัวละครของเขาพูดว่าภาวะโลกร้อนเป็นสิ่งที่ถูกกุขึ้น (โดยผู้ก่อการร้าย) และฉันได้ยินมาว่านั่นเป็นสิ่งที่ไมเคิลคิดจริงๆ (ยกเว้นส่วนที่เกี่ยวกับผู้ก่อการร้าย)

เรามิใช่นักวิจารณ์วรรณกรรม ดังนั้นเราจะไม่ออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่อง "State of Fear" ในฐานะนวนิยาย (แม้ว่ารู้สึกตะหงิดๆ อยากจะทำอย่างนั้น) และหากมองในแง่ของความถูกต้องทางด้านวิทยาศาสตร์ ก็ต้องขอบอกว่าหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยข้อความที่คลาดเคลื่อนและข้อความที่เป็นจริงแค่ครึ่งๆ กลางๆ ที่ล้วนก่อให้เกิดความเข้าใจผิด แต่เนื่องจากได้มีผู้วิจารณ์ติติงได้เป็นอย่างดีมาแล้วมากมาย เราก็ไม่คิดจะเสียเวลาไปพูดถึงมันอีก

เขาไม่เรียกกันว่านิยายวิทยาศาสตร์โดยไม่มีเหตุผล โดย NRDC

ไมเคิล ไครช์ตันและภาวะโลกร้อน โดย Brookings

สภาวะสับสนของ ไมเคิล ไครช์ตัน โดย RealClimate

สภาวะสับสนของไมเคิล ไครช์ตัน II : การกลับมาของวิทยาศาสตร์   

อย่างไรก็ตามเราจะให้ข้อสังเกตว่าชายที่อ้างว่า "สับสนเพราะข้อโต้เถียงที่ไม่มีเหตุผลและทำให้ไขว้เขวที่ดูเหมือนจะบอกอะไรหลายๆ อย่างเกี่ยวกับการโต้แย้งด้านการเมืองในปัจจุบัน" นั้น ได้ออกนอกลู่นอกทางเพื่อกุเรื่องนั้นขึ้น

ถาม: ฉันรู้จากข้อเท็จจริงว่าต้นไม้ใช้คาร์บอนไดออกไซต์เพื่อเจริญเติบโต ดังนั้นคาร์บอนไดออกไซต์ที่เพิ่มขึ้นก็ทำให้ต้นไม้โตเร็วขึ้น แล้วเราก็จะมีป่าและอาหารเพิ่มขึ้น และไม่มีภาวะโลกร้อนเพราะต้นไม้ดูดซับคาร์บอนไดออกไซต์ส่วนเกิน จริงหรือไม่

โชคร้ายที่ไม่ใช่เรื่องจริงเลย ความอุดมสมบูรณ์ของคาร์บอน ซึ่งเป็นชื่อเรียกของผลกระทบดังกล่าว อาจมีประโยชน์ในระยะสั้น แต่ได้ถูกพิสูจน์แล้วว่าเป็นความหวังที่ไม่อาจเป็นจริง ปัญหาหนึ่งก็คือ มีปัจจัยอื่นนอกเหนือจากการที่คาร์บอนไดออกไซต์ยับยั้งต้นไม้ไม่ให้เติบโตอย่างไม่จำกัด ตัวอย่างหนึ่งก็คือ สารอาหารในดิน อีกตัวอย่าง คือ เรื่องน้ำ

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม ดูข้อความนี้  ในเว็บไซต์ RealClimate

ถาม: อุณหภูมิ 2-3 องศาจะเป็นเรื่องใหญ่ได้อย่างไร เพราะที่ๆ ฉันอาศัยอยู่อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงสูงกว่านั้นภายในวันเดียว

การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกอาจมีผลกระทบรุนแรง ตัวอย่างเช่น ยุคน้ำแข็งสุดท้ายอุณหภูมิเย็นกว่าในปัจจุบันเพียง 5 องศาเซลเซียส (9 องศาฟาเรนไฮท์) เท่านั้น ตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 18 โลกของเราอุ่นขึ้นเพียง 0.6 องศาเซลเซียส (1.1 องศาฟาเรนไฮท์) และถึงแม้จะร้อนขึ้นเพียงเท่านี้ เราก็ยังเห็นผลกระทบอันร้ายแรง

ข้อมูลเพิ่มเติม ไปที่หน้า วิทยาศาสตร์ของภาวะโลกร้อน

ถาม: การหยุดภาวะโลกร้อนเป็นสิ่งที่ปฏิบัติไม่ได้จริง ดังนั้นทำไมเราไม่ปรับตัวให้เข้ากับมัน

เมื่อบ้านคุณถูกไฟไหม้ สิ่งแรกที่คุณทำคือดับไฟ ไม่ใช่พยายามทำตัวให้เคยชินกับความร้อน ความจริงก็คือ เราจะต้องทำหลายอย่างมากในการปรับตัวให้เข้ากับอุณหภูมิที่สูงกว่า 1 องศาเซลเซียส (1.8 องศาฟาเรนไฮท์) ที่ในปัจจุบันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ (สาเหตุจากการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอดีตและปัจจุบัน) แต่เราจำเป็นต้องรักษาอุณหภูมิทั่วโลกที่เพิ่มขึ้นให้อยู่ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียส  (3.6 องศาฟาเรนไฮท์) อีกด้วย ถ้าสูงกว่านี้ เราจะเสี่ยงมากขึ้นต่อผลกระทบอันเป็นหายนะ และผลโต้กลับที่ไม่สามารถย้อนคืนได้

โชคดีที่มีเทคโนโลยีที่เชื่อถือได้ที่เราสามารถใช้เพื่อจัดหาพลังงานที่เราต้องใช้โดยไม่ก่อให้เกิดภาวะโลกร้อน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมดูหน้า วิธีแก้ปัญหา

อย่างไรก็ตาม เมื่อคำนึงถึงการปรับตัวและการนำวิธีแก้ปัญหามาปฏิบัติ ประเทศที่ร่ำรวยกว่าต้องเป็นผู้นำในการให้ความช่วยเหลือ อันที่จริงแล้วประเทศเหล่านั้นมีภาระผูกมัดต้องช่วยเพราะมีพันธะภายใต้กรอบอนุสัญญาแห่งสหประชาชาติว่าด้วยกา��เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) ประเทศที่ยากจนต่างๆ ไม่มีทรัพยากร เงิน และ ความเชี่ยวชาญที่จะแก้ปัญหาด้วยตนเอง นอกจากนี้ผู้ที่ก่อให้เกิดปัญหานี้ตั้งแต่แรกส่วนใหญ่เป็นประเทศที่ร่ำรวยจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลและการตัดไม้ทำลายป่ามานับหลายทศวรรษ

ข้อมูลล่าสุด

 

สิงคโปร์ และมาเลเซีย ครองเส้นทางการลักลอบค้าไม้รามินเถื่อน

เรื่องราว | ตุลาคม 6, 2547 ที่ 5:00

สิงคโปร์ 6 ตุลาคม 2547 - วันนี้ กรีนพีซแสดงหลักฐานชิ้นใหม่ที่ระบุได้ว่า มีการลักลอบขนไม้รามินเถื่อน จากอินโดนีเซีย ไปยังมาเลเซีย และสิงคโปร์ ซึ่งถือเป็นการคุกคามความอยู่รอดของลิงอุรังอุตัง และเสือสุมาตรา อย่างยิ่ง เรือเรนโบว์ วอร์ริเออร์ของกรีนพีซ...

กรีนพีซ เรียกร้องรัฐบาลมาเลเซียหยุดยั้งการลักลอบค้าไม้เถื่อน

เรื่องราว | ตุลาคม 6, 2547 ที่ 5:00

กรุงเทพฯ 6 ตุลาคม 2547 – วันนี้ อาสาสมัครของกรีนพีซ ล็อคตัวเองไว้กับประตูของสถานทูตมาเลเซีย เพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลมาเลเซียจัดการกับปัญหาขบวนการทำให้ไม้เถื่อนเป็นไม้ถูกกฎหมาย และการลักลอบค้าไม้รามินเถื่อน และรัฐบาลมาเลเซีย ควรเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่...

อนาคตของพืชและสัตว์ป่า ขึ้นอยู่กับความเมตตาของรัฐบาลทุกประเทศ

เรื่องราว | ตุลาคม 2, 2547 ที่ 5:00

กรุงเทพฯ, 2 ตุลาคม 2547 – การประชุมสามัญประเทศภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่า และพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) ครั้งที่ 13 เริ่มขึ้นแล้ว กรีนพีซเรียกร้องให้ผู้แทนจากประเทศต่างๆ ตระหนักถึงอนาคตของพืชป่า และสัตว์ป่า...

วิกฤติป่าเอเชีย-แปซิฟิก

เรื่องราว | มีนาคม 1, 2547 ที่ 6:00

จาการ์ต้า, 1 มีนาคม 2547 – วันนี้ กรีนพีซ เปิดเผยหลักฐานการทำลายป่า ตามแนวชายฝั่งในจังหวัดกลิมันตันกลาง ซึ่งอาสาสมัครกรีนพีซ พร้อมเรือเรนโบว์ วอร์ริเออร์ เก็บรวบรวมไว้ได้ตลอด 3 สัปดาห์ที่ผ่านมา โดยประกอบด้วยเรือต้องสงสัย, เรือลากโยง...

กรีนพีซ ร่วมมืออินโดนีเซียขับไล่เรือขนไม้เถื่อน

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 24, 2547 ที่ 6:00

จาการ์ต้า, 24 กุมภาพันธ์ 2547 – วันนี้ กรีนพีซร่วมมือกับกองทัพเรืออินโดนีเซีย ขับไล่เรือขนส่งซุงผิดกฎหมาย “ฮา ตินห์ ศูนย์ หก” ของทางการเวียดนาม และจดทะเบียนในจังหวัดไฮฟง ออกจากน่านน้ำในจังหวัดกลิมันตันกลาง หลังลอยลำอยู่ในอ่าวคูไม เป็นเวลา 10 วัน...

เสียงจากเครือข่ายเด็กและเยาวชนเพื่อป่า

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 17, 2547 ที่ 6:00

กัวลาลัมเปอร์ 17 กุมภาพันธ์ 2547 –ตัวแทนสมาชิกโครงการ Kids for Forests หรือ เครือข่ายเด็ก และเยาวชนเพื่อป่า 30 คน จาก 13 ประเทศทั่วโลก รวมตัวกันที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ขณะนี้ เพื่อพยายามโน้มน้าวตัวแทนรัฐบาลของแต่ละประเทศ...

เยาวชนไทย ร่วมเรียกร้องรักษาป่าโบราณ

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 13, 2547 ที่ 6:00

กรุงเทพฯ 13 กุมภาพันธ์ 2547 – วันนี้ เยาวชนไทย 4 คน จากโครงการ Kids for Forests ประเทศไทย เดินทางไปยังกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เพื่อร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเสียงเรียกร้องจากเยาวชนทั่วโลก ในการรณรงค์เพื่อปกป้องผืนป่าโบราณ กับตัวแทนรัฐบาลจากประเ...

กรีนพีซพบหลักฐาน การทำลายป่าในอินโดนีเซีย

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 10, 2547 ที่ 6:00

จาการ์ต้า, 10 กุมภาพันธ์ 2547 – กรีนพีซ พร้อมด้วยกลุ่ม WALHI, ฟอร์เรสต์ วอทช์ และเทลาปัก ของอินโดนีเซีย เดินทางไปกับเรือเรนโบว์ วอร์ริเออร์ เพื่อให้ประจักษ์แก่สายตา ถึงการลักลอบตัดไม้ในจังหวัดกลิมันตันกลาง ซึ่งตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา กรีนพีซ...

กรีนพีซ เผชิญหน้าขบวนการลักลอบตัดไม้

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 5, 2547 ที่ 6:00

จาการ์ต้า, 5 กุมภาพันธ์ 2547 – นักรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมกรีนพีซ จากเรือเรนโบว์ วอร์ริเออร์ เผยภาพขณะขบวนการลักลอบตัดไม้ลำเลียงไม้อัดผิดกฎหมายลงเรือ ที่บริเวณปากแม่น้ำลามันเดา ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของอุทยานแห่งชาติตันจุง ปุตติง ในจังหวัดกลิมันตัน...

บริษัทมาเลเซียทำตัวเหนือกฎหมาย

เรื่องราว | กุมภาพันธ์ 3, 2547 ที่ 6:00

3 กุมภาพันธ์ 2547, กรุงเทพฯ – กรีนพีซ เปิดเผยรายงานการคอรัปชั่น และการทำลายสิ่งแวดล้อมของบริษัทตัดไม้สัญชาติมาเลเซีย “ริมบูนัน ฮิจาว” ต่อที่ประชุมว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ในเดือนกุมภาพันธ์นี้

151 - 160 ของ 164 ผล

หมวด