พิธีสารเกียวโต - หลุมพรางที่อาจเกิดขึ้น

แม้ว่าพิธีสารเกียวโตจะเป็นบันทึกข้อตกลงระหว่างประเทศฉบับเดียวที่จำกัดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เป็นสาเหตุของภาวะโลกร้อน แต่พิธีสารเกียวโตยังห่างไกลจากความสมบูรณ์อยู่มาก และอาจมีช่องโหว่เกิดขึ้นได้ การเจรจาเป็นเวลาหลายปีทำให้ช่องโหว่เหล่านี้ถูกปิดและจำกัดลง แต่ยังเหลือมากพอที่จะทำให้บันทึกข้อตกลงฉบับนี้มีประสิทธิภาพด้อยลงหากนานาชาติไม่ระแวดระวัง

กลไกการค้าต่างๆ ของพิธีสารเกียวโตต้องอาศัยโครงสร้างที่มั่นคง และ "มีเกราะป้องกันการรั่วไหล" ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่เป็นที่ปรารถนามาก ซึ่งรวมถึงมีระบบบัญชีในประเทศและระบบการควบคุมระหว่างประเทศ เพื่อสร้างความมั่นใจว่าจะสามารถบรรลุเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยรวมได้ ในขอบเขตหนึ่งกลไกการพัฒนาที่สะอาด (CDM) อยู่นอกโครงสร้างนี้เนื่องจากมันคือการสร้างความมั่นใจว่าโครงการต่างๆ ในประเทศกำลังพัฒนาสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้อยู่ต่ำกว่าเกณฑ์พื้นฐานที่สมมติฐานขึ้น นั่นคือ "อะไรจะเกิดขึ้นหากปราศจากโครงการเหล่านั้น" กลไกการพัฒนาที่สะอาดไม่เหมือนกลไกการค้าและการนำไปปฏิบัติร่วมกัน (JI) เนื่องจากมันอนุญาตให้ประเทศใน Annex B (ประเทศอุตสาหกรรม) เพิ่มการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยรวมได้เพราะได้รับ "เครดิต" จากการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในประเทศกำลังพัฒนา  

ปัญหาเหล่านี้หมายความว่ามีความจำเป็นอย่างฉับพลันที่วิธีการของโครงการ CDM นั้นต้องรัดกุมและทำให้บรรลุประโยชน์ต่างๆ สำหรับสภาพภูมิอากาศอย่างแท้จริง การโต้เถียงหลายครั้งใน 7 ปีที่ผ่านมานั้นเกี่ยวกับการดำรงรักษาบูรณภาพของโครงสร้างนี้ ผลลัพธ์ที่ได้นั้นยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่ผลลัพธ์โดยรวม คือ พื้นฐานที่แข็งแกร่งสำหรับการสร้างความก้าวหน้าในอนาคต ข้อด้อยที่สำคัญที่สุดของโครงสร้างนี้ คือ การสร้างเครดิตจาก "การดูดซับคาร์บอน" ซึ่งเป็นการชดเชยการปล่อยคาร์บอนไดออกไซต์จากเชื้อเพลิงฟอสซิลด้วยคาร์บอนไดออกไซต์จากวัสดุอินทรีย์ที่ยังไม่ถูกปล่อยออกมา ซึ่งทำให้คาร์บอนไดออกไซต์จากเชื้อเพลิงฟอสซิลถูกปล่อยออกสู่พื้นผิวโลกมากขึ้นในนามของการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก

ปัญหาของ "การดูดซับ" คาร์บอน

ภายใต้ข้อกำหนดของพิธีสารเกียวโต การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินเฉพาะด้าน และกิจกรรมเกี่ยวกับป่าไม้ ซึ่งสามารถกำจัดคาร์บอนได้สามารถนับเป็นการดำเนินการให้บรรลุข้อผูกมัดด้านการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกภายใต้พิธีสารเกียวโต ทฤษฎีก็คือ หากคาร์บอน 1 ตันถูกกักเก็บไว้ในต้นไม้ (หรือที่เรียกว่า "การดูดซับ" คาร์บอน) ดังนั้นถึงถูกจำกัดออกไปจากบรรยากาศ ดังนั้นประเทศนั้นๆ จะได้รับการอนุญาติให้ปล่อยคาร์บอน 1 ตันออกสู่บรรยากาศจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล 

ทฤษฎีทั้งหมด นั่นคือ การสร้าง "การดูดซับ" ในป่า ต้นไม้ และดิน ซึ่งทำให้คาร์บอนไดออกไซต์ถูกกำจัดออกจากระบบภูมิอากาศ เพื่อชดเชยก๊าซเรือนกระจกจากเชื้อเพลิงฟอสซิลที่ถูกปล่อยออกมามากกว่านั้น เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องนัก โชคไม่ดีที่คาร์บอนที่ถูกกักเก็บไว้ในต้นไม้ ไม่ถูกกำจัดออกจากบรรยากาศ และเป็นไปได้สูงว่าคาร์บอนไดออกไซต์ 1 ตันที่นับว่าถูกกักเก็บไว้ในต้นไม้ต้นนั้นจะหาทางกลับออกสู่บรรยากาศในที่สุด ผลที่ได้ก็คือภาระของการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซต์ถูกเปลี่ยนมือไปยังคนรุ่นต่อไป

อย่างไรก็ตาม ประเด็นหลักก็คือ การใช้การดูดซับคาร์บอนต้องไม่เบี่ยงเบนทรัพยากรทางการเมืองและการเงินไปจากหน้าที่หลักของมันก็คือ การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล ในความเป็นจริงแล้ว การดูดซับคาร์บอนไม่แม้แต่จะ "ซื้อเวลาให้เรา" เหมือนที่บางคนโต้แย้ง หากประเทศอุตสาหกรรมไม่บรรลุการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจำนวนมากในเวลาอันใกล้ เราอาจสูญเสียความสามารถในการหลีกเลี่ยงภาวะโลกร้อนที่อันตราย

เป้าหมายของพิธีสารเกียวโต คือ การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ไม่ใช่การสร้างกลไลเพื่อหลีกเลี่ยงการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ดังนั้น กรีนพีซจึงพยายามหาทางลดการใช้การดูดซับคาร์บอนในพิธีสารเกียวโตให้เหลือน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และเราได้สังเกตเห็นว่าหลายประเทศได้ให้ปฏิญาณที่จะไม่หาประโยชน์จากช่องโหว่นี้โดยเด็ดขาด

เราทุกคนต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาความซื่อสัตย์ของรัฐบาลต่างๆ เอาไว้ อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลได้กดดันอยู่เสมอให้ "เลือกทางออกง่ายๆ" โดยการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในแผ่นกระดาษเท่านั้น แม้ว่าทางออกดังกล่าวจะเอื้อประโยชน์ระยะสั้นให้กับอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นอย่างดี แต่มันจะสร้างหายนะในระยะยาว อ่านวิธีที่คุณสามารถช่วยได้ในหน้า ลงมือทำ

กลับไปหน้า พิธีสารเกียวโต

ข้อมูลล่าสุด

 

ธรรมชาติไม่เจรจาต่อรอง มหันตภัยแห่งสภาพภูมิอากาศมาเยือนเราแล้ว

รายการบล็อก จาก คูมิ ไนดู | ธันวาคม 9, 2557

ก่อนหน้าที่ไต้ฝุ่นฮากูปิตจะถาโถมถล่มฟิลิปปินส์ การอพยพครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในช่วงเวลาสงบได้เกิดขึ้นเพื่อไม่ให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิตอย่างใหญ่หลวงเหมือนเมื่อครั้งที่พายุไห่เยี่ยนเข้าเมื่อปีที่แล้ว เมื่อคราวที่มหาไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนได้โ...

เมื่อกระบี่เปิดอ้อมกอดรับนักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวเองก็ฮักกระบี่อย่างเต็มร้อย

รายการบล็อก จาก รัตนศิริ กิตติก้องนภางค์ | พฤศจิกายน 17, 2557

ไม่มีกฏเกณฑ์ใดระบุไว้ว่า “กอดมาอย่ากอดตอบ” ดังที่กระบี่คอยอ้าแขนรับนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกเสมอมา ครั้งนี้ถึงคราวที่กระบี่อยากได้อ้อมกอดจากคุณ และก็ได้รับกอดแน่นๆ ที่เปี่ยมด้วยความหวังในการปกป้องกระบี่กลับไป เทศกาลกระบี่เบิกฟ้าอันดา...

30 ประเทศ 160 เมือง 20,000 นักปั่นประกาศปกป้องอาร์กติก!

รายการบล็อก จาก Cristiana de Lia | ตุลาคม 8, 2557

4 ต.ค. ที่ผ่านมาเป็นสุดสัปดาห์ที่มีเรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้น เมื่อผู้คนกว่า 20,000 คน จาก 160 เมือง ในกว่า 30 ประเทศทั่วโลก ได้พร้อมใจออกมายังท้องถนนปั่นจักรยานรณรงค์ปกป้องอาร์กติก กิจกรรม #IceRide จัดขึ้นหลากหลายประเทศทั่วโลก...

จากทุ่งข้าวเมืองสองแคว สู่ทุ่งน้ำแข็งอาร์กติก ด้วยรักและแรงปั่น

รายการบล็อก จาก แมวตะลุยทุ่งข้าว | ตุลาคม 4, 2557

นักเขียนชาวอังกฤษ เอช จี เวลส์ กล่าวถึงจักรยานไว้อย่างน่าสนใจว่า "ทุกครั้งที่เห็นผู้ใหญ่ขี่จักรยาน ผมก็ไม่รู้สึกสิ้นหวังกับอนาคตของมวลมนุษยชาติอีกต่อไป" และก็เหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริงเมื่อเราได้สัมผัสขบวนจักรยานกว่า 1,000 คน ณ...

ก่อนค.3: ความล้มเหลวของการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมของโครงการท่าเรือขนถ่ายถ่านหินกระบี่

รายการบล็อก จาก รัตนศิริ กิตติก้องนภางค์ | กันยายน 27, 2557

“ คนกระบี่ถูกสอนมาให้คิดว่า ‘คุณจะมีความสุขได้อย่างไรถ้าคนรอบข้างไม่มีความสุข’ ผลประโยชน์ที่ได้มาจึงต้องเป็นผลประโยชน์ที่ยั่งยืนไปถึงลูกหลานอย่างแท้จริง กระบี่ไม่ค่อยมีพฤติกรรมทะเลาะเบาะแว้ง เหมือนคำขวัญที่ว่ากระบี่เมืองน่าอยู่...

People Climate’s March: ต่อกรกับโลกร้อน หากผู้นำไม่เดินหน้าก็อย่าขัดขวาง

รายการบล็อก จาก Arin de Hoog | กันยายน 24, 2557

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ประชาชน 600,000 คนจาก 160 ประเทศทั่วโลก ได้ออกมาเดินรณรงค์ต่อต้านวิกฤตโลกร้อน พร้อมกับส่งข้อความถึงผู้กำหนดนโยบายว่า หากไม่เดินหน้าหยุดยั้งการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ก็อย่าขัดขวาง การเดินหน้านั้น...

แรมซาร์ไซต์ (Ramsar Sites) และลมหายใจของกระบี่

รายการบล็อก จาก รัตนศิริ กิตติก้องนภางค์ | กันยายน 22, 2557

เราอาจรู้จักชื่อเสียงของกระบี่ในฐานะที่เป็นมรกตแห่งอันดามัน สรวงสวรรค์แห่งการท่องเที่ยวทางทะเล แต่นอกจะทะเลอันสวยงามแล้ว ธรรมชาติยังรังสรรค์อีกหนึ่งอัญมณีที่บริสุทธิ์งดงามและหาได้ยากบนโลกนี้ นั่นก็คือพื้นที่แรมซาร์ไซต์ หรือพื้นที่ชุ่มน้...

ครบรอบหนึ่งปี Arctic30 อิสรภาพของพวกเขาคืออิสรภาพของเรา

รายการบล็อก จาก The Arctic 30 | กันยายน 19, 2557

สิทธิเสรีภาพในการประท้วงอย่างสันติเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของสังคมที่มีความสุข สิทธิมนุษยชนโดยพื้นฐานแล้ว คือการยืนหยัด การออกสิทธิออกเสียง และการกล้าท้าทายหากกฎหมายไม่ยุติธรรม เมื่อระบบต่างๆ ล้มเหลว เรากล้าเผชิญหน้าขัดขวาง และส่งเสียงแทนผู...

1 - 10 ของ 751 ผล