อุบัติเหตุ

หน้า - มีนาคม 31, 2551
ประวัติศาสตร์ของยุคนิวเคลียร์ คือ อุบัิติเหตุ แต่แทนที่จะประกาศเตือนหรือยอมรับคำเตือนล่วงหน้า ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์และองค์กรของพลเรือนและทหารกลับพยายามปิดบังความจริง การดำเนินการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ใน 50 ปีที่ผ่านมาอยู่บนพื้นฐานของการปิดบัง หลอกลวง โกหก และ การให้ข้อมูลที่ผิด

เจ้าหน้าที่กรีนพีซกำลังเก็บตัวอย่างดินที่ปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีจากหายนะเชอร์โนบิล

อุตสาหกรรมนิวเคลียร์และนักลงทุนของพวกเขา ซึ่งตระหนักดีว่าพวกเขามีส่วนใกล้ชิดกับหายนะเสมอ ได้สร้างระบบที่ทำให้สามารถหลีกเลี่ยงการจ่ายค่าเสียหายทั้งหมดจากอุบัติเหตุ การที่ต้องจ่ายในจำนวนจำกัดเท่านั้น ทำให้พวกเขาสามารถดำเนินการทั้งๆ ที่รู้ดีว่าผู้เสียภาษีจะต้องจ่ายค่าเสียหายจากหายนะนิวเคลียร์ เป็นไปได้ว่าหากปราศจากกลไกเช่นนี้แล้ว อุตสาหกรรมนิวเคลียร์จะต้องถูกปิดตัวลงในเร็ววัน

ที่กล่าวมายังไม่รวมการปนเปื้อนที่เกิดขึ้นทุกวันจากการการปล่อยรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อมจากการดำเนินการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ โดยทุกๆ วัน น้ำทำความเย็นและก๊าซที่ปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีถูกปล่อยออกสู่แม่น้ำ น้ำทะเลตามชายฝั่ง และ ขึ้นสู่อากาศ ทั้งอย่างถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย

หายนะที่ร้ายกาจที่สุดจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน 

โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เซลล่าฟิลด์, สหราชอาณาจักร, 10 ตุลาคม 2500 ไฟไหม้เริ่มขึ้นที่วินสเกล ซึ่งเป็นเครื่องปฏิกรณ์ที่ 1 ที่ผลิตแร่พลูโตเนียมเพื่อโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของสหราชอาณาจักร ไฟไหม้เครื่องปฏิกรณ์นี้เป็นเวลาหลายชั่วโมง และปล่อยสารกัมมันตภาพรังสีปริมาณมากขึ้นสู่อากาศ หมอกควันกัมมันตภาพรังสีแผ่กระจายไปทั่วยุโรป โดยไปไกลถึงสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนในอังกฤษ นมวัวที่ปนเปื้อนกัมมันภาพรังสีหลายพันลิตรถูกเททิ้งไป

คิชทิม, สหภาพโซเวียตโซเชียลลิส (USSR), 29 กันยายน 2500

ความล้มเหลวของการทำความเย็นในถังของเหลวเสียเป็นสาเหตุของไฟไหม้ และทำให้ถังระเบิด ซึ่งทำให้ฝาคอนกรีตยาว 2.5 เมตรของห้องเก็บถ่านหินใต้ดินเปิดออก สารที่เป็นกัมมันตภาพรังสีสูง 70-80 ตันถูกปล่อยออกมา ที่ดินหลายพันตารางกิโลเมตรถูกปนเปื้อน อุบัติเหตุในครั้งนี้ถูกปิดเป็นความลับจนถึงกลางทศวรรษ 2513 โดยชื่อหมู่บ้านประมาณ 30 แห่ง และเมืองใหญ่หลายแห่งหายไปจากแผนที่

ฮาริสเบิร์ก, สหรัฐอเมริกา, 28 มีนาคม 2522

ความล้มเหลวด้านเทคนิคและที่มีสาเหตุจากมนุษย์ทำให้แกนเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 2 ของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ Three Mile Island หลอมละลายลงส่วนหนึ่ง และปล่อยก๊าซที่มีกัมมันตภาพรังสีออกมา ทำให้เด็กและหญิงมีครรภ์ประมาณ 3,500 คนต้องได้รับการอพยพออกจากพื้นที่

เชอร์โนบิล, ยูเครน, 26 เมษายน 2529

ในระหว่างการทดสอบระบบความปลอดภัยที่หน่วยที่ 4 ของ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล แกนของเครื่องปฏิกรณ์ได้หลอมละลายเนื่องจากผู้ควบคุมทำงานผิดพลาดหลายครั้ง  แรงการระเบิดจากไอน้ำทำให้ฝาปิดเครื่องปฏิกรณ์น้ำหนัก 1,000 ตัน ระเบิดอย่างรุนแรง หมอกควันกัมมันตภาพรังสีปกคลุมทั่วยุโรป พื้นที่บริเวณกว้างในยูเครนและบายโลรัสเซียถูกปนเปื้อน ผลกระทบระยะยาวจากรังสี โดยเฉพาะต่อเด็กๆ เพิ่งเริ่มเกิดขึ้น

โตไกมูระ, ญี่ปุ่น, 30 กันยายน 2542

ในโรงงานท่อเชื้อเพลิงที่โตไกมูระ คนงาน 2 คนผสมสารละลายแร่ยูเรเนียมเหลวในถังปริมาณมากเกินไป ซึ่งเป็นการละเมิดกฎระเบียบด้านความปลอดภัยขั้นพื้นฐาน จากนั้นปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์จึงเริ่มขึ้น แร่ยูเรเนียมที่ทำปฏิกิริยาฟิชชั่น (แตกตัว) และเป็นกัมมันภาพรังสีสูงถูกปล่อยออกมา คนงาน 2 ใน 3 คนได้รับรังสีปริมาณสูง และเสียชีวิตหลังล้มป่วยหลายเดือน ประชาชนในท้องถิ่นมากกว่า 400 คนได้รับรังสีในปริมาณสูง

ข้อมูลเพิ่มเติม

ไปที่ หน้าเชอร์โนบิล เพื่ออ่านความจริงเกี่ยวกับหายนะในครั้งนี้

โปรดจำไว้ว่าพลังงานหมุนเวียนคืออนาคต

ดู ปฏิทินนิวเคลียร์ ของกรีนพีซ - เหตุการณ์นิวเคลียร์ทุกวันตลอดปี 2549

รายงานเกี่ยวกับ อันตรายร้ายแรงของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ - อันตรายที่กำลังเกิดขึ้นจากการดำเนินการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์

ดาวน์โหลด อภิธานศัพท์นิวเคลียร์ ของกรีนพีซ