กากกัมมันตภาพรังสี

ปริมาณเชื้อเพลิงที่ถูกใช้ไปทั่วโลกในพ.ศ. 2543 เท่ากับ 220,000 ตัน และกำลังเพิ่มขึ้นประมาณ 10,000 ตันทุกปี แม้ว่าจะใช้เงินลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์ไปกับวิธีการกำจัดกากนิวเคลียร์ แต่อุตสาหกรรมนิวเคลียร์และรัฐบาลต่างๆ ล้มเหลวในการคิดค้นวิธีแก้ปัญหาที่ดำเนินการได้จริงและยั่งยืน

ข้อเสนอสำหรับการจัดการกับกากนิวเคลียร์ที่มีกัมมันตภาพรังสีสูงในปัจจุบัน คือ การฝังไว้ลึกในห้องใต้ดิน ซึ่งถังจัดเก็บ ตัวห้อง หรือ หินกรวดที่อยู่รอบๆ จะสามารถป้องกันไม่ให้กัมมันตภาพรังสีรั่วไหลออกมาได้หรือไม่นั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่จะคาดการณ์

 

ตัวอย่างแผนของอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ที่ถูกเปิดโปงว่าบกพร่อง คือ สถานที่ที่ถูกเสนอให้เป็นที่ทิ้งกากนิวเคลียร์บนภูเขายุคค่า รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา หลังดำเนินการวิจัยเกือบ 20 ปีื และใช้เงินลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์ ไม่มีเชื้อเพลิงใช้แล้วแม้แต่กรัมเดียวถูกขนส่งจากเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ทั่วทั้งสหรัฐไปยังที่ทิ้งดังกล่าว ความไม่เหมาะด้านภูมิศาสตร์สำหรับการกำจัดกากนิวเคลียร์ยังคลุมเครือในหลายๆ ด้านหลักๆ และยังมีการสืบสวนเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ และการขู่ฟ้องร้องทางกฎหมายของรัฐบาลแห่งรัฐเนวาดา

 

นอกจากปัญหาเรื่องกากนิวเคลียร์ปริมาณสูงแล้ว ยังมีตัวอย่างของสถานที่กำจัดกากนิวเคลียร์หลายต่อหลายแห่งที่มีกากนิวเคลียร์ปริมาณน้อย ซึ่งกำลังปล่อยกัมมันตภาพรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อม เช่น ดริก ในสหราชอาณาจักร และ CSM ในเมืองลาฮ๊าก ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเพียง 2 ตัวอย่างเท่านั้น

 

ปัจจุบันยังไม่มีทางเลือกใดที่สามารถแสดงให้เห็นว่ากากนิวเคลียร์จะคงอยู่แยกจากสิ่งแวดล้อมเป็นเวลาหลายหมื่นจนถึงหลายแสนปี จึงไม่มีวิธีการที่น่าเชื่อถือในการทิ้งกากนิวเคลียร์ ซึ่งจะส่งผลต่อคนรุ่นต่อๆ ไป

ข้อมูลเพิ่มเติม

โปรดจำไว้ว่าพลังงานหมุนเวียนคืออนาคต

อ่านเกี่ยวกับ โฉมหน้าที่แท้จริงของวิธีจัดการกากนิวเคลียร์ระดับสหประเทศของทบวงพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) - รายงานการเพิ่มอย่างรวดเร็วของวัสดุอาวุธนิวเคลียร์และการปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม

ดาวน์โหลด อภิธานศัพท์นิวเคลียร์ ของกรีนพีซ