รัสเซีย

หน้า - มีนาคม 31, 2551
รัฐบาลรัสเซียหลายสมัยตั้งแต่กลางทศวรรษ 2533 มีความทะเยอทะยานที่จะสร้างบริการการนำเข้า แปรรูปซ้ำ และ การกำจัดกากนิวเคลียร์จากทั่วโลกขึ้นในไซบีเรีย ในขณะที่พวกเขาเปลี่ยนกฎหมายในประเทศเพื่ออนุญาตการนำเข้าเชื้อเพลิงใช้แล้ว แต่บริษัทนิวเคลียร์ในโลกตะวันตกได้ขนส่งกากนิวเคลียร์ในรูปแบบอื่นเข้าสู่ รัสเซียมาหลายทศวรรษ กากยูเรเนียมมากกว่า 100,000 ตันถูกขนส่งเข้าสู่รัสเซียตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 2533 และปริมาณที่นำเข้าทั้งหมดมีแนวโน้มที่จะเพิ่มมากขึ้นมหาศาล

คอสย่า อายุ 9 ปี เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายจากการปนเปื้อนรังสีจากมายัก ซึ่งเป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ครบวงจรในเทือกเขาอูรัล รัสเซีย

โครงการพลังงานนิวเคลียร์ของสหภาพโซเวียตเปิดดำเนินการโดยโจเซฟ สตาลิน ซึ่งเป็นการตอบรับโครงการนิวเคลียร์แมนฮัตตัน สหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษ 2483 โดยมีการสร้างค่ายกักกันนักโทษสำหรับผลิตแร่พลูโตเนียมในสถานที่อันห่างไกลในเทือกเขาอูรัล และไซบีเรีย

โรงงานที่ผลิตวัสดุฟิสไซต์ (วัสดุที่สามารถเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่แบ่งแยกนิวเคลียส) สำหรับผลิตระเบิดของสหภาพโซเวียตอยู่ใน "เมืองปิด" ซึ่งหมายถึงถูกเก็บเป็นความลับ ได้แก่ มายัก (แปลว่า ประภาคาร) ซึ่งชื่อเดิมคือ เชลยาบิงส์-65 ในเทือกเขาอูรัล ใกล้เมืองคิชทิม ต่อมา คือ เซเลซโนกอร์ส ซึ่งเป็นโรงงานนิวเคลียร์ใต้ดินครบวงจร ชื่อเดิมคือ คราสโนยาร์ส-26 และ เซเวิร์ส หรือรู้จักกันในชื่อ ทอมส์-7 ทั้งหมดมีประวัติของความหายนะ การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม และ เรื่องอื้อฉาวด้านปัญหาสุขภาพของประชาชน ซึ่งถูกเก็บเป็นความลับโดยรัฐบาลโซเวียต

ในเดือนกันยายน 2500 ถังเหล็กกล้าเก็บกากกัมมันตภาพรังสีปริมาณสูงระเบิดขึ้นในโรงงานนิวเคลียร์เชลยาบิงส์-65 ทำให้ปล่อยกัมมันตภาพรังสีปริมาณมากออกสู่พื้นที่ 59,800 ตารางกิโลเมตร ส่งผลกระทบต่อประชาชน 272,000 คน

ในเดือนเมษายน 2536 ถังบรรจุน้ำมันก๊าดและไตรบิวฟอสเฟตระเบิดขึ้นที่ทอมส์-7 ซึ่งเป็นโรงงานแปรรูปซ้ำเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ ทำให้ปล่อยยูเรเนียม พลูโตเนียม และ สารกัมมันตภาพรังสีอื่นๆ ออกมา ทำให้พื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตรถูกปนเปื้อน

โดยไม่คำนึงถึงประวัติของหายนะและการปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีในปัจจุบัน กระทรวงพลังงานปรมาณูรัสเซีย (ไมนาตอม) ที่มีเงินตุงกระเป๋า ต้องการนำเข้ากากนิวเคลียร์จากต่างประเทศเพื่อจัดเก็บ และ/หรือแปรรูปซ้ำที่มายักหรือที่เซเลซโนกอร์ส

มายัก เคมิคัล คอมไบน์ ซึ่งซ่อนอยู่ในเทือกเขาอูรัล ทางตอนใต้ของรัสเซีย เป็นโรงงานนิวเคลียร์ครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยใน 5 ปีที่ผ่านมา ได้ปลดปล่อยกัมมันตภาพรังสีปริมาณมากจนน่าสะพรึงกลัวออกสู่พื้นดินและพื้นน้ำโดยรอบ

เพิ่งไม่นานมานี้ที่มายักหายไปจากแผนที่รัสเซีย มันเป็นสถานที่ที่ปนเปื้อนไปด้วยกัมมันภาพรังสีสูงที่สุดในโลกอย่างไม่มีใครโต้แย้งได้ การดำเนินการของมายักแปดเปื้อนไปด้วยอุบัติเหตุจากนิวเคลียร์ การปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อม และเรื่องอื้อฉาวเรื่องปัญหาสุขภาพของประชาชน ถึงกระนั้นก็ตาม แทนที่จะปิดดำเนินการและกำจัดสารพิษที่มายัก ในพ.ศ. 2544 รัฐสภารัสเซียกลับยกเลิกกฎหมายห้ามนำเข้ากากกัมมันภาพรังสีและเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดไปที่ เว็บไซต์มายัก ของกรีนพีซ

ข้อมูลเพิ่มเติม

โปรดจำไว้ว่าพลังงานหมุนเวียนคืออนาคต

 อ่านบทความของกรีนพีซเกี่ยวกับ กากนิวเคลียร์ที่กำลังถูกขนส่งมายังรัสเซีย

ดูวีดิโอที่ เปิดเผยการทิ้งกากนิวเคลียร์อย่างลับๆ ในรัสเซีย โดยยุโรป

อ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ การทิ้งสารกัมมันตภาพรังสีอย่างลับๆ ในรัสเซีย โดยยุโรป

ดาวน์โหลด อภิธานศัพท์นิวเคลียร์ ของกรีนพีซ