มีอะไรในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

เด็กชายชาวจีนที่อพยพมาจากมณฑลเหอหนาน ถือขยะที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนประกอบของหน้าจอคอมพิวเตอร์ของโนเกีย แต่ตอนนี้ถูกนำมาทิ้งในจีน และแยกชิ้นส่วนโดยคนงานยากจนโดยไม่มีสิ่งป้องกัน ใดๆ

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ประกอบด้วยวัสดุหลายร้อยชิ้น โดยมากเป็นโลหะหนัก เช่น ตะกั่ว สารปรอท แคดเมียม และ เบริลเลียม และสารเคมีอันตรายอย่างอื่น เช่น สารทนไฟซึ่งทำจากโบรมีน ที่รวมถึง polybrominated biphenyls (PBBs), polybrominated diphenylethers (PBDEs) และ tetrabromobisphenol-A (TBBPA หรือ TBBA) พลาสติกพีวีซีก็เป็นส่วนประกอบที่ใช้กันบ่อย ยกตัวอย่างโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งจะมีชิ้นส่วนต่างๆ มากถึง 500-1,000 ชิ้นสารที่เป็นอันตรายเหล่านี้ทำให้เกิดมลพิษที่ร้ายแรง และทำให้คนงานต้องเสี่ยงที่จะได้รับสารเหล่านี้เข้าไปในการผลิตหรือการนำสินค้าเหล่านี้ไปกำจัดทิ้ง ข้อกังวลสำคัญที่สุดได้แก่การที่เด็กและหญิงมีครรภ์ต้องสัมผัสกับตะกั่วและสารปรอท โลหะหนักเหล่านี้เป็นพิษสูง และเป็นอันตรายต่อเด็กรวมทั้งตัวอ่อนในครรภ์ แม้จะมีการสัมผัสในปริมาณเพียงเล็กน้อยก็ตาม

อันตรายต่อสุขภาพของสารเคมีในสินค้าอิเล็กทรอนิกส์
สารทนไฟซึ่งทำจากโบรมีนที่ใช้ในแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์และพลาสติกต่างๆ เป็นสารที่ตกค้างยาวนานและสะสมอยู่ในสิ่งแวดล้อม การสัมผัสกับสารชนิดนี้เป็นเวลานานทำให้ความสามารถในการเรียนรู้และความทรงจำสูญเสียไป ทั้งยังมีผลกระทบต่อระบบฮอร์โมนของต่อมไธรอยด์และเอสโตรเจน และหากสัมผัสกับตัวอ่อนในมดลูกอาจทำให้เกิดปัญหาด้านพฤติกรรม
สารทนไฟซึ่งทำจากโบรมีนที่เรียกว่า TBBPA จำนวนมากถึง 1,000 ตันถูกใช้เพื่อการผลิตโทรศัพท์มือถือ 674 ล้านเครื่องในพ.ศ. 2547 สารเคมีชนิดนี้เป็นพิษต่อระบบประสาท
หลอดภาพแบบ CRT ที่ใช้ในจอมอนิเตอร์ที่ส่งขายทั่วโลกใน พ.ศ. 2545 ประกอบด้วยตะกั่วประมาณ 10,000 ตัน การสัมผัสกับตะกั่วเป็นเหตุให้เกิดการสูญเสียความสามารถด้านสมองของเด็ก และทำลายระบบประสาท ระบบเลือด และ ระบบสืบพันธุ์ในผู้ใหญ่
สารแคดเมียมที่ใช้ในแบตเตอรี่แบบชาร์จได้ของคอมพิวเตอร์ และตามขั้วและสวิตช์ของจอ CRT แบบเก่า สามารถสะสมในสภาพแวดล้อม และเป็นพิษสูง ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อไตและกระดูก
สารปรอทซึ่งใช้ในอุปกรณ์ให้แสงสว่างในจอภาพแบบแบน จะเป็นตัวทำลายสมองและระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในช่วงการพัฒนาระยะแรก
สารประกอบเฮ็กซาวาเลนต์โครเมียมซึ่งใช้ในการผลิตโครงสร้างเหล็ก (iron housing) เป็นพิษสูงและเป็นสารก่อมะเร็งสำหรับมนุษย์
สารโพลีไวนิลคลอไรด์ (PVC) เป็นพลาสติกที่ใช้ในชิ้นส่วนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และใช้เพื่อทำเป็นฉนวนหุ้มสายไฟและสายเคเบิ้ลต่างๆ ในการผลิตและการเผาพลาสติก PVC (เผาในเตาหรือเผาแบบทั่วไป) จะทำให้เกิดสารไดอ๊อกซินคลอไรด์และสารฟิวแรนซึ่งตกค้างและสะสมอยู่ในสิ่งแวดล้อมยาวนาน และโดยมากเป็นพิษสูงแม้ในความเข้มข้นที่ต่ำมากก็ตาม