ขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปจบอยู่ที่ใด

รถบรรทุกขยะคอมพิวเตอร์อันตรายล้นคันรถกำลังมุ่งหน้าไปยังลานทิ้งขยะ

สินค้าอิเล็กทรอนิกส์เก่าจำนวนมากถูกเก็บไว้ให้ฝุ่นเกาะ เพื่อรอการนำมาใช้ใหม่ การรีไซเคิล หรือ การกำจัดทิ้ง กระทรวงคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (EPA) ของสหรัฐอเมริกา ประมาณว่า 3 ใน 4 ของคอมพิวเตอร์ซึ่งถูกขายไปแล้วในสหรัฐ จะถูกกองรวมกันอยู่ในโกดังและที่เก็บต่างๆ เมื่อถึงคราวที่ต้องโยนทิ้ง พวกมันจะถูกนำไปฝังกลบหรือไม่ก็เข้าเตาเผาขยะ และเมื่อเร็วๆ นี้ยังมีการส่งออกมาที่เอเชียด้วยที่ฝังกลบขยะ: จากข้อมูลของกระทรวงคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐ ในพ.ศ. 2543 มากกว่า 4.6 ล้านตันของขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกฝังกลบในสหรัฐ  สารเคมีพิษที่อยู่ในสินค้าอิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้อาจรั่วไหลลงผืนดิน หรือแพร่เข้าสู่บรรยากาศ ส่งผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อมบริเวณใกล้เคียง ประเทศต่างๆ ในยุโรปได้ออกมาตรการห้ามนำขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปฝังกลบ เนื่องจากมีองค์ประกอบของวัสดุที่เป็นพิษ แต่ในหลายประเทศก็ยังมีการฝังกลบขยะเช่นนั้นต่อไป ยกตัวอย่างเช่น ในฮ่องกง ประมาณกันว่าร้อยละ 10-20 ของคอมพิวเตอร์ที่ถูกทิ้ง จะถูกนำไปฝังกลบ

เตาเผาขยะ: การเผาสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ทำให้เกิดการแพร่กระจายของโลหะหนักไม่ว่าจะเป็น ตะกั่ว แคดเมียม และ สารปรอท เข้าสู่บรรยากาศ และกลายเป็นเถ้าถ่าน สารปรอทที่แพร่เข้าสู่บรรยากาศจะสะสมอยู่ในห่วงโซ่อาหาร โดยเฉพาะในตัวปลา ซึ่งเป็นช่องทางสำคัญที่เผยแพร่สารปรอทไปสู่คนทั่วไป ถ้าสินค้าชนิดนั้นมีส่วนประกอบของพลาสติก PVC ก็จะทำให้เกิดการแพร่กระจายของสารไดอ๊อกซินคลอไรด์และสารฟิวแรน สารทนไฟซึ่งทำจากโบรมีนก็จะทำให้เกิดการแพร่กระจายของสารโบรไมเนตไดอ๊อกซินและสารฟิวแรน เมื่อมีการเผาขยะอิเล็กทรอนิกส์ชนิดนั้น

การนำมาใช้ใหม่: การนำมาใช้ใหม่เป็นวิธีที่ดีเพื่อยืดอายุของสินค้า สินค้าเก่าหลายชิ้นถูกส่งออกไปยังประเทศกำลังพัฒนา แม้ว่าประโยชน์จากการนำสินค้าเก่ามาใช้ใหม่ยังไม่ชัดเจน แต่การนำสินค้ามือสองมาใช้ก็ทำให้เกิดปัญหาร้ายแรงขึ้นมาแล้ว เพราะหลังจากใช้งานได้เพียงไม่นานสินค้ามือสองเหล่านี้ก็จะถูกทิ้ง และดูเหมือนประเทศที่นำเข้าต่างก็ไม่มีความสามารถในการจัดการกับขยะอันตรายเหล่านี้ได้

รีไซเคิล: แม้ว่าการรีไซเคิลจะเป็นวิธีที่ดีในการนำวัสดุของสินค้าเก่ามาใช้ใหม่ แต่ในขณะเดียวกันในกระบวนการรีไซเคิลก็อาจทำให้คนงานได้รับอันตรายจากสารเคมีในขยะอิเล็กทรอนิกส์เหล่านั้น รวมทั้งอาจส่งผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อมในบริเวณใกล้เคียง

ในประเทศที่พัฒนาแล้ว การรีไซเคิลสินค้าอิเล็กทรอนิกส์จะมีในโรงงานรีไซเคิลที่ออกแบบมาโดยเฉพาะเท่านั้น โดยมีมาตรการควบคุมอย่างเข้มงวด ยกตัวอย่างเช่น ในหลายประเทศในสหภาพยุโรป จะไม่มีการรีไซเคิลพลาสติกจากขยะอิเล็กทรอนิกส์เพื่อหลีกเลี่ยงการปล่อยสารโบรไมเนต ฟิวแรน และ สารไดอ๊อกซินเข้าสู่บรรยากาศ แต่ประเทศที่กำลังพัฒนาไม่มีมาตรการควบคุมเช่นนี้ และการแยกขยะเพื่อรีไซเคิลมักทำกันตามแหล่งทิ้งขยะต่างๆ และหลายครั้งจะมีเด็กมาแยกขยะด้วย

การส่งออก:  ขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกส่งออกจากประเทศพัฒนาแล้วไปสู่ประเทศกำลังพัฒนาเป็นประจำ และหลายครั้งได้ละเมิดอนุสัญญาบาเซิล จากการตรวจสอบท่าเรือ 18 แห่งในยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2548 พบว่า ขยะมากถึงร้อยละ 47 ซึ่งรวมทั้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกส่งออกไปอย่างผิดกฎหมาย ใน พ.ศ. 2546 เฉพาะในอังกฤษ ขยะอิเล็กทรอนิกส์อย่างน้อย 23,000 เมตริกตันถูกส่งออกอย่างผิดกฎหมายโดยไม่มีการระบุว่าเป็นสินค้าประเภทใด ไปยังตะวันออกไกลไม่ว่าจะเป็นอินเดีย อัฟริกา และ จีน ในสหรัฐอเมริกา ประมาณกันว่าร้อยละ 50-80 ของขยะที่ถูกรวบรวมเพื่อการรีไซเคิล ก็จะถูกส่งออกไปในลักษณะเดียวกัน แต่การกระทำเช่นนื้ถือว่าถูกกฎหมายเพราะว่าสหรัฐไม่ได้ให้สัตยาบันรับรองอนุสัญญาบาเซิล

จีนแผ่นดินใหญ่พยายามจะปกป้องการค้าเช่นนี้ด้วยการออกกฎหมายห้ามนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์ในพ.ศ. 2543 อย่างไรก็ตามกรีนพีซพบว่ากฎหมายเหล่านี้ไม่มีการบังคับใช้จริงจัง โดยยังมีขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ถูกส่งมาถึงเมืองกุ้ยหยู มณฑลกวางตุ้ง ซึ่งเป็นศูนย์รวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ในจีน

กรีนพีซยังพบว่าในอินเดียมีปัญหาการค้าขยะอิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น เฉพาะในเมืองเดลีมีคนงาน 25,000 คนที่ทำงานตามแหล่งทิ้งขยะ ซึ่งต้องคัดแยกขยะ 10,000-20,000 ตันต่อปี โดยร้อยละ 25 ของขยะเหล่านี้เป็นคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ยังพบว่ามีแหล่งทิ้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ในเมืองมีรุต เฟโรซาบัด เชนไน บังกาลอ และ มุมไบ

การค้าขยะอิเล็กทรอนิกส์นี้พัฒนาขึ้นมาอย่างไร

ในช่วงทศวรรษ 1990 รัฐบาลของประเทศในสหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และบางรัฐในสหรัฐ จัดตั้งระบบ "รีไซเคิล" ขยะอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา แต่หลายประเทศไม่มีศักยภาพมากพอที่จะจัดการกับปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์มากมายที่พวกเขาผลิตขึ้นมา หรือไม่สามารถจัดการกับคุณลักษณะที่เป็นพิษของขยะเหล่านี้ได้

ด้วยเหตุดังกล่าวพวกเขาจึงเริ่มส่งออกปัญหาเหล่านี้ไปยังประเทศที่กำลังพัฒนา ซึ่งไม่มีกฎหมาย หรือไม่มีการบังคับใช้กฎหมายเพื่อคุ้มครองคนงานและสิ่งแวดล้อม ทั้งการรีไซเคิลขยะในประเทศกำลังพัฒนายังมีต้นทุนถูกกว่า ต้นทุนการรีไซเคิลกระจกจากจอคอมพิวเตอร์ในสหรัฐ คิดเป็น 0.5 เหรียญต่อน้ำหนัก 1 ปอนด์ เทียบกับ 0.05 เหรียญในประเทศจีน

ความต้องการขยะอิเล็กทรอนิกส์ในเอเชียเริ่มมีมากขึ้น เนื่องจากคนงานในแหล่งทิ้งขยะต่างๆ พบว่าพวกเขาสามารถคัดแยกสารที่มีค่าออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นทองแดง เหล็ก ซิลิกอน นิกเกิล และ ทองคำ ในระหว่างกระบวนการรีไซเคิล ยกตัวอย่างเช่น โทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่องจะประกอบด้วยทองแดงร้อยละ 19 และเหล็กร้อยละ 8

ข้อมูลล่าสุด

 

กรีนพีซพบสารเคมีอันตรายในชิ้นส่วนประกอบเครื่องเล่นเกมส์ 3 ค่ายดัง

เรื่องราว | พฤษภาคม 20, 2551 ที่ 5:00

รายงานวิทยาศาสตร์ล่าสุดของกรีนพีซ “Playing Dirty: เครื่องเล่นเกมส์สกปรก(1)” เผยผลวิเคราะห์สารเคมีอันตรายในชิ้นส่วนประกอบของเครื่องเล่นเกมส์ 3 รุ่นของ 3 ผู้ผลิตใหญ่ คือ Wii จากนินเทนโด PlayStation 3 Elite (PS3) จากโซนี และ Xbox 360 จากไมโครซอฟ...

นายมณเฑียร ทองนิตย์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี

ภาพ | เมษายน 26, 2551 ที่ 6:00

นายมณเฑียร ทองนิตย์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี ให้เกียรติเป็นประธานเปิดงานรณรงค์เนื่องในสัปดาห์วันคุ้มครองโลก และนิทรรศการภาพถ่าย “วิกฤตน้ำ วิกฤตชีวิต” ณ ห้างสรรพสินค้าแปซิฟิกปาร์ค ศรีราชา จังหวัดชลบุรี และร่วมรณรงค์ให้ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องตระ...

นายสุวิทย์ คุณกิตติ รองนายกฯและ รมต

ภาพ | เมษายน 1, 2551 ที่ 6:00

นายสุวิทย์ คุณกิตติ รองนายกฯและ รมต.ว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นประธานในพิธีเปิดงาน นิทรรศการภาพถ่าย ภายใต้หัวข้อ"วิกฤตน้ำ วิกฤตชีวิต" ซึ่งจัดโดยกรีนพีช ซึ่งจะมีการแสดงให้เห็นถึงปัญหามลพิษทางน้ำในประเทศไทย ที่มาจากแหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมและชุมชน...

นายสุวิทย์ คุณกิตติ รองนายกฯและ รมต

ภาพ | เมษายน 1, 2551 ที่ 6:00

นายสุวิทย์ คุณกิตติ รองนายกฯและ รมต.ว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นประธานในพิธีเปิดงาน นิทรรศการภาพถ่าย ภายใต้หัวข้อ"วิกฤตน้ำ วิกฤตชีวิต" ซึ่งจัดโดยกรีนพีช ซึ่งจะมีการแสดงให้เห็นถึงปัญหามลพิษทางน้ำในประเทศไทย ที่มาจากแหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมและชุมชน...

ผลการสำรวจความคิดเห็นประชาชนเกี่ยวกับมลพิษทางน้ำระหว่างวันที่

ภาพ | มีนาคม 20, 2551 ที่ 6:00

ผลการสำรวจความคิดเห็นประชาชนเกี่ยวกับมลพิษทางน้ำระหว่างวันที่ 24 มกราคม ถึง 7 กุมภาพันธ์ 2551 พบว่า ประเด็นที่ประชาชนกังวลสูงสุดอันดับแรก คือ ขยะในแหล่งน้ำ (ร้อยละ 87.1)

เปิดเผยผลตรวจสารอินทรีย์ระเหยง่ายภาคประชาชน และภัยคุกคามด้านสุขภาพที่มาบตาพุด

เรื่องราว | มีนาคม 19, 2551 ที่ 6:00

กลุ่มศึกษาและรณรงค์มลภาวะอุตสาหกรรมร่วมกับกรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เปิดเผยผลการวิเคราะห์สารอินทรีย์ระเหยง่าย (VOCs) จากตัวอย่างอากาศที่เก็บมาตรวจครั้งล่าสุดเมื่อปี 2550 ว่า มีการตรวจพบสารก่อมะเร็งอย่างน้อยที่สุด 3 ตัวที่มีค่าสูงในบริเวณมาบตาพ...

คู่มือสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สีเขียวฉบับที่ 7 - มีนาคม 2551

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 18, 2551 ที่ 6:00

ในคู่มือฉบับที่ 7 (มีนาคม 2551) แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าผู้ผลิตจากเอเชียก้าวขึ้นสู่อันดับหนึ่งในการจัดอันดับผู้ผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สีเขียวของกรีนพีซ

วอน เฮอร์นันเดซ ในขณะถ่ายรูปที่สถานที่ทิ้งขยะในภูเขาสโม๊กกี้ในกรุงมะนิลา

ภาพ | มีนาคม 18, 2551 ที่ 6:00

วอน เฮอร์นันเดซ ในขณะถ่ายรูปที่สถานที่ทิ้งขยะในภูเขาสโม๊กกี้ในกรุงมะนิลา เพื่อนำลงบทความของนิตยสารไทม์เรื่อง "วีรบุรุษด้านสิ่งแวดล้อมในปี 2550" เขาได้รับยกย่องเป็นวีรบุรุษด้านสิ่งแวดล้อมจากการรณรงค์อย่างไม่เหน็ดเหนื่อยเพื่อต่อต้านการค้าขยะพิษและโร...

ผู้ผลิตจากเอเชียก้าวขึ้นสู่อันดับหนึ่งในการจัดอันดับผู้ผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สีเขียว...

เรื่องราว | มีนาคม 18, 2551 ที่ 6:00

การจัดอันดับผู้ผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สีเขียวฉบับล่าสุดของกรีนพีซ(1) ระบุ ซัมซุง และโตชิบา ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ด้วยคะแนน 7.7 จาก 10 คะแนน ขึ้นนำโนเกียซึ่งเคยอยู่อันดับแรกมาหลายครั้งติดต่อกัน แม้โนเกียจะมีความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อมและเป็นผู้ผลิต...

Searching for Green Electronics

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 5, 2551 ที่ 6:00

We embarked on a mission to find the greenest electronic devices available on the market during 2007. We conducted a survey of the main brands of desktop PCs and notebooks, mobile phones and PDAs. 37 products from 14 companies were assessed...

91 - 100 ของ 196 ผล

หมวด