ขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปจบอยู่ที่ใด

รถบรรทุกขยะคอมพิวเตอร์อันตรายล้นคันรถกำลังมุ่งหน้าไปยังลานทิ้งขยะ

สินค้าอิเล็กทรอนิกส์เก่าจำนวนมากถูกเก็บไว้ให้ฝุ่นเกาะ เพื่อรอการนำมาใช้ใหม่ การรีไซเคิล หรือ การกำจัดทิ้ง กระทรวงคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (EPA) ของสหรัฐอเมริกา ประมาณว่า 3 ใน 4 ของคอมพิวเตอร์ซึ่งถูกขายไปแล้วในสหรัฐ จะถูกกองรวมกันอยู่ในโกดังและที่เก็บต่างๆ เมื่อถึงคราวที่ต้องโยนทิ้ง พวกมันจะถูกนำไปฝังกลบหรือไม่ก็เข้าเตาเผาขยะ และเมื่อเร็วๆ นี้ยังมีการส่งออกมาที่เอเชียด้วยที่ฝังกลบขยะ: จากข้อมูลของกระทรวงคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐ ในพ.ศ. 2543 มากกว่า 4.6 ล้านตันของขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกฝังกลบในสหรัฐ  สารเคมีพิษที่อยู่ในสินค้าอิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้อาจรั่วไหลลงผืนดิน หรือแพร่เข้าสู่บรรยากาศ ส่งผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อมบริเวณใกล้เคียง ประเทศต่างๆ ในยุโรปได้ออกมาตรการห้ามนำขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปฝังกลบ เนื่องจากมีองค์ประกอบของวัสดุที่เป็นพิษ แต่ในหลายประเทศก็ยังมีการฝังกลบขยะเช่นนั้นต่อไป ยกตัวอย่างเช่น ในฮ่องกง ประมาณกันว่าร้อยละ 10-20 ของคอมพิวเตอร์ที่ถูกทิ้ง จะถูกนำไปฝังกลบ

เตาเผาขยะ: การเผาสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ทำให้เกิดการแพร่กระจายของโลหะหนักไม่ว่าจะเป็น ตะกั่ว แคดเมียม และ สารปรอท เข้าสู่บรรยากาศ และกลายเป็นเถ้าถ่าน สารปรอทที่แพร่เข้าสู่บรรยากาศจะสะสมอยู่ในห่วงโซ่อาหาร โดยเฉพาะในตัวปลา ซึ่งเป็นช่องทางสำคัญที่เผยแพร่สารปรอทไปสู่คนทั่วไป ถ้าสินค้าชนิดนั้นมีส่วนประกอบของพลาสติก PVC ก็จะทำให้เกิดการแพร่กระจายของสารไดอ๊อกซินคลอไรด์และสารฟิวแรน สารทนไฟซึ่งทำจากโบรมีนก็จะทำให้เกิดการแพร่กระจายของสารโบรไมเนตไดอ๊อกซินและสารฟิวแรน เมื่อมีการเผาขยะอิเล็กทรอนิกส์ชนิดนั้น

การนำมาใช้ใหม่: การนำมาใช้ใหม่เป็นวิธีที่ดีเพื่อยืดอายุของสินค้า สินค้าเก่าหลายชิ้นถูกส่งออกไปยังประเทศกำลังพัฒนา แม้ว่าประโยชน์จากการนำสินค้าเก่ามาใช้ใหม่ยังไม่ชัดเจน แต่การนำสินค้ามือสองมาใช้ก็ทำให้เกิดปัญหาร้ายแรงขึ้นมาแล้ว เพราะหลังจากใช้งานได้เพียงไม่นานสินค้ามือสองเหล่านี้ก็จะถูกทิ้ง และดูเหมือนประเทศที่นำเข้าต่างก็ไม่มีความสามารถในการจัดการกับขยะอันตรายเหล่านี้ได้

รีไซเคิล: แม้ว่าการรีไซเคิลจะเป็นวิธีที่ดีในการนำวัสดุของสินค้าเก่ามาใช้ใหม่ แต่ในขณะเดียวกันในกระบวนการรีไซเคิลก็อาจทำให้คนงานได้รับอันตรายจากสารเคมีในขยะอิเล็กทรอนิกส์เหล่านั้น รวมทั้งอาจส่งผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อมในบริเวณใกล้เคียง

ในประเทศที่พัฒนาแล้ว การรีไซเคิลสินค้าอิเล็กทรอนิกส์จะมีในโรงงานรีไซเคิลที่ออกแบบมาโดยเฉพาะเท่านั้น โดยมีมาตรการควบคุมอย่างเข้มงวด ยกตัวอย่างเช่น ในหลายประเทศในสหภาพยุโรป จะไม่มีการรีไซเคิลพลาสติกจากขยะอิเล็กทรอนิกส์เพื่อหลีกเลี่ยงการปล่อยสารโบรไมเนต ฟิวแรน และ สารไดอ๊อกซินเข้าสู่บรรยากาศ แต่ประเทศที่กำลังพัฒนาไม่มีมาตรการควบคุมเช่นนี้ และการแยกขยะเพื่อรีไซเคิลมักทำกันตามแหล่งทิ้งขยะต่างๆ และหลายครั้งจะมีเด็กมาแยกขยะด้วย

การส่งออก:  ขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกส่งออกจากประเทศพัฒนาแล้วไปสู่ประเทศกำลังพัฒนาเป็นประจำ และหลายครั้งได้ละเมิดอนุสัญญาบาเซิล จากการตรวจสอบท่าเรือ 18 แห่งในยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2548 พบว่า ขยะมากถึงร้อยละ 47 ซึ่งรวมทั้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ถูกส่งออกไปอย่างผิดกฎหมาย ใน พ.ศ. 2546 เฉพาะในอังกฤษ ขยะอิเล็กทรอนิกส์อย่างน้อย 23,000 เมตริกตันถูกส่งออกอย่างผิดกฎหมายโดยไม่มีการระบุว่าเป็นสินค้าประเภทใด ไปยังตะวันออกไกลไม่ว่าจะเป็นอินเดีย อัฟริกา และ จีน ในสหรัฐอเมริกา ประมาณกันว่าร้อยละ 50-80 ของขยะที่ถูกรวบรวมเพื่อการรีไซเคิล ก็จะถูกส่งออกไปในลักษณะเดียวกัน แต่การกระทำเช่นนื้ถือว่าถูกกฎหมายเพราะว่าสหรัฐไม่ได้ให้สัตยาบันรับรองอนุสัญญาบาเซิล

จีนแผ่นดินใหญ่พยายามจะปกป้องการค้าเช่นนี้ด้วยการออกกฎหมายห้ามนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์ในพ.ศ. 2543 อย่างไรก็ตามกรีนพีซพบว่ากฎหมายเหล่านี้ไม่มีการบังคับใช้จริงจัง โดยยังมีขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ถูกส่งมาถึงเมืองกุ้ยหยู มณฑลกวางตุ้ง ซึ่งเป็นศูนย์รวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ในจีน

กรีนพีซยังพบว่าในอินเดียมีปัญหาการค้าขยะอิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น เฉพาะในเมืองเดลีมีคนงาน 25,000 คนที่ทำงานตามแหล่งทิ้งขยะ ซึ่งต้องคัดแยกขยะ 10,000-20,000 ตันต่อปี โดยร้อยละ 25 ของขยะเหล่านี้เป็นคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ยังพบว่ามีแหล่งทิ้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ในเมืองมีรุต เฟโรซาบัด เชนไน บังกาลอ และ มุมไบ

การค้าขยะอิเล็กทรอนิกส์นี้พัฒนาขึ้นมาอย่างไร

ในช่วงทศวรรษ 1990 รัฐบาลของประเทศในสหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และบางรัฐในสหรัฐ จัดตั้งระบบ "รีไซเคิล" ขยะอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา แต่หลายประเทศไม่มีศักยภาพมากพอที่จะจัดการกับปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์มากมายที่พวกเขาผลิตขึ้นมา หรือไม่สามารถจัดการกับคุณลักษณะที่เป็นพิษของขยะเหล่านี้ได้

ด้วยเหตุดังกล่าวพวกเขาจึงเริ่มส่งออกปัญหาเหล่านี้ไปยังประเทศที่กำลังพัฒนา ซึ่งไม่มีกฎหมาย หรือไม่มีการบังคับใช้กฎหมายเพื่อคุ้มครองคนงานและสิ่งแวดล้อม ทั้งการรีไซเคิลขยะในประเทศกำลังพัฒนายังมีต้นทุนถูกกว่า ต้นทุนการรีไซเคิลกระจกจากจอคอมพิวเตอร์ในสหรัฐ คิดเป็น 0.5 เหรียญต่อน้ำหนัก 1 ปอนด์ เทียบกับ 0.05 เหรียญในประเทศจีน

ความต้องการขยะอิเล็กทรอนิกส์ในเอเชียเริ่มมีมากขึ้น เนื่องจากคนงานในแหล่งทิ้งขยะต่างๆ พบว่าพวกเขาสามารถคัดแยกสารที่มีค่าออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นทองแดง เหล็ก ซิลิกอน นิกเกิล และ ทองคำ ในระหว่างกระบวนการรีไซเคิล ยกตัวอย่างเช่น โทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่องจะประกอบด้วยทองแดงร้อยละ 19 และเหล็กร้อยละ 8

ข้อมูลล่าสุด

 

เรื่องราวของปิศาจในตู้เสื้อผ้า : A Little Story About the Monsters in Your Closet

สิ่งพิมพ์ | มกราคม 20, 2557 ที่ 14:00

งานวิจัยชิ้นใหม่ของกรีนพีซได้ตรวจพบสารเคมีอันตรายในเสื้อผ้าเด็กและผลิตภัณฑ์รองเท้า จากแบรนด์ชั้นนำทั่วโลก รวมถึงแบรนด์แฟชั่น แบรนด์กีฬา และแบรนด์สุดหรูต่างๆ

สารพิษในเส้นใย: สวรรค์สำหรับการก่อมลพิษ

สิ่งพิมพ์ | เมษายน 30, 2556 ที่ 3:30

กรีนพีซสากลได้จัดทำการสำรวจครั้งใหม่เพื่อเจาะลึกเกี่ยวกับสารเคมีอันตรายที่ใช้ในการผลิตเสื้อผ้าแฟชั่นไฮสตรีทขยายขอบเขตจากการสำรวจครั้งก่อน ๆ ที่ได้จัดทำขึ้นในประเทศจีน และประเทศเม็กซิโก อีกทั้งรายงานฉบับล่าสุดนี้ยังเป็นผลสืบเนื่องมาจากทำงานรณรงค์...

สารพิษในเส้นใย

สิ่งพิมพ์ | ธันวาคม 5, 2555 ที่ 23:00

เปิดโปงอุตสาหกรรมฟอกย้อมและสิ่งทอกับบทบาทในการปล่อยมลพิษลงสู่แม่น้ำในประเทศเม็กซิโก

เปลี่ยนมาใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าสีเขียว

สิ่งพิมพ์ | ธันวาคม 31, 2552 ที่ 6:00

รายงานล่าสุดเดือนธันวาคม 2552 ใน “Toxic Tech: เปลี่ยนมาใช้อุปกรณ์สีเขียว” เรานำเสนอถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจากสารเคมีที่เป็นพิษที่อยู่ในทุกขั้นตอนของช่วงอายุอุปกรณ์ไฟฟ้า ตั้งแต่ขั้นตอนการผลิตไปจนถึงช่วงหมดอายุการใช้งาน และเสนอแนะแนวทางที่จะจัดการ...

หลักการขยายความรับผิดชอบของผู้ผลิตในบริบทของประเทศกำลังพัฒนา: การจัดการซากผลิตภัณฑ์เคร...

สิ่งพิมพ์ | กันยายน 23, 2552 ที่ 5:00

รายงานฉบับนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการนำหลักการขยายความ รับผิดชอบของผู้ผลิต หรือ อีพีอาร์ (Extended Producer Responsibilityหรือ EPR) มาประยุกต์ใช้ในการจัดการซากผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์หลักสามประ...

คู่มือสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สีเขียว ฉบับที่ 12 - มิถุนายน 2552

สิ่งพิมพ์ | กรกฎาคม 2, 2552 ที่ 5:00

คู่มือสินค้าอิเล็กทรอกนิกส์สีเขียวเป็นวิธีการกระตุ้นให้อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์รับผิดชอบทั้งวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์ของตน เราต้องการให้พวกเขาใส่ใจกับปัญหาขยะอิเล็กทรอนิกส์ และรับมือกับความท้าทายด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ อ่านคู่มือฉบับนี้เพื่อทร...

Greener Electronics SONY ERICSSON Ranking - 11th Edition

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 31, 2552 ที่ 5:00

Sony Ericsson drops one place to 3rd with a reduced score of 5.7. It loses a point for its limited definition of the principle of Individual Producer Responsibility; it also needs to increase its lobbying for IPR, continue to extend its take-back...

Greener Electronics SHARP Ranking - 11th Edition

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 31, 2552 ที่ 5:00

Sharp moves up the ranking from 10th place to 9th with an unchanged overall score of 4.9 points. Sharp scores well for its policy and practice on toxic chemical issues although it loses points for its incomplete definition of the precautionary...

Greener Electronics SAMSUNG Ranking - 11th Edition

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 31, 2552 ที่ 5:00

Samsung leaps to 2nd place, up from 4th in v.10 and increases its score from 5.9 to 6.9, scoring relatively well on all criteria. Since November 2007, all new models of LCD panels are PVC-free, important in driving the market to phase out PVC,...

Greener Electronics PHILIPS Ranking - 11th Edition

สิ่งพิมพ์ | มีนาคม 31, 2552 ที่ 5:00

Philips soars up the ranking from 15th place to 4th, scoring 5.7, because the penalty point incurred a year ago (v.7) has now been lifted; this was incurred for regressive lobbying against the principle of Individual Producer Responsibility (IPR)...

1 - 10 ของ 75 ผล

หมวด