• นักกิจกรรมปกป้องอาร์กติก – ช่วงเวลา 50 วันแห่งความอยุติธรรม

    Blogpost โดย เอสเธอร์ ฟรีแมน -- พฤศจิกายน 11, 2556 ที่ 9:11 เพิ่มความคิดเห็น

    ครบ 50 วันแล้วที่นักกิจกรรมอาร์กติกถูกคุมขัง และนี่คือสิ่งที่พวกเขาเขียนและทวีตเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วยตัวของพวกเขาเอง 

    Russian Security Services Seize Arctic Sunrise. 09/19/2013 © Greenpeace

    "บุกรุก : เฮลิคอปเตอร์บินโฉบเหนีอเรืออาร์กติกซันไรส์พร้อมทั้งหย่อนเชือกลงมา พวกเรารู้ว่ายามฝั่งขึ้นมาบนเรือของเราแล้ว # savethearctic — @gp_sunrise, 19 กันยายน

    "เจ้าหน้าที่ของรัสเซียขึ้นมาบนเรือของเราพร้อมอาวุธปืน ตอนนี้พวกเขาบุกเข้าห้องควบคุมแล้ว # savethearctic ”— @gp_sunrise, 19 กันยายน

    "ล่าสุดจากดาดฟ้าเรือ : ลูกเรือนั่งคุกเข่าบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์โดยมีปืนทุกกระบอกเล็งมาที่พวกเขา # savethearctic” — @gp_sunrise, 19 กันยายน

    "มันน่ากลัวที่สุด เสียงดังเปรี้ยงปร้าง เสียงตะโกนภาษารัสเซีย พวกเขาพยายามที่จะพังประตูเข้ามา# savethearctic”— @gp_sunrise, 19 กันยายน 

    Arctic Sunrise Deckhand Alexandre Paul. 08/28/2011 © Nick Cobbing / Greenpeace

    "เวลาล่วงเลยกว่าเดือนแล้วที่ “กองกำลังพิเศษ” โรยตัวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์เข้ายึดเรือของเราด้วยอาวุธปืน เป็นช่วงเวลาที่น่าสะพรึงกลัวมาก ผมยอมรับเลยว่ามันดูแล้วเหมือนออกมาจากหนังแอ็คชั่น”— อเล็กซานเดอร์ พอล , 27 ตุลาคมถึงผู้สนับสนุนกรีนพีซ 

    Frank Hewetson Bail Hearing At Murmansk Court. 10/15/2013 © Dmitri Sharomov / Greenpeace

    "เมอร์มันสก์กลายเป็นจุดจบของเหล่าฮีโร่อาร์กติกในสงครามโลกครั้งที่สองที่ดูเหมือนยังไม่มีการกำจัดซากปรักหักพังที่จมอยู่รวมทั้งเรือดำน้ำที่ลอยเท้งเต้งและเรือตัดน้ำแข็งนิวเคลียร์ที่ผุพังออกจากท่าเรือได้ ทั้งหมดนี้ผมเห็นได้จากการมองผ่านหน้าต่างในเรืออาร์กติกซันไรส์ในระหว่างที่ถูกลากไปที่ท่าเรือภายใต้การควบคุมของยามที่ติดอาวุธ." —  แฟรงค์ ฮูเวทสัน, 27 ตุลาคม ถึง Independent on Sunday

    "พวกเราถูกนำตัวออกจากเรือและถูกคุมตัวโดยยามชายฝั่งเพื่อไปลงเรือของยามชายฝั่งและขึ้นรถบัสต่อ มันเหมือนกับฉากในหนังของสงครามเย็น มันมืด และรถบัสก็เก่าและเหม็นกลิ่นโลหะ-ผมแทบจะรู้สึกได้ถึงรสชาดของมันในปากของผม พวกเราผ่านตึกที่ถูกทิ้งร้างมากมาย จำนวนเจ้าหน้าที่ที่ควบคุมตัวพวกเรามากกว่าจำนวนของพวกเราซะอีก ผมกลัวมาก." — อเล็กซานเดอร์ แฮร์ริส, 10 ตุลาคม ถึง เจมส์ ลอเรนซ์

    "ช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดคือ คืนแรกในห้องขัง ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเราอยู่ที่ไหนและการคุมขังจะเป็นอย่างไร หรือแม้กระทั่งว่าพวกเราจะถูกจับแยกขังให้อยู่กับความไม่รู้เพียงลำพังหรือไม่ ตอนที่ถูกนำตัวไปที่ห้องขังของผมและพบกับผู้ต้องขังแปลกหน้าคนอื่นๆผมพูดได้แค่ว่ามันทำให้ผมกลัวมากๆ”— คีรอน ไบรอัน, 27 ตุลาคม ถึง Sunday Times

    "ผมมองเห็นท้องฟ้าได้แค่จากหน้าต่างห้องขังของผม ซึ่งอยู่บนผนังทางด้านเหนือของตึก ซึ่งหมายความว่าผมจะไม่ได้เห็นแสงอาทิตย์เลย”— มาโคร เวเบอร์, 8 ตุลาคม ถึง ทุกคน

    Marco Paolo Weber Bail Hearing At Murmansk Court. 10/21/2013 © Igor Podgorny / Greenpeace

    "ห้องขังขนาดยาว 8 เมตร กว้าง 4 เมตร สูง 6 เมตร ที่ผมอยู่ใช้เวลา 23 ชั่วโมงต่อวันหมดไปกับหนังสือและความคิดของตัวเอง”—  คีรอน ไบรอัน, 27 ตุลาคม ถึง Sunday Times

    "พวกเราได้รับอนุญาตให้ออกไปเดินเล่นนอกห้องขังวันละ 1 ชั่วโมง เราถูกกักบริเวณเปรียบได้กับเล้าไก่กลางแจ้ง มันน่าขนลุกมาก แต่เมื่อวานนี้ผมเห็นรอยขีดเขียนบนกำแพงโดยใครก็ไม่ทราบว่า “ปกป้องอาร์กติก (Save the Arctic)” และมันทำให้ผมถีงกับหัวเราะออกมาเลยทีเดียว”  — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 10 ตุลาคม ถึง เจมส์ ลอเรนซ์

    "ช่วงเวลาไฮไลท์คือการเข้าเยี่ยมรายสัปดาห์ของทนายความและที่ปรึกษาของผม และเมื่อวานนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับอีเมล์มากมายจากโลกภายนอก! ไชโย! …" — มาโคร เวเบอร์, 8 ตุลาคม ถึง ทุกๆคน

    "ที่นี่หนาวมาก หิมะตกเมื่อคืนนี้ พายุหิมะพัดหน้าต่างที่ปกป้องความหนาวเย็นได้แย่มากให้เปิดออกและฉันต้องนอนโดยมีหมวกสวมไว้ ฉันเริ่มประสาทกับการใช้ชีวิตที่นี่ในฤดูหนาว ในห้องของฉันมีเครื่องทำความร้อนแต่ลมหนาวของอาร์กติกทำให้ที่นี่หนาวมาก ฉันได้ยินว่าตั้งแต่เดือนธันวาคมเป็นต้นไป เมอร์มันส์กจะมืดมิดเป็นเวลา 6 สัปดาห์ โอ พระเจ้า ฉันหวังว่าตอนนั้นฉันจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว." — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "คืนนี้มีเรื่องน่าตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อพวกเราได้รับสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นชุดหมากรุก เพื่อนทั้งสองของผมกระตือรือล้นมากที่จะเล่นและถามผมว่าผมมีเช็คเงินสดติดตัวอยู่มากแค่ไหนในการเดินทางแต่ละครั้ง" — แฟรงค์ ฮิวเวตสัน, 27 ตุลาคม ถึง Independent on Sunday

    Faiza Oulahsen Bail Hearing At Murmansk Court. 10/18/2013 © Dmitri Sharomov / Greenpeace

    "ถ้าดูจากสภาพแวดล้อมรอบๆตัวแล้ว ฉันยังโอเคอยู่ในขณะนี้ นานๆทีจะมีหนูวิ่งผ่านไปบนพื้น น้ำหนักตัวฉันลดลงและนอนหลับไม่ค่อยดี แต่ฉันก็ยังคงยืดอกอยู่ได้" — ฟาอิซา อูลาห์เซน, 18 ตุลาคม ถึงนักข่าวชาวเนเธอร์แลนด์  

    "และแล้วฉันก็ได้รับจดหมายที่หลายๆคนส่งถึงฉัน มันดีมากๆเลย และฉันก็ร้องไห้" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส , 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "ดีมากเลยที่ได้พูดคุยภาษาอังกฤษแบบต่อหน้าในวันนี้ เจ้าหน้าที่จากสถานทูตบอกผมว่า สเปอร์สเสมอกับเชลซี ด้วยคะแนน 10 จาก 15 นับว่าเป็นการเริ่มต้นที่ไม่เลวเลย!  น่าประหลาดตรงที่ผมมีตั๋วสำหรับการแข่งขันนั้น" —คีรอน ไบรอัน, 3 ตุลาคม ถึง พี่ชาย

    "เมื่อคุณรู้แน่นอนแล้วว่ามันไม่มีอันตรายทางกายภาพคุณก็จะปรับตัวเข้ากับกฎเกณฑ์ (ว่าง) และข้อจำกัด (ว่าง) อันดุเดือดของมัน และสิ่งที่ยากในตอนนี้คือความเงียบและความไม่รู้ที่เกิดขึ้นจากการถูกคุมขัง– ไม่มีชั่วขณะไหนเลยที่ผมไม่คิดถึงครอบครัวของผมและวิธีที่พวกเขาจะรับมือกับเหตุการณ์นี้หรือสิ่งที่ทั่วโลกคิดต่อสถานการณ์ครั้งนี้ เศษของข่าวหรือข้อความที่อ่อนโยนที่ผ่านเข้ามาจากกระบวนการทางราชการที่ทำให้ผมรู้ว่าเพื่อนๆและครอบครัวของผมกำลังต่อสู้เพื่อผม และทำทุกวิถีทางที่จะช่วยผม ทำให้ผมรู้สึกเข้มแข็งและอบอุ่นใจ ผมเป็นหนี้พวกเขาเหล่านั้นมาก" — คีรอน ไบรอัน, 27 ตุลาคม ถึง Sunday Times

    "ชีวิตปักหลักลงบนงานที่น่าเบื่อรายวันที่เพียงแค่การเปิดช่องตาแมวส่องมองจากภายนอกส่งผลให้เกิดระลอกของความตื่นเต้นจากภายใน เพื่อนร่วมห้องขังของผมถูกย้ายไปอยู่ที่อื่นนั่นแปลว่าเหลือผู้ต้องขังรมควันเพียงหนึ่งคน" — แฟรงค์ ฮิวเวตสัน, 8 ตุลาคม ถึง กรีนพีซสหราชอาณาจักร

    "วันอาทิตย์หมายถึงค่ำคืนที่ไม่มีลูกชิ้น! สาวๆหัวเราะที่ผมรู้ตารางอาหารเรียบร้อยแล้ว แต่พวกเราจะได้อาบน้ำวันนี้และนั่นก็เป็นเรื่องดี ฝักบัวที่นี่แรงเหมือนกับน้ำตก มันดีมาก" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "หลังจากผ่านไป 3 สัปดาห์คุณจะเรียนรู้ว่าอาหารประเภทใดที่ท้องคุณรับได้และประเภทใดที่ผ่านลงสู่ชักโครกทันทีที่มันไหลผ่านที่รองถ่ายเหล็กสแตนเลส ซุปสำหรับมื้อกลางวัน (ที่ไม่ใช่ปลา) ดูโอเค ผมพยายามที่จะกินมันลงไป แต่ผมประหลาดใจที่เห็นเพื่อนร่วมห้องขังของผมตักชิ้นส่วนเล็กๆของไก่ออกจากชามของเขาทิ้งลงไปในถังขยะ ผมมองเขาด้วยใบหน้าประหลาดใจ เขายิ้มแล้วถามว่า 'อะไร?' ผมตอบ 'Koora (ไก่) good Kharosho (แปลว่า 'ดี' ในภาษารัสเซีย) ' เขาหัวเราะแล้วชี้ไปที่ซากที่ถูกทิ้งในถังขยะและพูดว่า 'Nyet koora… coo coo.'  ตอนที่เขาส่งเสียง คู เขากระพือแขนของเขาเหมือนนก ผมไม่เข้าใจจนกระทั่งเขาชี้ไปที่ธรณีหน้าต่างที่มักจะมีฝูงนกพิราบเกาะอยู่ เมื่อผมมองกลับไปที่เขา เขาทำท่าประหนึ่งกำลังเล็งปืนไรเฟิลในจินตนาการไปที่หนูมีปีกเหล่านั้น แล้วทำเสียงยิงปืน เขาหัวเราะพร้อมกับชี้ไปที่ฝูงนกและชามของผม[l]… 'Niet koora!'  ไม่ มันไม่ใช่ไก่ และโดยไม่ต้องพูดมากซุปนกพิราบก็ถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ 'ลงสู่ชักโครก' อย่างแน่นอน  — คีรอน ไบรอัน, 27 ตุลาคม ถึง Sunday Times

    "ฉันกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้น เวลาที่ฉันรู้สึกตื่นตระหนกฉันก็พยายามบอกตัวเองว่าฉันไม่สามารถทำอะไรจากในนี้ได้เลยและอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องกังวลเลย แต่มันยากมาก  แน่นอนว่าอนาคตของฉันต้องไม่เน่าตายในคุกที่เมอร์มันส์กแห่งนี้?! ฉันได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างนั้น" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "การอยู่ในคุกเหมือนกับว่าเราตายลงอย่างช้าๆ คุณหวังจริงๆว่าคุณจะถูกปล่อยออกไปและทำเครื่องหมายในแต่ละวันที่ผ่านไป ช่างเป็นเวลา 2 เดือนที่เสียไปโดยเปล่าประโยชน์และฉันก็หวังว่ามันจะไม่ยืดเยื้อออกไปอีก พูดได้ว่าฉันเริ่มจะชินกับมันเสียแล้ว ฉันเล่นโยคะนิดหน่อย และพบว่ามันยากมากที่จะนั่งสมาธิในนี้เนื่องจากมันมีความวิตกมากเกินไปซึ่งฉันรู้ว่าคุณเข้าใจ." — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    Sini Saarela, At The Leninsky District Court Of Murmansk. 09/26/2013 © Igor Podgorny / Greenpeace

    "บ่อยครั้งที่ฉันใช้เวลานั่งมองออกไปนอกหน้าต่างเมื่อมีแสงแดด มันทำให้ฉันรู้ว่าพวกคุณทั้งหมดกำลังช่วยเหลือเรา มันทำให้ฉันมีความสุขและทำให้ฉันยิ้มได้ เมื่อหิมะตก ฉันคิดถึงอาร์กติก ทะเลน้ำแข็ง ธรรมชาติที่งดงามที่นี่และมันทำให้ฉันเข้มแข็ง มันทำให้ทั้งหมดนี้มีความหมาย." — ซินิ ซาเรลา, 15 ตุลาคม ถึง กรีนพีซ

    "พวกเราพยายามที่จะหัวเราะ ซึ่งมันดีมากภายใต้สภาพแวดล้อมแบบนี้ พวกเราได้รับอุปกรณ์เหล็กนี้เพื่อต้มน้ำ ฉันคิดมาหลายวันแล้วว่ามันคือที่หนีบดัดผม เมื่อฉันบ่นกับพวกผู้หญิงว่าทีมช่วยเหลือน่าจะส่งอะไรที่มันใช้ได้ดีกว่าที่หนีบดัดผมนี้มาให้หน่อย มันทำให้พวกเขาหัวเราะออกมา" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "ฉันเต้นทุกวันในห้องขังและตอนนี้ฉันคุ้นเคยกับเพลงป๊อบรัสเซียแล้ว ในช่วงการ 'เดิน' ฉันกระโดดไปรอบๆกล่องคอนกรีตนี้และผู้คุมก็หัวเราะใส่ฉัน ฉันยีดเหยียดตัวและร้องเพลง (โชคดีที่ผนังห้องหนา) (...)" — ซินิ ซาเรลา, 15 ตุลาคม ถึง กรีนพีซ

    "เพื่อนของฉันชื่อ คามิลา [สเปซิอาเล อายุ 21 ปี ชาวอาร์เจนติน่า] อยู่ในห้องขังข้างๆฉัน ดังนั้นเราทั้งสองจึงเคาะผนังห้องเป็นจังหวะเพลง พวกเราพึ่งจะเคาะเป็นจังหวะเพลง 'everything's gonna be alright' ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้ม no woman, no cry  ของ บ๊อบ มาเลย์ ฉันหวังจริงๆว่ามันจะไม่เป็นอะไร เหมือนที่ เอนา พอล่าบอกกับฉันว่า 'เธอจะเลิกหวังไม่ได้นะ เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่พวกเรามีอยู่' " — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 10 ตุลาคม ถึง เจมส์ ลอเรนซ์

    "ฉันยังมีความหวัง มันจำเป็นมากเพราะทำให้ฉันมีชีวิตอยู่." — ฟาอิซา อูลาห์เซน, 18 ตุลาคมถึงนักข่าวชาวเนเธอร์แลนด์

    "ฉันได้ยินคำกล่าวถึงเรืออาร์กติกซันไรส์ทางวิทยุเมื่อวันก่อน มันเป็นภาษารัสเซียฉันจึงไม่รู้ว่าเค้าพูดถึงอะไรกันแต่ฉันรู้สึกดีมากที่รู้ว่าโลกกำลังพูดถึงพวกเราอยู่ ในวันที่ดีวันหนึ่งที่ฉันได้พบกับทนายและได้รับรู้ข่าวการประท้วงจากทั่วโลก คุณไม่รู้หรอกว่าข่าวนี้ทำให้ฉันรู้สึกเปลี่ยนไปมากแค่ไหน มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นและรู้สึกขอบคุณทุกๆคนที่เข้าร่วมการประท้วงและส่งอีเมล์ หากจะมีสิ่งที่ดีที่ได้จากสถานการณ์ที่น่ากลัวนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ทั่วโลกกำลังพูดถึงการขุดน้ำมันที่อาร์กติกและฉันก็เป็นตัวแสดงคนหนึ่งในเรื่องนี้ และนั่นคือสาเหตุที่พวกเราทั้ง 30 คนมาอยู่ที่นี่" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 10 ตุลาคม ถึง เจมส์ ลอเรนซ์

    "เพราะคำถามจากสื่อที่ทำให้ผมต้องผจญกับคำถามที่ว่าผมเสียใจกับสิ่งที่ผมทำลงไปหรือไม่ แต่คำถามที่ทำให้ผมประหลาดใจก็คือ 'ทำไมผมจึงไม่เสียใจที่ได้ทำลงไป?' มันเป็นความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าของผมว่าการปกป้องอาร์กติกและลดการปล่อย CO2 ของพวกเราเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมากเพื่อรักษาสภาพความเป็นอยู่ให้กับชนรุ่นหลังต่อไป ผมเชื่อว่าพวกเราทั้งโลกรวมกันจะสามารถทำให้มาตรการต่างๆสำเร็จได้ ดังนั้นมันจึงไม่มีที่เหลือให้ผมรู้สึกลังเลสงสัยหรือเสียใจเลย." —  มาโคร เวเบอร์, 28 ตุลาคม ถึง Swiss paper

    "ช่วยกันรักษาอาร์กติกและมันยังจะเป็นโอกาสในอนาคตเพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ ความช่วยเหลือของคุณและการรับรู้ว่าพวกเราได้ทำสิ่งในที่ถูกต้องช่วยให้ผมตัวลอย." — มาโคร เวเบอร์, 8 ตุลาคม ถึง ทุกคน

    David Haussmann Bail Hearing At Murmansk Court. 10/14/2013 © Dmitri Sharomov / Greenpeace

    "ผมไม่สามารถหาคำใดๆมาพูดได้นอกจากคำว่า "ขอบคุณ" ให้แก่พวกคุณบางคนที่ผมรู้จัก บางคนที่ผมเคยได้ยินชื่อ และบางคนที่ผมไม่เคยพบมาก่อน ความรู้สึกดีๆ ความช่วยเหลือและอารมณ์ขันเป็นสิ่งที่ผมต้องการมากในขณะนี้ มันเป็นสิ่งง่ายๆในชีวิต  และในเวลานี้ก็เป็นเวลาที่เราต้องแสดงตัว ส่งเสียงให้ดังขึ้นและทำให้พวกเขาได้ยินแล้ว" — เดวิด ฮอสส์มันน์, 13 ตุลาคม ถึงทุกคน  

    "แน่นอนว่ามันมีบางช่วงเวลาที่เรารู้สึกถึงความอ่อนแอ ความโดดเดี่ยวหรือสงสัย และในเวลาเช่นนี้ผมต้องระวังไม่ให้หลุดออกไปจากความตั้งใจของผม แต่ผมรู้สึกได้ถึงความช่วยเหลือทั้งหมดที่มีสำหรับพวกเรา ความช่วยเหลือจากครอบครัว เพื่อนๆ และกรีนพีซและรวมถึงความช่วยเหลือจากแหล่งต่างๆทั้งหมดทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายและไม่ต้องกังวลว่าจะต้องคอยตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา." — มาโคร เวเบอร์, 28 ตุลาคม ถึงSwiss paper

    "ฉันเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว ฉันเข้มแข็งขึ้น ร้องไห้น้อยลง ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี และฉันรู้สึกถึงคุณค่าของการมีชีวิต ฉันจะไม่ใช้สิ่งต่างๆโดยไม่เห็นคุณค่าอีกต่อไป" — อเล็กซานดร้า แฮร์ริส, 13 ตุลาคม ถึง ครอบครัว

    "พวกเราต้องการคุณ พวกเราต้องการให้คุณเขียนจดหมายไปถึงรัฐบาลของพวกคุณ และเขียนไปถึงสถานทูตรัสเซีย บอกพวกเขาว่าการจับกุมนี้ไม่ยุติธรรมและผิดกฎหมาย บอกพวกเขาว่าพวกเราไม่ใช่โจรสลัด ขอร้องให้หัวหน้าของคุณสนับสนุนการกระทำที่ถูกกฎหมายของเนเธอร์แลนด์ในรัสเซีย เรียกร้องให้ปล่อยเรือของเราและลูกเรือทุกคน  พร้อมทั้งรับข่าวสารการประท้วงหรือการเดินขบวนที่จะเกิดขึ้นจากสำนักงานกรีนพีซท้องถิ่นและกลุ่มของคุณ และร่วมลงชื่อในคำร้องพร้อมทั้งให้เพื่อนๆและครอบครัวของคุณร่วมลงชื่อด้วย กรีนพีซเป็นเพียงแค่ชื่อแต่กลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังคือที่มาของความแข็งแกร่งของเรา พึงระลึกไว้เสมอว่าเราจะดำเนินการด้วยสันติวิธี เราไม่ได้ต้องการต่อต้านรัสเซีย แต่ในความเป็นจริงแล้วเราทำเพื่อพวกเขาและลูกหลานของพวกเขาต่างหาก  

    "และผมจะทำในส่วนของผม ผมจะเข้มแข็ง จะไม่ท้อแท้ ผมจะมีศรัทธา เพื่อโลกที่ดีขึ้น" — อเล็กซานเดอร์ พอล, 27 ตุลาคมถึง ผู้สนับสนุนกรีนพีซ

    เอสเธอร์ ฟรีแมน คือนักรณรงค์จากกรีนพีซสหราชอาณาจักร

ไม่มีความคิดเห็นพบ เพิ่มความคิดเห็น

โพสต์ความคิดเห็น 

เพื่อแสดงความคิดเห็นคุณต้องลงชื่อเข้า