โดย ไอริส เชง เจ้าหน้าที่รณรงค์ด้านพลังงานและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของกรีนพีซสากล

เราเพิ่งเดินทางกลับหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจสำคัญในยูเครน ด้วยการพาคณะสื่อมวลชนประมาณ 70 คนจาก 18 ประเทศเดินทางไปพร้อมกับเราที่เชอร์โนบิล เกือบ 25 ปีหลังจากมหันตภัยนิวเคลียร์ครั้งร้ายแรงที่สุดได้อุบัติขึ้น ซึ่งครั้งนี้เป็นการพาคณะสื่อมวลชนลงพื้นที่ครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งเท่าที่กรีนพีซเคยจัดมาเลยทีเดียว กองทัพนักข่าวที่ล้วนมากประสบการณ์ได้ถามคำถามสำคัญและลึกซึ้ง ซึ่งแต่ละคนก็ถามในสิ่งที่ไม่สามารถตอบหรืออธิบายอย่างง่ายๆได้เลย

นักข่าวส่วนใหญ่ขุ่นเคืองใจกับสิ่งที่พวกเขาเห็นและได้ยินได้ฟัง ซึ่งส่วนมากจะเป็นรายละเอียดที่ถูกเอ่ยถึงโดยผู้ให้สัมภาษณ์ทั้งหลายอย่างตรงไปตรงมา

อย่างเช่นการที่ทุกปีรัฐบาลยูเครนจำเป็นต้องใช้งบประมาณร้อยละหกถึงแปดในการรับมือกับผลกระทบที่เกิดขึ้นตามมาหลังจากวิกฤตการณ์เชอร์โนบิล

เช่นกรณีเด็กๆ ยูเครนหลายหมื่นคนจะต้องถูกส่งตัวออกไปยังเขตที่ปราศจากการปนเปื้อนกัมมันตรังสีอย่างน้อยหนึ่งเดือนเป็นประจำทุกปีเพื่อให้ร่างกายของพวกเขาได้กำจัดระดับการปนเปื้อนกัมมันตรังสีซีเซียม-137 ที่สะสมอยู่ในร่างกายจากการรับประทานอาหารประจำวันเช่น นม เห็ด แยมเบอร์รี่ และ เนื้อ

เช่นการที่อาหารที่ขายอยู่ตามตลาดทุกแห่งจำเป็นต้องได้รับการทดสอบเพื่อหานิวไคลด์รังสี (นิวเคลียสของธาตุที่แผ่กัมมันตรังสี) เช่น ซีเซียม และ สตรอนเธียม

เช่นการที่เด็กๆในเมืองโรกิตเน่อะ (Rokytne) มีอาการทอนซิลอักเสบหลายครั้งต่อปีเพราะว่าระบบภูมิคุ้มกันร่างกายลดต่ำลงอันเนื่องมาจากสารกัมมันตรังสี ตามที่รองหัวหน้าแพทย์จากโรงพยาบาลท้องถิ่นได้กล่าวมานั้นสองในสามของประชากร 53,000 คนที่เขาดูแลอยู่ล้วนได้รับผลกระทบจากอาหารที่ปนเปื้อนกัมมันตรังสีซีเซียม-137 ทั้งๆ ที่เมืองโรกิตเน่อะ ตั้งอยู่ห่างจากเชอร์โนบิลประมาณ 300 กิโลเมตร และอยู่อีกด้านหนึ่งของประเทศ

เช่นการที่สถานีสุขภาพและอนามัยท้องถิ่นในบางพื้นที่จำเป็นต้องทำแผนที่เพื่อบอกชุมชนท้องถิ่นถึงจุดสำคัญที่มีการแผ่รังสีและไม่ปลอดภัยที่จะเดินทางไป

เช่นการที่เด็กๆ ในโรงเรียนได้เรียนรู้เกี่ยวกับขั้นตอนความปลอดภัยจากกัมมันตภาพรังสีและฝึกการใช้หน้ากากกันแก๊สพิษในยามฉุกเฉิน

เช่นการที่บรรดาคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับอาหารที่พวกเธอต้องหลีกเลี่ยงเพื่อลดความเสี่ยงจากการได้รับสารกัมมันตรังสีซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ทารกในครรภ์พิการ พวกเธอต้องหมั่นเข้ารับการตรวจครรภ์และหากทารกมีลักษณะพิการเกินกว่าจะเยียวยาได้ก็จะต้องมีการทำแท้งเกิดขึ้น

เช่นมันเป็นเรื่องไม่สุภาพที่จะไปถามคนงานที่ก่อสร้างอาคารครอบเตาปฏิกรณ์หลังใหม่ (หรือที่เรียกว่า โลงหิน ที่ก่อขึ้นจากซีเมนต์หนา) เกี่ยวกับระดับกัมมันตภาพรังสีในร่างกายของพวกเขา เพราะหากมันสูงถึงระดับที่พวกเขาไม่สามารถทำงานได้นั่นก็หมายความว่าพวกเขาจะต้องตกงาน

เช่นการบรรจุและจัดการกากขยะกัมมันตรังสีที่ได้กลายมาเป็นภาคส่วนสำคัญของเศรษฐกิจ เพราะมหันตภัยที่เกิดขึ้นที่เชอร์โนบิล อาคารครอบเตาปฏิกรณ์ดั้งเดิมนั้นถูกสร้างขึ้นอย่างเร่งรีบในเวลาเพียงไม่กี่เดือนหลังเกิดอุบัติเหตุซึ่งหมายความว่ามันจะมีอายุการใช้งานเพียง 25-30 ปีเท่านั้นและขณะนี้ก็เสี่ยงกับการพังทลายของโลงหินดังกล่าว ขณะที่ข้างใต้อาคารนั้นเตาปฏิกรณ์ที่ได้รับความเสียหายยังคงตั้งอยู่ที่เดิมและไม่สามารถรื้อถอนได้เนื่องจากระดับกัมมันตรังสีมีความเข้มข้นมาก

ผลกระทบอันสืบเนื่องมาจากวิกฤตการณ์โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิลยังคงเป็นความจริงที่เกิดขึ้นทุกวันบนโลกใบนี้ ชีวิตของผู้คนในชุมชุนเหล่านี้ถูกบิดเบือนอย่างโหดร้ายและมันจะเป็นเช่นนั้นต่อไปอีกหลายร้อยปีข้างหน้า

อย่างไรก็ตามเมื่อฉันกลับจากยูเครน ฉันก็พบกับความจริงที่ถูกบิดเบือนอีกครั้งหนึ่ง กลุ่มผู้ให้การสนับสนุนเทคโนโลยีนิวเคลียร์อ้างว่าแม้ข้อเท็จจริงจะชี้ชัดว่าสถานการณ์ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมานั้นยังอยู่นอกเหนือการควบคุม แม้จะมีน้ำปนเปื้อนกัมมันตรังสีจำนวนมหาศาลถูกปล่อยลงทะเลโดยที่ยังไม่รู้ถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นตามมา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นที่ฟูกูชิมาแสดงให้เห็นแล้วว่าพลังงานนิวเคลียร์ปลอดภัย  นั่นเป็นเพราะว่าจนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครเสียชีวิตจากสารกัมมันตรังสีแม้แต่คนเดียวอย่างนั้นหรือ

ฉันต้องการให้พวกเขาไปพูดกับคณะแพทย์และผู้ปกครองที่ได้รับการบอกว่าขณะนี้รัฐสามารถช่วยเหลือได้เพียงแค่การพาเด็กๆออกไปยังพื้นที่ที่ปราศจากการปนเปื้อนกัมมันตรังสี ประมาณ 18 วันต่อปี ซึ่งผู้ให้การสนับสนุนนิวเคลียร์อาจจะไม่รู้ว่ามันต้องใช้เวลาถึง 50 วันสำหรับร่างกายของเด็ก (100 วันสำหรับผู้ใหญ่) ในการกำจัดกัมมันตรังสีซีเซียม-137 ครึ่งหนึ่งออกจากร่างกาย

ฉันต้องการให้พวกเขาไปพูดกับเจ้าหน้าที่สาธารณสุขที่กำลังต่อสู้เพื่อหาเงินทุนในการตรวจสอบการปนเปื้อนกัมมันตรังสีในอาหาร

ฉันต้องการให้พวกเขาไปพูดกับสาวๆที่บอกพวกเราว่าผลไม้ที่พวกเธอโปรดปรานคือ บลูเบอร์รี่จากป่าที่แม้พวกเธอจะรู้ว่ามันปนเปื้อนกัมมันตรังสีซีเซียมแต่พวกเธอก็อดที่จะกินมันไม่ได้ในบางครั้ง

ฉันต้องการให้พวกเขาใส่ใจกับชีวิตมนุษย์ให้มากกว่านี้ ปัจจุบันมีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ 442 โรงทั่วโลกและส่วนมากก็มีอายุการใช้งานยาวนาน มันอาจจะมีการรั่วซึม ระบบไฟฟ้าขัดข้อง ความผิดพลาดของมนุษย์ หรือ ความบกพร่องในการออกแบบ   อุตสาหกรรมนิวเคลียร์ยังคงไม่มีทางออกสำหรับปัญหาการจัดการกากกัมมันตรังสี จะต้องเกิดมหันตภัยนิวเคลียร์ร้ายแรงที่ทำลายชีวิตมนุษย์อีกสักกี่ครั้งกว่าที่โลกใบนี้จะกำจัดเทคโนโลยีล้าสมัย อันตรายและไม่จำเป็นนี้ออกไป