เทเรซ่า โซโท นักเขียนอิสระ ได้รับเชิญเขียนเรื่องราวให้กรีนพีซถึงการเคลื่อนไหวประเด็นพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งที่กำลังสร้างปัญหาให้กับหลายชีวิต

ไลแลค วีเลต มัลโดนาโด (Lilac Vylette Maldonado) วาดรูปนี้มาเพื่อประกอบบทความ ไลแลคเป็นนักจัดงานเพื่อสังคมและนักกิจกรรมที่ให้คำจำกัดความตัวเองว่าเป็นนอน-ไบดารี่* (Non-Binary) และคนพิการ

รูปม้าน้ำหางเกี่ยวกับคอตตอนบัดในทะเลที่อินโดนีเซียและวีดีโอเต่าที่โดนดึงหลอดออกจากจมูกเตือนผู้คนให้ตระหนักถึงความปัญหาวิกฤษมลพิษขยะพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิคนพิการได้ออกมาเรียกร้องว่า การรณรงค์เรื่องห้ามใช้หลอดพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งนั้นเป็นการรณรงค์ที่คิดไม่ถี่ถ้วน เพราะในความเป็นจริงแล้วยังมีกลุ่มคนบางกลุ่มที่ยังต้องใช้หลอดพลาสติกในการดำรงชีวิตอยู่

ทันทีที่ที่ประเด็นนี้ถูกยกขึ้นมาพูดในสังคม เหล่านักรณรงค์ที่กำลังต่อสู้และทำงานอย่างหนักเพื่อโลกใบนี้นี้ก็มักนำเสนอทางเลือกอื่นในการลดขยะ เช่น ลองใช้หลอดที่ย่อยสลายได้ หรือสิ่งที่ช่วยลดการเกิดขยะดูสิ

“คุณได้ลองใช้หลอดกระดาษ หลอดอลูมิเนียม หลอดซิลิโคน หรือหลอดแก้ว…แล้วหรือยัง?”

หนึ่งในปัญหาของการรณรงค์เรื่องหลอดพลาสติกที่ใช้ครั้งดียวทิ้งได้กลายเป็นที่ถกเถียงของคน 2 กลุ่ม คือ คนที่ต้องใช้หลอดกับคนที่ไม่ต้องใช้ การใช้คำและประโยคในการสื่อสารของการรณรงค์ได้ผลักคนพิการให้เข้าไปอยู่ในกลุ่มของคนรักพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งไปโดยปริยาย และทำให้คนพิการเป็นเหมือนคนที่ละเลยต่อภาระที่พวกเขาสร้าง ในขณะที่คนร่างกายครบ 32 ประการกลับกลายเป็นคนที่กำลังต่อสู้เพื่อโลก

คนพิการไม่ได้เป็นศัตรูของสิ่งแวดล้อม

หนึ่งในคำถามกลุ่มการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อมจะต้องตอบในเวลานี้คือ

เมื่อการเคลื่อนไหว (โดยไม่เจตนา) ได้นำทางออกของการแก้ปัญหามาใช้แต่ไม่นึกถึงคนบางกลุ่ม คุณจะมีคำตอบอย่างไรกับกลุ่มที่ได้รับความเดือนร้อน?

ออเดร ลอร์ด (Audre Lorde) กวี นักเขียน และบุคคลที่ต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีครั้งหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า “ไม่มีใครที่ต้องจมปลักอยู่กับปัญหาแค่เรื่องเดียวหรอก เพราะว่าพวกเราทุกคนล้วนมีชีวิตที่มีหลายปัญหา” คำพูดนี้ก็เหมือนพวกเราที่ต้องพบกับความลำบากจากการถูกห้ามใช้หลอดพลาสติก สิ่งที่อำนวยความสะดวกให้กับพวกเรา แต่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

 

 

 


เทเรซ่า โซโท (ซ้าย) ผู้นำของกลุ่ม
Unitarian Universalist (UU) และ ไลแลค วีเลต มัลโดนาโด (ขวา) นักวาดภาพประกอบที่วาดภาพให้กับบทความนี้

 

 

 

ชารอน ชาปิโร่ แลคส์ (Sharon Shapiro-Lacks) ผู้อำนวยการบริหารของศูนย์สำหรับผู้พิการชาวยิว เสนอว่าควรจะมีการจัดหาหลอดพลาสติกที่ยืดหยุ่นได้ให้แก่ผู้ที่ต้องการใช้ และเธอยังเสนออีกว่าถ้ามีหลอดกระดาษที่มีคุณภาพดีสำหรับคนอื่นๆ พวกเขาก็อาจจะเลือกใช้หลอดพลาสติกน้อยลง

สิ่งสำคัญคือตัวเลือกในการทดแทนการใช้หลอดพลาสติกแก่คนพิการ และมันเป็นสิ่งที่สำคัญว่าทางเลือกนั้นต้องปลอดภัย ยกตัวอย่างเช่น กระดาษและหมึกที่นำมาทำเป็นหลอดกระดาษปลอดภัยมากพอที่จะนำเข้าปากหรือไม่ เราควรสนับสนุนวิธีการแก้ปัญหาที่ทำให้ทุกคนเห็นพ้องต้องกันและลดการพึ่งพาพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งไปด้วยกัน

ว่ากันว่ามีหลอดพลาสติกเพียงร้อยละ 0.03 ของขยะพลาสติกที่อยู่ในมหาสมุทร แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าการเคลื่อนไหวจะไม่ต้องสนใจผลกระทบของหลอดพลาสติก แต่นั่นหมายถึงว่าถ้ามีทางออกที่คนพิการสามารถนำไปใช้ได้ พวกเราก็จะหาวิธีการแก้ปัญหาในทิศทางที่เหมาะสมได้

ที่จริงแล้วมันอยู่ที่พวกเราทุกคนต่างหากที่จะสร้างโลกที่เราอยากเห็นโดยการเรียกร้องวิธีการแก้ปัญหาที่แก้ได้จริง ๆ จากเหล่าบริษัทยักษ์ใหญ่เหล่าที่ไม่คิดจะทำอะไรกับปัญหาที่พวกเขาสร้างขึ้น

เทเรซ่า โซโท นักเขีนนที่นิยามตัวเองว่าเป็นกลุ่มนอน - ไบนารี่ ที่เชื่อว่าโลกนี้ไม่ได้มีแค่ 2 เพศ และเป็นคนพิการ เทเรซ่าเชื่อในความสามารถของการเคลื่อนไหวเพื่อเพิ่มนโยบายแก่ผู้พิการโดยเฉพาะ เพื่อนำไปสู่การแก้ปัญหาที่แท้จริง

*นอน-ไบนารี่ เป็นสำนึกทางเพศชนิดหนึ่งที่ไม่ใช่ชายและหญิง ไม่เป็นไปตามบรรทัดฐานทางสังคม เป็นคำกว้างๆ ที่พูดถึงเพศต่างๆ ที่ไม่ใช่ชายและหญิง นอน-ไบนารี่เป็นร่มใหญ่ ที่แตกย่อยออกไปอีกคือสำนึกทางเพศหลายรูปแบบ ไม่ว่าคุณจะเป็นการผสมผสานระหว่างสองเพศ (androgyne) เป็นกลางหรือรู้สึกไม่มีเพศ (agender) หรือมีเพศที่ลื่นไหลไปมา (Gender Fluid) หรืออื่นๆ

บทความแปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ อ่านบทความฉบับเต็มคลิกที่นี่


ติดตามกรีนพีซเพิ่มเติมที่