จดหมายถึง สถานทูตอินโดนีเซียประจำประเทศไทย

ซูม

กรีนพีซและชุมชนต่อต้านโรงไฟฟ้าถ่านหินยื่นจดหมายให้แก่นายซัวกานา พริงกานุ เลขานุการเอกแห่งสถานฑูตอินโดนีเซียในประเทศไทย กรณีการกักตัวเจ้าหน้าที่กรีนพีซและนักกิจกรรมสิ่งแวดล้อม 12 คน ณ เมืองเชอริบอน ประเทศอินโดนีเซียเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคมที่ผ่านมา ระหว่างการจัดงานแถลงข่าวเรื่องยุติถ่านหินในเอเชีย

ในนามของกลุ่มองค์กรภาคประชาชนตามรายชื่อท้ายจดหมายนี้ เราปรารถนาที่จะแจ้งถึงประเด็นเกี่ยวข้องกับการจับกุม กักตัวและตั้งข้อหานักกิจกรรมสิ่งแวดล้อมซึ่งประกอบด้วยผู้นำชุมชนและเจ้าหน้าที่ของกรีนพีซรวม 12 คน ในเมืองเชอริบอน ประเทศอินโดนีเซีย

พวกเราเดินทางไปยังเมืองเชอริบอนเพื่อแลกเปลี่ยนเรื่องราวและประสบการณ์กับชุมชนท้องถิ่น เกี่ยวกับชีวิตที่ตกอยู่ภายใต้ผลกระทบอันร้ายแรงจากเหมืองถ่านหินและโรงไฟฟ้าถ่านหิน และเรียนรู้บทเรียนซึ่งกันและกันว่าจะทำงานรณรงค์อย่างไรเพื่อทำให้เกิดทางออกของการพัฒนาพลังงานหมุนเวียนที่สะอาด แต่นักกิจกรรมทั้ง 12 คนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวในขณะที่เข้าร่วมการแถลงข่าวที่จัดขึ้นโดยชุมชนท้องถิ่นเพื่อที่จะเสนอคำประกาศต่อต้านการขยายโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหินในเอเชีย

เจ้าหน้าที่ตำรวจและสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองได้กักกันตัวนักกิจกรรมนานกว่า 40 ชั่วโมง และทำการสอบสวนนักกิจกรรมโดยที่ยังมิได้ตั้งข้อหาใดๆ และใช้ข้ออ้างที่เลื่อนลอยว่า นักกิจกรรมทั้งหมดนี้ก่อความไม่มั่นคงทางสังคม ต่อมามีการตั้งข้อหาว่านักกิจกรรมทั้ง 12 คนได้ละเมิดมาตรา 42 ในกฎหมายคนเข้าเมืองของอินโดนีเซียซึ่งระบุว่า "สามารถใช้กฎหมายต่อชาวต่างชาติในอินโดนีเซียซึ่งดำเนินกิจกรรมที่เป็นอันตราย หรือ บุคคลใดๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อระเบียบและความมั่นคงทางสังคม หรือ บุคคลใด ๆ ที่ละเมิดหรือละเลยต่อกฎหมายที่มีอยู่ดังกล่าว พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจคนเจ้าเมืองสามารถจำกัด เปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการอนุญาตให้พำนักในประเทศ ห้ามการพำนักในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในประเทศอินโดนีเซีย และการให้เดินทางออกนอกเขตแดน หรือ ปฏิเสธการร้องขอที่จะเข้าเขตแดนประเทศอินโดนีเซีย"

ถือเป็นเรื่องเลวร้ายอย่างยิ่ง หากการรณรงค์เพื่อปกป้องความเป็นธรรมทางสิ่งแวดล้อมอย่างสันติวิธีต้องกลายเป็นกิจกรรมที่เป็นอันตรายหรือก่อให้เกิดอันตรายต่อระเบียบและความมั่นคงทางสังคม ซึ่งเป็นกลยุทธที่เจ้าหน้าที่ส่วนหนึ่งของรัฐบาลอินโดนีเซียใช้เล่นงานนักกิจกรรมสิ่งแวดล้อมทั้ง 12 คน สิ่งเหล่านี้ขัดแย้งโดยสิ้นเชิงเมื่อพิจารณาว่า สองเดือนที่ผ่านมา ประธานาธิบดียูโดโยโนแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ได้ประกาศว่ายินดีที่จะร่วมงานกับองค์กรพัฒนาเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไร โดยเฉพาะในการรณรงค์เรื่องการทำลายป่าและความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศ แต่การกระทำของเจ้าหน้าที่ตำรวจและสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองของอินโดนีเซียในครั้งนี้ได้ละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานในความเป็นมนุษย์ของผู้นำชุมชนและนักกิจกรรมสิ่งแวดล้อม การปฏิบัติอย่างไร้เหตุผลดังกล่าวส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของประเทศอินโดนีเซียในฐานะเป็นสังคมประชาธิปไตย และแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ากฎหมายกำลังตกเป็นเครื่องมือของกลุ่มผลประโยชน์ที่เป็นต้นเหตุของการทำลายสิ่งแวดล้อม ถึงแม้ว่าจะมีการปล่อยตัวนักกิจกรรมทั้ง 12 คนในวันที่ 6 กรกฎาคม 2553 ที่ผ่านมา แต่เราเห็นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นสัญญานร้ายของการละเมิดหลักการขั้ะนพื้นฐานที่สุดของเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสิทธิทางสิ่งแวดล้อม

ด้วยเหตุผลที่เรียนมาข้างต้น เราเรียกร้องให้รัฐบาลอินโดนีเซียทำการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนจากการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งได้ทำการกักกันนักกิจกรรมอย่างไร้เหตุผล และยกเลิกการตั้งข้อหาทั้งหมดต่อผู้นำชุมชนและนักกิจกรรมทั้ง 12 คน ท้ายที่สุดนี้ แทนที่จะกระทำการมุ่งร้ายใดๆ รัฐบาลอินโดนีเซียต้องปกป้องผู้นำชุมชนและนักกิจกรรมที่ทำงานอุทิศตนเองเพื่อให้ได้มาซึ่งอนาคตที่ปลอดภัย มีสุขภาวะที่ดีและยั่งยืนของทุกคน

ขอแสดงความนับถือ, ­

สุทธิ อัชฌาสัย - เครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก

เอื้องฟ้า ช้ำเกตุ - เครือข่ายประชาชนติดตามผลกระทบโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหิน เขาหินซ้อน จังหวัดฉะเชิงเทรา

มะลิวัลย์ นาควิโรจน์ - เครือข่ายสิทธิผู้ป่วยแม่เมาะ

ทันตแพทย์ศุภผล เอี่ยมเมธาวี -สมัชชาประชาชนอิสาน และเครือข่ายประชาชนอนุรักษ์มรดกโลกเขาใหญ่

สุรีรัตน์ แต้ชูตระกูล - เครือข่ายพันธมิตรสิ่งแวดล้อมจังหวัดประจวบคีรีขันธุ์

เพ็ญโฉม ตั้ง - มูลนิธิบูรณะนิเวศ

ศยามล ไกรยูรวงศ์ - โครงการเสริมสร้างจิตสำนึกนิเวศวิทยา

เครือข่ายพลังงานสีเขียว อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา

กรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้