-
Ana Sayfa
- Biz Kimiz?
- Kampanyalar
- Diğer kampanyalar
- Haberler
- Fotoğraf ve Videolar
- İletişim
- Site Haritası
- Katılın!
- İş ve staj İmkanları
- Raporlar
- Deniz Rezervleri Şimdi
- chernobyl
- Enerji Devrimi'ne Katılın!
- Basın Merkezi
Buradasınız:
Kuruluşlarımız, komisyonun 2007 yılı toplantısında stokları çökme noktasında olan kuzey atlantik mavi yüzgeçli orkinoslarının kontrolü konusunda gerekli önlemleri almamasının, ICCAT gibi bir bölgesel balıkçılık yönetimi organizasyonun güvenirliğini geri dönülmez bir şekilde kaybettireceğini defalarca tekrarlamıştır. Böyle bir hata, uluslararası balıkçılık yönetiminin şu andaki sistemi için ciddi tahrip edici sonuçlara neden olacaktır. Gerçekten de, dünyada balıkçılık ile uğraşan ülkelerin büyük bölümü ICCAT üyesidir ve bu organizasyonun felakete doğru yol almasında ciddi sorumluluk sahibidirler.
ICCAT’in giderek kötüleşen güvenirliğini geri kazanması için bazı üyeler ICCAT’e öneri olarak mavi yüzgeçli orkinos endüstrisini (avcılık endüstrisi, çiftlik sahipleri ve ticaretini yapanları) usulen bir toplantı yapmaya çağırmak için teklifte bulunuyorlar. 2008 av sezonu başlamadan hemen önce yapılması düşünülen bu toplantı, ICCAT’in üye ülkeleri halen yürürlükte olan kurallara uymaları ve yönetim ölçülerini yerine getirmeleri için ikna etmesini sağlamak amacıyla düzenleniyor (üstelik ICCAT Bilim ve Araştırma Komitesi, Dubrovnik 2006’da uyarlanan ölçülerin, en ideal uygulama gerçekleşse bile, stokları iyileştirmeye yetmeyeceğini çok açıkça belirtmesine karşın).
WWF ve Greenpeace, ICCAT üye ülkelerini, böyle bir yaklaşımın kendi güvenilirlikleri açısından intihar etmekle eşdeğer olacağı ve bu toplantının organizasyon için “son darbe” niteliği taşıyacağı konusunda uyarıyor. Atlantik orkinoslarının geleceğinin bu işin ticaretini yapan ve çiftlik sahiplerinin ellerine bırakılması, ICCAT’in stokları koruma konusunda ne kadar güçsüz ve yetersiz kaldığının bir göstergesi olarak, üye ülkelerin attığı umutsuz bir adım olacaktır. Daha da kötüsü bu, politik iktidar sahibi 45 ülke arasına yayılan mesruluğun kabul edilemez bir biçimde, Birleşmiş Milletler sisteminin altında yer alan devletlerarası bir organizasyona devredilmesi anlamına gelecektir.
Peki ama bir avuç dolusu özel yöneticiden oluşan bir grubun, yaşayan ortak bir kaynağın kaderi hakkında karar vermesi nasıl olur? Elbette, böylesi bir karar Uluslararası Atlantik Orkinosları Koruma Komisyonunun sonu anlamına gelecektir.
ICCAT’in güvenirliği hala kurtarılabilir. Komisyonun 2007 toplantısı hala devam ederken – bir seçenek olarak düşülmesi bile çok uzak olmasına karşın – kuzey atlantik orkinos avcılığını bir kaç sene için durdurmak, tarihsel bir hatayı önlemek için tek mantıksal çözüm. Hatta bu, atılması gereken zorunlu bir adım.
ICCAT’in giderek kötüleşen güvenirliğini geri kazanması için bazı üyeler ICCAT’e öneri olarak mavi yüzgeçli orkinos endüstrisini (avcılık endüstrisi, çiftlik sahipleri ve ticaretini yapanları) usulen bir toplantı yapmaya çağırmak için teklifte bulunuyorlar. 2008 av sezonu başlamadan hemen önce yapılması düşünülen bu toplantı, ICCAT’in üye ülkeleri halen yürürlükte olan kurallara uymaları ve yönetim ölçülerini yerine getirmeleri için ikna etmesini sağlamak amacıyla düzenleniyor (üstelik ICCAT Bilim ve Araştırma Komitesi, Dubrovnik 2006’da uyarlanan ölçülerin, en ideal uygulama gerçekleşse bile, stokları iyileştirmeye yetmeyeceğini çok açıkça belirtmesine karşın).
WWF ve Greenpeace, ICCAT üye ülkelerini, böyle bir yaklaşımın kendi güvenilirlikleri açısından intihar etmekle eşdeğer olacağı ve bu toplantının organizasyon için “son darbe” niteliği taşıyacağı konusunda uyarıyor. Atlantik orkinoslarının geleceğinin bu işin ticaretini yapan ve çiftlik sahiplerinin ellerine bırakılması, ICCAT’in stokları koruma konusunda ne kadar güçsüz ve yetersiz kaldığının bir göstergesi olarak, üye ülkelerin attığı umutsuz bir adım olacaktır. Daha da kötüsü bu, politik iktidar sahibi 45 ülke arasına yayılan mesruluğun kabul edilemez bir biçimde, Birleşmiş Milletler sisteminin altında yer alan devletlerarası bir organizasyona devredilmesi anlamına gelecektir.
Peki ama bir avuç dolusu özel yöneticiden oluşan bir grubun, yaşayan ortak bir kaynağın kaderi hakkında karar vermesi nasıl olur? Elbette, böylesi bir karar Uluslararası Atlantik Orkinosları Koruma Komisyonunun sonu anlamına gelecektir.
ICCAT’in güvenirliği hala kurtarılabilir. Komisyonun 2007 toplantısı hala devam ederken – bir seçenek olarak düşülmesi bile çok uzak olmasına karşın – kuzey atlantik orkinos avcılığını bir kaç sene için durdurmak, tarihsel bir hatayı önlemek için tek mantıksal çözüm. Hatta bu, atılması gereken zorunlu bir adım.
Şu anda yapabilecekleriniz.
Powered by Feed2JS @ Vindbaarheid