Tehlikeli Atık Ticareti

Bugün gelişmekte olan birçok ülke, temiz teknolojileri kabul etmek yerine, gelişmiş ülkelerden daha çok toksik atıkları, toksik ürünleri ve kirli teknolojileri alıyor.
Bu çeşit bir ticaret ahlaki olmamasıyla birlikte de alıcı ülkeler ve bu ülkelerin insanları açısından (sosyal ve sağlık açısından) ve çevresel anlamda yok edici bir tehdit oluşmakta.
Gelişmiş ülkelerin zehirli atıklarını gelişmekte olan ülkelere ihraç etmeleri açıkça bir 'suçtur'.
 Greenpeace Akdeniz, Lübnan ve Türkiye'deki bu yasadışı zehirli atık ticaretini açığa çıkardı.
Greenpeace bu zehirli atık ticaretini yasaklamayı amaçlayan bir çalışma içine girmiş ve bunu Basel Anlaşması ile başarmıştır.
Anlaşma, 1992 yılında yürürlüğe girmiş, ancak zayıf kalmıştır. 1994 yılında, gelişmiş ülkelerin oluşturduğu Konvansiyon, Batı ve Doğu Avrupa'dan bazı ülkeler ve Greenpeace'in de katılımıyla 'Basel Yasağı' adındaki kararı kabul etti. Bu kararlar, 1998 yılında hukuksallaştırıldı ve gelişmekte olan ülkelere atık ticaretini yasakladı.
Greenpeace, Türkiye'de Tehlikeli Atık Ticareti konusunda şu çalışmaları yürütmektedir:

• Gemisökümü etkinliklerinin Anlaşma'nın öngördüğü koşullar altında gerçekleştirilmesi,
• Samsun ve Sinop'ta 18 yıldır iki depoda bekletilen İtalyan zehirli atıklarının İtalya'ya geri gönderilmesi,
• 2000 yılında yasadışı bir şekilde Türkiye'ye giren ve 6 Eylül 2004'te İskenderun Körfezi'nde içindeki tehlikeli atıklarla beraber batan M/V Ulla adlı İspanyol gemisinin toksik atığının İspanya'ya geri gönderilmesi