Connect...
Greenpece eylemcileri, Aralık ayında Kopenhag’da sonuçlandırılacak güçlü bir iklim anlaşması üzerinde anlaşmak yerine, uyurgezer bir şekilde iklim değişikliği felaketine doğru yol alan ülkeleri uyandırmak için bir kamyonun arkasına bağlı olan sireni çalıştırdı.
Büyütmek için tıklayın
Kopenhag zirvesine doğru giden yolun önemli bir adımı olan Bonn görüşmelerinin son gününde toplantıyı kısaca şöyle özetleyebiliriz; gelişmiş ülkelerin iklim karnesi zayıf!
Gezegeni iklim değişikliğinin tehdidinden korumak adına hiçbir girişim yapmayan bir grup ülke var. ABD, Avustralya, Yeni Zelanda, Japonya ve Kanada sanki bir iklim krizi yokmuş gibi davranıyorlar ve kendi kısa dönem politik çıkarlarını bu küresel sorunun önüne koyuyorlar.
2020 yılına kadar gelişmiş ülkelerin ortalama sera gazı salımı azaltımının, 1990 seviyesine göre %8-15 arasında olması bekleniyor. Japonya iki gün önce salımlarını sadece %8 oranında azaltacağını taahhüt etti. Yeni Zelanda henüz bir hedef dahi belirlemedi. Kanada’nın sera gazı salımlarının ise artması bekleniyor. Avustralya ancak diğer ülkeler harekete geçerse girişimlerde bulunacağını belirtti. ABD ise %4 gibi çok küçük bir değerde azaltım yapacağını beyan etti.
İki derecelik küresel sıcaklık artışını önleyebilme şansına sahip olabilmek için, bu ülkelerin 2020 yılına kadar sera gazı salımlarını %40 oranında azaltmaları ve 2050 yılına kadar da hemen hemen sıfır noktasına yakın bir değere çekebilmeleri gerekiyor. Bugüne kadar, bu ülkelerin belirledikleri hedefler küresel ısınmayı durdurmanın ötesinde, ortalama küresel sıcaklığın üç derece artmasına sebep olacak değerlerde. Bu sıcaklık artışı da iklimde geri dönüşü olmayan hasarlara yol açacak.
Toplantının son günlerinde ortaya çıkan sonuca göre, Avrupa Birliği Maliye Bakanlarının da iklimin korunması konusunda son derece önem taşıyan politikaların oluşturulması için yaptıkları kayda değer bir girişim yok. Avrupa Birliği’nin iklimin korunması konusunda lider olması gerekiyor. Ancak toplantının sonuçları gösteriyor ki Avrupa Birliği ülkeleri, gelişmekte olan ülkelerin ormanlarının korunması, bu ülkelerin iklim değişikliğine adapte olmaları ve düşük karbonlu ekonomilere geçiş yapmaları için yatırımlar oluşturulmasında başarılı olamadı.
Küresel sıcaklıkta 3 derecelik bir artış bizleri geri dönüşü olmayan korkunç iklim felaketlerine götürecek. Dünyadaki türlerinin büyük çoğunluğu, Amazon yağmur ormanları yok olabilir ve bu Grönland’ın ve Batı Antartika’nın geri dönüşü olmaksızın erimesini hızlandırabilir. Ülkeler bu korkunç sonuçlarla kumar oynuyorlar ve bunlar gerçekleşirse dünyada var olan tüm para kullanılsa dahi iklimi kurtarmak mümkün olmayacak. Dünyanın küresel ekonomik krize karşı gösterdiği hassasiyeti, gezegen üzerindeki tüm yaşamı sona erdirecek ciddiyette olan iklim krizine karşı gösterdiğini göremiyoruz.
Gezegeni iklim değişikliğinin tehdidinden korumak adına hiçbir girişim yapmayan bir grup ülke var. ABD, Avustralya, Yeni Zelanda, Japonya ve Kanada sanki bir iklim krizi yokmuş gibi davranıyorlar ve kendi kısa dönem politik çıkarlarını bu küresel sorunun önüne koyuyorlar.
2020 yılına kadar gelişmiş ülkelerin ortalama sera gazı salımı azaltımının, 1990 seviyesine göre %8-15 arasında olması bekleniyor. Japonya iki gün önce salımlarını sadece %8 oranında azaltacağını taahhüt etti. Yeni Zelanda henüz bir hedef dahi belirlemedi. Kanada’nın sera gazı salımlarının ise artması bekleniyor. Avustralya ancak diğer ülkeler harekete geçerse girişimlerde bulunacağını belirtti. ABD ise %4 gibi çok küçük bir değerde azaltım yapacağını beyan etti.
İki derecelik küresel sıcaklık artışını önleyebilme şansına sahip olabilmek için, bu ülkelerin 2020 yılına kadar sera gazı salımlarını %40 oranında azaltmaları ve 2050 yılına kadar da hemen hemen sıfır noktasına yakın bir değere çekebilmeleri gerekiyor. Bugüne kadar, bu ülkelerin belirledikleri hedefler küresel ısınmayı durdurmanın ötesinde, ortalama küresel sıcaklığın üç derece artmasına sebep olacak değerlerde. Bu sıcaklık artışı da iklimde geri dönüşü olmayan hasarlara yol açacak.
Toplantının son günlerinde ortaya çıkan sonuca göre, Avrupa Birliği Maliye Bakanlarının da iklimin korunması konusunda son derece önem taşıyan politikaların oluşturulması için yaptıkları kayda değer bir girişim yok. Avrupa Birliği’nin iklimin korunması konusunda lider olması gerekiyor. Ancak toplantının sonuçları gösteriyor ki Avrupa Birliği ülkeleri, gelişmekte olan ülkelerin ormanlarının korunması, bu ülkelerin iklim değişikliğine adapte olmaları ve düşük karbonlu ekonomilere geçiş yapmaları için yatırımlar oluşturulmasında başarılı olamadı.
Küresel sıcaklıkta 3 derecelik bir artış bizleri geri dönüşü olmayan korkunç iklim felaketlerine götürecek. Dünyadaki türlerinin büyük çoğunluğu, Amazon yağmur ormanları yok olabilir ve bu Grönland’ın ve Batı Antartika’nın geri dönüşü olmaksızın erimesini hızlandırabilir. Ülkeler bu korkunç sonuçlarla kumar oynuyorlar ve bunlar gerçekleşirse dünyada var olan tüm para kullanılsa dahi iklimi kurtarmak mümkün olmayacak. Dünyanın küresel ekonomik krize karşı gösterdiği hassasiyeti, gezegen üzerindeki tüm yaşamı sona erdirecek ciddiyette olan iklim krizine karşı gösterdiğini göremiyoruz.
