Vandaag is het 70 jaar geleden dat een atoombom op het Japanse Hiroshima terechtkwam. Vandaag herdenken we de verschrikkelijke gevolgen van kernwapens, maar ook alle levens die verwoest zijn door kernongelukken. Want kernenergie en kernwapens zijn onafscheidelijk. Sinds Hiroshima vechten we voor nucleaire ontwapening, voor een veiligere en duurzamere toekomst.

Zeventig jaar geleden vielen de allereerste atoombommen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki (9 augustus), en werden 280.000 mensen gedood. De verschrikkingen van deze bombardementen zijn onuitwisbaar. Exact tien jaar geleden was ik in Hiroshima, waar ik met overlevenden van de kernbom heb gesproken. “Never again”, zeiden ze, we moeten een herhaling van deze trieste geschiedenis absoluut voorkomen.

Maar na de Tweede Wereldoorlog werd nucleaire wapentechnologie verpakt onder het ‘Atoms for Peace’ programma van de Amerikaanse president Eisenhower. De atoombom die zoveel leed had veroorzaakt in Japan, stond zo aan de wieg van de kernenergie die we vandaag nog steeds gebruiken.

Ook kernenergie is gevaarlijk

Ruim 65 jaar na Hiroshima, in 2011, werd het noorden van Japan getroffen door een zware aardbeving en tsunami, die resulteerde in een ernstig kernongeluk in de Fukushima Daiichi kerncentrale. Meer dan honderdduizend mensen moesten vluchten voor de radioactieve vervuiling. Velen kunnen ook nu nog niet naar huis terugkeren – en zullen dit wellicht nooit kunnen. Tot meer dan 60km van de kerncentrale worden mensen nog dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van deze kernramp.

En toch besliste de Japanse regering enkele weken geleden om 54.800 evacuees terug te sturen naar de besmette gebieden rond Fukushima. De regio is echter nog lang niet veilig, zo bevestigde onderzoek door Greenpeace stralingsexperts. De evacuees wordt weinig keus gelaten, want tegen 2018 worden hun financiële compensaties stopgezet.

Leren we het dan nooit?

De Japanse regering lijkt de lessen van Hiroshima én Fukushima niet te willen begrijpen. Ze blijft hardnekkig de heropstart van de Japanse kerncentrales promoten, hoewel die al bijna 2 jaar stilliggen – zonder black-outs. Ze heeft ook de Japanse grondwet aangepast, zodat het Japanse leger voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog aan gewapende gevechten kan deelnemen.

De gevolgen van oorlog zijn verschrikkelijk, net als die van kernwapens en kernenergie. De geschiedenis van Greenpeace is doordrenkt van acties tegen kernwapens en kernenergie. Want kernenergie gaat hand in hand met kernwapens. Denk maar aan de lange lijst nucleaire spelers die beide samen ontwikkelden: de VS, Frankrijk, China, Israël, India, Noord-Korea – ook in België liggen al decennia kernkoppen opgeslagen. Een wereld zonder kernwapens is dus een wereld zonder kernenergie.

Ik ben getuige geweest van de gevolgen van Fukushima en Tsjernobyl. Op een dag als vandaag denk ik aan alle mensen die lijden en geleden hebben na de kernbommen en kernrampen van de voorbije 70 jaar. Hoe kan het toch dat er nog steeds mensen zijn die geloven in een toekomst met kernenergie? Duurzame energie als zon en wind is ook ‘vreedzame energie’. En daar vecht ik voor, elke dag opnieuw.