Conferentie rond Nucleair Non-Proliferatie Verdrag is op sisser uitgelopen

Kernmachten ontkennen oproepen tot ontwapening met extreme arrogantie

Persbericht - 9 mei, 2003
Geneva, 9 mei 2003 - Vandaag, bij afloop van de belangrijkste conferentie inzake nucleaire nonproliferatie en ontwapening zijn de lidstaten van het Nucleaire Non-Proliferatie Verdrag (TNP) het niet eens geraakt inzake de eliminatie van het kernarsenaal (1).

Tegelijk, en gedurende de hele conferentie, is de meerderheid van de lidstaten van het TNP zijn recht blijven verdedigen om nucleaire materialen en technologieën te verhandelen voor vredelievende doeleinden (2). Het feit dat de lidstaten niet willen erkennen dat dit onontvreemdbaar recht dat voorzien is in het TNP aan sommigen de mogelijkheid verschaft om tot kernbewapening te komen, is een volslagen ontkenning van de realiteit inzake de huidige nucleaire proliferatie op onze planeet.

Men is het oneens over:

- Het gebrek aan vooruitgang in de wereldwijde afschaffing van kernwapens;

- Het kernarsenaal van Israël en het instellen van een kernwapenvrije zone in de regio, en de kernbewapeningsprogramma's van India en Pakistan;

- La menace réitérée, de la part des USA et d'autres, d'utiliser des armes atomiques même en cas de conflit conventionnel et, dans certains cas, de façon préventive;

- De programma's om nieuwe kernwapens te ontwikkelen;

- De mogelijkheid om opnieuw kernbommen te testen

- De onmogelijkheid om onderhandelingen te beginnen over een verdrag om de toegang te beperken tot nucleair materiaal dat in kernwapens kan worden gebruikt;

- De versterking van het TNP om het toe te laten op adequate manier te reageren op zaken als non-conformiteit en het terugtrekken van lidstaten, zoals recent het geval was met Noord-Korea;

- Het recht dat staten hebben tot nucleaire technologie voor vredelievende doeleinden, zoals het plutoniumopwerkingsprogramma van Japan en het uraniumverrijkingsprogramma van Iran;

- De unilaterale aanval op Irak door de VS, gesteund door Groot Brittanië.

"We staan voor een nucleaire crisis die enorme proporties aanneemt. Het TNP is nu het enige verdrag dat de lidstaten wettelijk verplicht af te zien van hun kernwapens. Het is de krachtigste multilaterale stem die kan toelaten te stoppen met nucleaire proliferatie en te komen tot een kernwapenvrije wereld, en het enige wat ze nu kunnen doen, is het eens worden over het feit dat ze het niet eens zijn", verklaarde William Peden, internationaal kernontwapeningscampaigner bij Greenpeace International.

Bij de recentste herziening van het TNP in 2000, hebben de kernmachten hun engagement om te komen tot een volledige eliminatie van hun kernwapenarsenaal opnieuw bevestigd. Sedertdien is er in die zin vrijwel niets ondernomen, het doel om kernwapens uit te schakelen in het kader van een volledige ontwapening blijft veraf.

"In een tijd waarin de dreiging van een toenemende planetaire proliferatie toeneemt, hebben de lidstaten van het TNP ervoor gekozen een van de belangrijkste tekortkomingen te ontkennen. Een tekortkoming die de kans biedt zich toegang te verschaffen tot technologieën, materialen en expertise die van een land een kernmacht kunnen maken. Deze les hebben we geleerd in Irak, toen in 1991 het kernbewapeningsprogramma van dat land aan het licht is gebracht. Maar niemand wil er de gevolgen uit trekken" stelde Shaun Burnie, antinucleair campaigner bij Greenpeace International.

De lidstaten ontmoeten elkaar volgend jaar opnieuw, op de formele toetsingsconferentie van het TNP in 2005.

(1) Artikel VI van het TNP engageert de officiële kernmachten tot onderhandelingen voor de wereldwijde afschaffing van kernwapens

(2) Artikel IV van het TNP is een kunstgreep om landen over de drempel te halen. De lidstaten die zich engageren om geen kernwapens te ontwikkelen worden hiervoor gecompenseerd door toegang tot nucleaire materialen en technologieën.

Document:

* Nukes - Non Proliferation Treaty - Challenges & opportunities : The Non-Proliferation Treaty Prepcomm meeting in Geneva, April 28-May 10, faces some new, as well as pre-existing, challenges. These challenges also contain important opportunities to strengthen the non-proliferation and disarmament regime.

Onderwerpen