เครื่องมือประมงทูน่าแบบทำลายล้าง

หน้า - สิงหาคม 22, 2558

อุปกรณ์การประมงประเภทเครื่องมือล่อปลา (FADs)

FADs เป็นอุปกรณ์ทุ่นลอยน้ำที่ทำขึ้นโดยมนุษย์ในการล่อปลา ซึ่งอาจเป็นอะไรก็ได้ตั้งแต่ท่อนไม้เก่า แพไม้ไผ่ หรือแม้กระทั้งอุปกรณ์ทันสมัยที่เชื่อมต่อกับดาวเทียมและโซน่า โดยปลาและสัตว์น้ำอื่นๆ จะมารวมกันอยู่รอบๆ ใต้ทุ่นลอย ดังนั้นเครื่องมือล่อปลาจึงเสมือนแม่เหล็กดึกดูดให้ปลามากลุ่มรวมกัน และเครื่องโซน่าหรือเครื่องตรวจจับฝูงปลาจะส่งสัญญาณดาวเทียมไปยังเรือประมงเพื่อมาล้อมจับเอาฝูงปลาทั้งฝูงขึ้นไป

แล้วการใช้ FADs ส่งผลอย่างไร

FADs เป็นอุปกรณ์เลี่ยงอัตราควบคุมจำนวนเรือ โดยเป็นการเลี่ยงข้อตกลงสัญญาที่จะจำกัดปริมาณจำนวนเรือจับปลาทูน่า โดยใครอยากได้เรือเพิ่มก็เพียงติดตั้ง FADs แทนได้นับร้อยเพื่อล่อปลาทูน่า

FADs เพิ่มมลพิษให้กับมหาสมุทร FADs เป็นอุปกรณ์ที่แทบไม่มีการควบคุมและมีข้อมูลบ่งชี้น้อยมาก รายงานเมื่อปี 2556 ประเมินไว้ว่า มีเครื่องมือล่อปลาแบบต่างๆ 8 หมื่นหนึ่งพัน ถึง 1 แสนสองหมื่นชิ้น ที่ใช้ในการจับปลาทั่วโลก ชิ้นส่วนของอุปกรณ์จับปลา เหล่านี้มีตั้งแต่ไม้ไผ่  อวนที่ทำจากพลาสติก หลอดไฟ และ แบตเตอรี ซึ่งเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้นำทางเรือ โดยวัสดุเหล่านี้ไม่สามารถย่อยสลายได้เองในเวลาที่เหมาะสม แต่อวนพลาสติกใช้เวลาย่อยสลายนานถึง 450 ปี หลอดไฟและ แบตเตอรี่ไม่สามารถย่อยสลายได้ และมีสารพิษอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต  อีกทั้งยังตกค้างสะสมในสิ่งแวดล้อมและห่วงโซ่อาหารเป็นเวลานาน เครื่องมือล่อปลา (FADs) จึงมักถูกพัดเกยตื้นบนชายหาดและติดอยู่ตามแนวปะการัง กลายเป็นมลภาวะให้กับมหาสมุทร 

FADs ทำความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเล ฉลามและเต่าจะมาว่ายวนอยู่ใต้ตาข่ายและเชือกที่อยู่ใต้เครื่องมือล่อปลา การนำอวนมาล้อมจับใต้เครื่องมือล่อปลาก่อให้เกิดการฆ่ามากกว่า 2.7 ถึง 6.7 เท่าของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ปลาเป้าหมาย (ฉลาม ปลาวัว กระเบน และเต่า) และปลาทูน่าที่จับได้ส่วนใหญ่ยังเป็นลูกปลา

ชาวประมงชายฝั่งบางครั้งใช้สมอยึดเครื่องมือล่อปลากับการตกปลาด้วยคันเบ็ดสาย ซึ่งก็สามารถทำได้ แต่การใช้ร่วมกับอวนล้อมนั้น ควรจะต้องยุติ

ข่าวดีคือผู้บริโภคบางกลุ่ม ผู้นำตลาดของอุตสาหกรรม ค้าปลีก และผู้จัดหาวัตถุดิบที่มีความก้าวหน้าได้เริ่มที่จะเรียกร้องให้เลิกใช้ FADs 

เบ็ดราว

ข้างต้นเป็นวิธีที่การใช้ FADs ร่วมกับอวนล้อม และรวมกับเบ็ดราว เบ็ดราวนำมาใช้จับปลาที่มีขนาดใหญ่กว่า และมีมูลค่าสูงกว่า และเป็นหนึ่งในวิธีจับปลาที่แย่ที่สุดในโลก

เบ็ดราวทำงานโดยการวางสายเบ็ดจากเรือจับปลาทูน่าที่ยาวถึง 170 กิโลเมตร หรือ 105 ไมล์ ที่มีขอเบ็ดเกี่ยวอยู่ตลอดสาย ปัญหาคือปลาทะเลขนาดใหญ่ ฉลาม นกทะเล เต่าและสิ่งมีชีวิตในทะเลอื่นๆ ถูกจับติดกับสายเบ็ด ในหนึ่งปีมีเต่าทะเลถูกจับมากกว่า 300,000 ตัว และนกทะเลกว่า 160,000 ตัวต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้ ซึ่งมีวิธีทางเลือกอื่นที่พิสูจน์แล้วว่าจะสามารถลดปริมาณลงได้ แต่กลับไม่ได้ถูกนำมาใช้เลย

ผู้คนที่ต้องทำงานในสภาพน่าเศร้าใจบนเรือประมงเบ็ดราว ซึ่งในบางกรณีพวกเขาถูกทิ้งไว้ในทะเลยาวนานถึงเดือนหรือแรมปี และต้องทำงานยาวนานโดยแทบจะไม่ได้ค่าตอบแทนอะไร

ประมงเบ็ดราวส่วนมากจะขนถ่ายปลาที่จับได้กลางทะเล แทนที่จะกลับเข้าหาฝั่ง เป็นวิธีหลบเลี่ยงที่เรียกว่า “การขนถ่ายกลางทะเล (transhiping)” ซึ่งเป็นวิธีที่จะทำให้ปลาที่ถูกจับอย่างผิดกฏหมายจำนวนมากสามารถเล็ดลอดเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทาน

อุตสาหกรรมประมงใช้เบ็ดราวจำเป็นต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจัง และจำเป็นต้องมีการควบคุมและจัดการ

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเบ็ดราว ดูรายงาน “Out of line” และคำแนะนำการหลีกเลี่ยงเบ็ดราวในการจับทูน่า ดูคู่มือจัดอันดับปลาทูน่า 

ไม่มีความคิดเห็นพบ เพิ่มความคิดเห็น

โพสต์ความคิดเห็น 

เพื่อแสดงความคิดเห็นคุณต้องลงชื่อเข้า