ชาวประมงยืนยันตัดครีบฉลามที่ติดเบ็ดราว

หน้า - กรกฎาคม 13, 2559
วิดีโอที่มีเนื้อหาน่าตกใจนี้เป็นการบอกเล่าของชาวประมงที่จับปลาทูน่า ได้เปิดเผยสิ่งที่เกิดขึ้นมานานแล้วในมหาสมุทรแปซิฟิก “.... การตัดครีบฉลามทั้งเป็น”

ในการสัมภาษณ์ชาวประมงที่ท่าเรือแปซิฟิกใต้เมื่อปีที่ผ่านมา ชาวประมงชาวอินโดนีเซียขอให้เราปกปิดชื่อและใบหน้าเพื่อความปลอดภัย

แม้ว่าจะมีทั้งกฎหมายของแต่ละประเทศและกฎหมายสากลห้ามไว้ แต่การตัดครีบฉลามยังเป็นปัญหาของการประมงปลาทูน่าทั่วโลก ชาวประมงเองบางครั้งก็เก็บครีบที่มีค่านี้ไว้ขายยามรายได้ไม่พอเลี้ยงชีพ

ช่องโหว่ที่ดูน่าเชื่อที่สุดคือรายงานจำนวนฉลามที่จับได้กับจำนวนครีบที่ขายในตลาด บางคนอาจไม่ได้พูดความจริง และไม่ได้ทำตามกฎระเบียบหากมีเงินมากพอมาแลกเปลี่ยน

ในมหาสมุทรแปซิฟิก ฉลามส่วนใหญ่ (นอกเหนือจากชนิดพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครองแล้วไม่กี่ชนิดอย่าง ฉลามซิลกีและฉลามครีบขาว) สามารถจับได้อย่าง “ถูกกฎหมาย” และเก็บไว้ได้ ถึงแม้ว่าจะมีข้อห้ามตัดครีบ แต่กฎระเบียบยังอนุญาตให้เก็บครีบฉลามที่ถูกตัดออกจากตัว และน้ำหนักของครีบที่ตัดต้องไม่มากกว่าร้อยละ 5 ของน้ำหนักสุทธิของฉลาม กฎระเบียบอาจจะถูกทางทฤษฎี แต่เนื้อฉลามนั้นขายไม่ได้ราคาและกินพื้นที่บนเรือ ส่วนครีบฉลามมีหลายขนาดตามแต่ชนิดพันธุ์ คนซื้อจึงถูกหลอกได้ง่าย

พื้นที่ประมงอยู่ห่างไกลจากกฎหมายและแผ่นดิน มีนักสังเกตการณ์อิสระเพียงไม่กี่คนที่เฝ้าจับตาดูการทำประมงเบ็ดราว ซึ่งสามารถสังเกตการณ์ได้เพียงไม่ถึงร้อยละ 1 ของพื้นที่ในแปซิฟิกกลางค่อนไปตะวันตก อุตสาหกรรมนี้จึงอยู่นอกเหนือการควบคุมอย่างแท้จริง

ที่ยุ่งเหยิงกว่านี้คือ เรือประมงทูน่าบางลำขนถ่ายปลาที่จับได้ไปยังเรือประมงอีกลำหรือเรือแม่ โดยขนถ่ายกระสอบบรรจุครีบฉลามจากเรือลำหนึ่งไปอีกลำหนึ่ง ก่อนแยกไปขึ้นฝั่งที่อยู่ไกลๆอีกด้านหนึ่งของโลกโดยไม่ต้องมีเอกสารหรือหลักฐานแสดงแหล่งที่มา

“... กลางทะเล ฉลามถูกกำจัด แต่เมื่อขึ้นฝั่งครีบฉลามก็ไม่อยู่ให้เห็นแล้ว”

แต่ละปีฉลามถูกฆ่าประมาณ 100 ล้านตัว ฉลามมักติดเบ็ดราวแทบทุกครั้งที่ขึงเบ็ดราว (มากกว่าร้อยละ 90 ในแต่ละครั้ง) โดยปกติก็ร้อยละ 25 ของการจับปลาทูน่าด้วยเบ็ดราว และอาจมากถึงร้อยละ 50 ของการทำประมงจับปลากระโทงด้วยเบ็ดราว

Greenpeace activists, discover 12 sacks of shark fins and tails onboard a Taiwanese longliner the Nian Sheug, 21 April 2008. One million sharks are killed in the Central and Western Pacific annually and 50 million globally each year. Greenpeace wants the pockets of international waters between Pacific nations to become the first marine reserves in international waters. Greenpeace/Paul Hilton

วันนี้ ชนิดพันธุ์หนึ่งในสามของฉลามในมหาสมุทรเปิดอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ และอีกหลายชนิดพันธุ์น่าจะสูญพันธุ์ในเร็ววันนี้ หากเรายังไม่ยอมเปลี่ยนวิธีการทำประมงปลาทูน่า

เราทำเพื่ออะไร?

ครีบฉลามเป็นส่วนประกอบหลักของซุปหูฉลาม “ความอร่อย” ราคาแพง ผู้บริโภคซุปหูฉลามมักจะตกใจเมื่อรู้เบื้องหลังอาหารนี้ และ ผู้นิยมบริโภคปลาทูน่าก็น่าจะตื่นตกใจที่ได้รู้ว่ามีการตัดครีบฉลามในเรือลำเดียวกับที่จับปลาทูน่า

ปลาทูน่าจำนวนมากที่จับได้จากการติดเบ็ดราวในแปซิฟิก มีส่วนเกี่ยวโยงกับวิธีทำประมงที่ผิดกฎหมายและไร้ศีลธรรม ไม่ว่าจะเป็นการตัดครีบฉลาม การกดขี่แรงงาน หรือการทำลายล้างมหาสมุทรของเรา ถึงเวลาที่ผู้บริโภค เจ้าของบริษัทปลาทูน่าและประมงทุกแห่ง ต้องยุติการทำประมงอย่างทำลายล้างเหล่านี้

เรายังต้องการบริโภคปลาทูน่าอย่างมีอรรถรส  แต่การจับปลาทูน่าพร้อมๆกับการตัดครีบฉลามนั้น ก็เป็นได้เพียงปลาทูน่าแย่ๆที่ไม่น่าบริโภค บริษัทขนส่งยูพีเอส ประกาศแล้วว่า จะไม่สนับสนุนการค้าเช่นนี้อีกต่อไป นับจากนี้ จึงขึ้นอยู่กับบริษัทผลิตปลาทูน่าใหญ่ๆหลายแห่งที่ต้องทำมากกว่าพูด ด้วยการยุติกระบวนการผลิตที่โหดร้ายนี้

ไม่มีความคิดเห็นพบ เพิ่มความคิดเห็น

โพสต์ความคิดเห็น 

เพื่อแสดงความคิดเห็นคุณต้องลงชื่อเข้า