ร่วมเดินรณรงค์เพื่อสันติภาพครั้งยิ่งใหญ่กลางกรุงลอนดอน

เรื่องราว - กุมภาพันธ์ 15, 2546
การเดินเรียกร้องสันติภาพของผู้คนในประเทศต่างๆ ทั่วโลกในวันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา เป็นที่ประจักษ์ว่าไม่มีผู้ใดต้องการให้โลกนี้เกิดสงครามและการโจมตีอิรัก และไม่ว่าจะเป็นเสียงของผู้นำประเทศมหาอำนาจเช่น จอร์จ บุชแห่งสหรัฐฯ และโทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีแห่งอังกฤษจะดังแค่ไหนก็ตาม ก็ไม่ต่างจากเสียงของผู้กระหายสงคราม

เพียงหนึ่งวันหลังจากวันแห่งความรัก เจ้าหน้าที่ของกรีนพีซ อาสาสมัครและเพื่อนฝูงของชาวกรีนพีซ ซึ่งล้วนไม่เห็นด้วยกับการใช้กำลังโจมตีอิรัก และการใช้สงครามเป็นทางออกของปัญหา ได้นัดมารวมตัวกันที่สวนจูบิลี่ ริมแม่น้ำเทมส์ ยามสายของวันเสาร์ ก่อนออกเดินรณรงค์ร่วมกับกลุ่มคัดค้านสงครามอื่นๆ พวกเขาตระเตรียมธงสีขาวที่มีคำว่าไม่ต้องการสงคราม หรือ NO WAR พร้อมกับนักดนตรีที่มีเสียงกลองเร้าใจนำขบวน

ขบวนที่มีผู้เข้าร่วมประมาณหนึ่งพันคนเริ่มเคลื่อนขบวนผ่านลอนดอน อาย ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความสนใจ ข้ามสะพานเวสต์มินสเตอร์ ผ่านย่านอาคารรัฐสภาและบิ๊กเบนโดยมีจุดหมายผ่านพิกกาดิลลี่ แสควร์เพื่อไปสิ้นสุดลงที่สวนไฮด์พาร์ค ซึ่งเป็นสวนสาธารณะชื่อดัง ใจกลางกรุงลอนดอนในตอนบ่าย

ขบวนของผู้ร่วมเดินรณรงค์เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และผู้คนยังคงทยอยเดินทางมาร่วมขบวนจากทั่วทุกสารทิศ จนการขนส่งมวลชนของลอนดอนต้องหยุดให้บริการ ผู้ที่เดินขบวนเกือบจะทุกคนเหมือนจะมีป้ายรณรงค์อยู่ในมือ และทำให้ถนนใหญ่ๆ กลางกรุงลอนดอนกลายเป็นทะเลคนและป้ายหยุดสงคราม

 

การเดินรณรงค์เคลื่อนไปได้อย่างช้าๆ เพราะจำนวนของมหาชนที่มีรายงานว่า มีชาวอังกฤษทั่วประเทศและผู้คนชาติต่างๆ ที่มีส่วนร่วมในการรณรงค์ เพื่อสันติภาพครั้งยิ่งใหญ่พร้อมกับอีก 300 เมืองทั่วโลกนี้จำนวนถึง 1.5 - 2ล้านคน ยามบ่ายที่สวนสาธารณะไฮด์ พาร์คจึงมีผู้คนเนืองแน่น แม้ว่าอากาศจะหนาวเย็นเพียงใดก็ตาม ผู้ร่วมรณรงค์ยังปักหลักฟังการอภิปรายจากนักรณรงค์และเหล่าผู้นำ เช่น เจสซี แจ็คสัน นักรณรงค์จากสหรัฐฯ และเคน ลีฟวิ่งสตัน นายกเทศมนตรีกรุงลอนดอน การรณรงค์สิ้นสุดลงในตอนเย็นของวันเสาร์

โลกไม่ต้องการสงคราม โดยเฉพาะสงครามของความต้องการเข้าไปมีผลประโยชน์ครอบครองเหนือแหล่งน้ำมันของอิรัก ซึ่งเป็นที่รู้ดีว่าเป็นแหล่งน้ำมันดิบซึ่งใหญ่เป็นอันดับสอง รองจากซาอุดิอาระเบีย และจะก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนผู้บริสุทธิ์ และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่ไม่มีใครคาดคิดได้ว่าจะมหาศาลเพียงใด

...ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดเสียงของผู้รักในสันติภาพก็จะเป็นเสียงที่หนักแน่นดังก้องเสมอ