ซอรอนแห่งทำเนียบขาว

เรื่องราว - มกราคม 12, 2546
12 มกราคม 2547, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐอเมริกา-- ผู้บัญชาการกองทัพใจทมิฬ จ้องมองโลกด้วยสายตาเบิกกว้าง และลุกเป็นไฟ ปิศาจร้ายที่สิงสู่ในใจ ร้องหาอำนาจเหนือทุกคนในปฎพี : “ทำลายป่าโบราณ เพื่อความมั่งคั่งของพวกเรา เหล่าผู้นำ” ขณะที่ผู้นำสหรัฐฯ จรดปากกาลงนาม เราแทบจะได้ยินจอร์จ ดับเบิ้ลยู บุช เปล่งเสียงลอดออกมาว่า “ตัดมันให้หมด” มันอาจดูเหมือนฉากในภาพยนตร์ แต่โชคร้าย ที่มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง

ย้อนกลับไปเทศกาลปีใหม่ ขณะเด็กๆ กำลังเฝ้ารอของขวัญสุดวิเศษ และงานเลี้ยงฉลองของครอบครัวอันแสนสุข กำลังเริ่มขึ้น วายร้ายของเรื่องก็ปรากฏตัวขึ้น จอร์จ ดับเบิ้ลยู บุช (ซึ่งดับเบิ้ลยู ในที่นี้ ไม่ได้เป็นอักษรย่อของคำว่า Wizard ที่แปลว่า พ่อมด) และเหล่าสมุน ประกาศก้องถึงแผนการร้ายว่า จะยกเลิกกฎหมายในการรักษาป่า ที่รัฐบาลอดีตประธานาธิบดีคลินตัน ระบุห้ามตัดถนนผ่านป่าสงวนแห่งชาติของสหรัฐ และตอนนี้ อุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ ก็หลุดพ้นจากข้อบังคับที่ว่านี้แล้ว

ข้อบังคับห้ามตัดถนนผ่านป่าสงวนได้รับเสียงสนับสนุนอย่างกว้างขวาง และเป็นข้อบังคับที่เข้ายุคเข้าสมัยกว่ามาก ตอนนี้ ป่าสงวนแห่งชาติ Tongass ซึ่งอยู่ในเขตรัฐอลาสกา ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐ ก็กลายเป็นป่าเปิด ที่บรรดาบริษัทตัดไม้ เข้าไปจับจองพื้นที่ด้วยจุดประสงค์เดียวกัน คือ โค่นต้นไม้ที่เก่าแก่ และใหญ่ที่สุด ในป่า และขาย เอาเงินเข้ากระเป๋า ตามกระบวนการแล้ว บริษัทตัดไม้เหล่านี้ จะทำลายถิ่นที่อยู่ของทั้งพืชและสัตว์ รวมทั้งระบบนิเวศน์ ที่พึ่งพิงของมนุษย์ ที่ไม่สามารถปลูก หรือสร้างทดแทนได้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ผู้นำใจทมิฬจงใจฉวยโอกาสออกแถลงการณ์ในช่วงเทศกาลปีใหม่ เพื่อไม่ให้เป็นที่จับตาของสื่อมวลชน การอนุรักษ์ป่าโบราณ เป็นกฎหมายฉบับเดียวที่ชาวอเมริกันเห็นพ้องต้องกันมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯเลยก็ว่าได้ มีชาวอเมริกันมากกว่า 2 ล้านคน ร่วมลงชื่อสนับสนุนการอนุรักษ์ป่าสงวน การเปลี่ยนแปลงกฎหมายครั้งนี้ จึงเป็นที่วิจารณ์อย่างกว้างขวาง มีชาวอเมริกันแสดงความไม่เห็นด้วยต่อการตัดไม้ในป่าสงวน Tongass แล้ว 250,000 คน แต่ผู้นำสหรัฐ ก็ยังยืนยันจะเดินหน้าร่วมกับ "ซารูแมน" พร้อมป่าวร้องว่า "ความปรารถนาของมนุษย์อ่อนกำลังลง เราจักต้องมีอำนาจ อำนาจที่จะสั่งให้ทุกอย่างบังเกิดขึ้นดั่งใจเราปรารถนา"

ตามถ้อยแถลงของบุช ซึ่งเราจะไม่อ้างถึง ณ ที่นี้ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ พยายามอ้างว่า ป่าสงวน Tongass เพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ที่จะเปิดให้เข้าไปตัดไม้ได้ สิ่งที่ผู้นำสหรัฐ ไม่ได้พูดถึงคือ พื้นที่ 750,000 ไร่ ที่พูดถึงนี้ เป็นพื้นที่ป่าโบราณผืนใหญ่ ซึ่งเป็นศูนย์รวมของความหลากหลายทางชีวภาพ สันปันน้ำ และคุณค่าทางระบบนิเวศน์ ที่ไม่สามารถแทนที่ด้วยการปลูกต้นไม้ทดแทน และพื้นที่บริเวณนี้ ยังก่อให้เกิดคุณค่าทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล ต้นไม้ขนาดใหญ่ และเก่าแก่ที่สุดของผืนป่าฝนในเขตอบอุ่น ที่ยังหลงเหลืออยู่ของสหรัฐฯ จะถูกแปรรูป และเป็นผลิตภัณฑ์กระดาษ เช่น กระดาษชำระ "แซม แกมกี" เคยพูดไว้ว่า จอร์จ บุช ก็ไม่ต่างอะไรกับต้นไม้ตาย ที่น่าจะโค่นทิ้งไปได้แล้ว"

รัฐบาลใช้ภาษีของชาวอเมริกันหลายพันล้านเหรียญสหรัฐ ในการสร้าง และซ่อมถนนเป็นระยะทางเกือบ 250,000 กิโลเมตร ในพื้นที่ของป่าสงวน และก็เป็นภาษีของชาวอเมริกันอีกเช่นกัน ที่ต้องจ่ายค่าผ่านทางให้บริษัทตัดไม้ นอกเหนือจากต้องจ่ายค่าซ่อมถนนในป่าสงวนอีก 85,000 ล้านเหรียญสหรัฐ "สร้างถนนในป่าสงวน ผลประโยชน์ก็ตกอยู่กับ "มอร์ดอร์" คำบัญชาการของอุตสาหกรรมป่าไม้ สั่งผ่าน "ปาลานเตียร์" ไปยังทำเนียบขาว (แน่นอนว่า พวกเขาไม่ได้ต้องการ "ปาลานเตียร์" ลูกโลกผลึกแก้ว ยังคงหมุนตามคำสั่งของ "ซูรูแมน" ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์" มาร์ก เรย์ ปลัดกระทรวงเกษตรของสหรัฐ ผู้ผลักดันข้อยกเว้นของกฎหมายห้ามตัดถนนผ่านป่าสงวนนั้น ที่แท้ก็เคยเป็นอดีตลอบบี้ยีสต์ในวงการตัดไม้

บุช คิดว่า ตัวเองนั้นมีอำนาจล้นเหลือ ในการปล้นสดมภ์ทรัพยากรของโลก ในเรื่องนี้ไม่มี "เอ้นท์ส์" ไม่มี "แมร์รี่" และ "พิพพิน" ไม่มีเวทย์มนต์คาถาในการปกป้องรักษาป่า อำนาจที่ยังพอจะหยุดยั้งผู้นำที่ละโมภ และกองทัพปิศาจ ที่บุกเข้าปล้นสดมภ์ และทำลายดวงใจของป่า Tongass และป่าโบราณผืนอื่นๆ ทั่วโลก คือ ความปรารถนาของเราทุกคน

"มันเหมือนกับนิยายเรื่องเยี่ยมของมิสเตอร์โฟรโด แต่มันเกิดขึ้นจริง เป็นเรื่องจริงที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย และอันตราย บุคคลในเรื่องนี้ มีโอกาสมากมายที่จะไม่ทำ แต่พวกเขาไม่คิดอย่างนั้น"

การต่อสู้เพื่อป่าสงวน Tongass จะไม่สูญเปล่า หากเราตั้งใจจริง ร่วมกันเขียนจดหมายถึงบรรณาธิการ, ส่งข้อความ, บอกต่อเพื่อน การเคลื่อนไหวเพียงน้อยนิด ก็สามารถเปลี่ยนอนาคตของโลกได้

หมวด