![\"\"](\"https:\/\/www.greenpeace.org\/static\/planet4-belgium-stateless\/2026\/04\/5b4a96e3-gp0su8qy1_low-res-800px.jpg\")
De kernvraag is dus: zal deze coalitie van \u201cbereidwillige landen\u201d een verschil maken?<\/strong><\/p>\n\n Er zit zeker potentieel in de coalitie. Tijdens de laatste klimaattop in Brazili\u00eb vorig jaar bevestigden zowat 85 landen hun ambitie om aan de slag te gaan met de geleidelijke afbouw van fossiele brandstoffen. Onder hen grote economie\u00ebn zoals Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Spanje, Brazili\u00eb en Mexico. Samen vertegenwoordigen ze een gezamenlijk bruto binnenlands product van 33.300 miljard dollar, hoger dan dat van de Verenigde Staten en ruimschoots hoger dan dat van China. Zo\u2019n economisch gewicht kan financi\u00eble markten, overheidsbeleid en bedrijfsstrategie\u00ebn wereldwijd be\u00efnvloeden. Als Santa Marta leidt tot een geloofwaardige routekaart voor de uitfasering van fossiel, kan de impact groot zijn.<\/p>\n\n De geschiedenis leert ons dat coalities van bereidwillige landen kunnen helpen om uit een impasse te raken. In de jaren \u201890 startten landen, gefrustreerd door de vastgelopen onderhandelingen bij de VN, een versneld parallel proces om landmijnen te verbieden. Dat leidde tot het Verdrag van Ottawa (ondertekend door 125 landen) dat de productie, overdracht en het gebruik van landmijnen verbood. Zelfs landen die het verdrag niet ondertekenden, zoals de Verenigde Staten, hebben zich later grotendeels afgestemd op de basisprincipes ervan.<\/p>\n\n Kan Belgi\u00eb een verschil maken?<\/strong><\/p>\n\n Belgi\u00eb maakt deel uit van deze coalitie – en dat is belangrijk. Als een van de eerste voorstanders van de wereldwijde routekaart als deze conferentie, heeft Belgi\u00eb zich aan de juiste kant van de transitie gepositioneerd. Federaal minister van Klimaat Jean-Luc Crucke zal ook deelnemen aan de onderhandelingen in Santa Marta.<\/p>\n\n Maar er gaapt een kloof tussen internationale positionering en nationale actie. Belgi\u00eb beschikt zelf nog steeds niet over een geloofwaardig plan om fossiele brandstoffen geleidelijk af te bouwen. Het huidige energiebeleid is ontoereikend, het gasverbruik is minder gedaald dan in veel andere Europese landen, en hernieuwbare energie vertegenwoordigt minder dan 15% van onze energiemix – daarmee zijn we na Malta de slechtste leerling van de klas<\/a>, ver achter landen zoals Zweden (66%), Finland (48%) en Denemarken (42%).<\/p>\n\n Als Belgi\u00eb echt een voortrekkersrol wil spelen op het internationale toneel, moet het ook hier bij ons de daad bij het woord voegen. Een rechtvaardige en billijke uitfasering van fossiele brandstoffen vereist een duidelijk en concreet nationaal plan. Bij Greenpeace identificeerden we al 27 maatregelen<\/a> die de afhankelijkheid van olie en gas snel kunnen verminderen.<\/p>\n\n De uitkomst in Santa Marta zal uitwijzen of landen bereid zijn om woorden om te zetten in daden. Voor Belgi\u00eb is de boodschap eenvoudig: geloofwaardigheid in het buitenland begint met actie in eigen land.<\/p>\n\n