{"id":4066,"date":"2003-10-01T00:00:00","date_gmt":"2003-10-01T00:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/master.k8s.p4.greenpeace.org\/nl\/artikelen\/4066\/chemical-legacy-contamination-of-the-child\/"},"modified":"2019-11-06T17:11:07","modified_gmt":"2019-11-06T16:11:07","slug":"chemical-legacy-contamination-of-the-child","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/algemeen\/4066\/chemical-legacy-contamination-of-the-child\/","title":{"rendered":"Chemical Legacy, Contamination of the Child"},"content":{"rendered":"<div class=\"leader\">\n<div>Deze (Engelstalige) studie van Greenpeace UK inventariseert de gevolgen voor kinderen van blootstelling aan schadelijke stoffen. Niet-infectueuze ziekten, zoals kanker en allergie\u00ebn nemen wereldwijd sterk toe. Mogelijke oorzaak: schade die chemicali\u00ebn aanrichten tijdens de ontwikkeling van (ongeboren) kinderen. Ze kunnen het voortplantings- of immuunsysteem, het zenuwstelsel of de hersenontwikkeling verstoren. Conclusie: het is onverantwoord te wachten met maatregelen, tot onherstelbare gezondheidsschade is aangericht.<\/div>\n<\/div>\n<div>\n<div class=\"events-box small-box left\">\n<div class=\"frame\"><a class=\"open-img EnlargeImage\" title=\"\" href=\"http:\/\/www.greenpeace.nl\/Global\/nederland\/image\/2007\/2\/cover-rapport-chemical-legacy.jpg\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><br \/>\n<img decoding=\"async\" id=\"ctl00_cphContentArea_Property3_ctl00_ctl01_Image1\" class=\"Thumbnail\" style=\"border-width: 0px;\" src=\"https:\/\/www.greenpeace.org\/static\/planet4-netherlands-stateless\/2018\/06\/cover-rapport-chemical-legacy.jpg\" alt=\"\" \/><\/a><\/div>\n<div class=\"events-content no-title\">Cover rapport &#8216;Chemical Legacy, Contamination of the Child&#8217;<\/div>\n<\/div>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>Auteur:<\/b> Greenpeace UK\/ Catherine N. Dorey<\/p>\n<p><b>Omschrijving:<\/b> Het rapport zet recente onderzoeken op een rij, naar de effecten van een aantal zeer schadelijke stoffen. Alkylfenolen, bisfenol-A, broomhoudende vlamvertragers, organotinverbindingen, ftalaten, chloorparaffines en synthetische muskverbindingen. Ongewild blijken moeders de stoffen door te geven aan hun (ongeboren) kinderen. Via moedermelk, maar ook in de baarmoeder. In tegenstelling tot eerdere veronderstellingen zijn veel stoffen in staat moeiteloos de placenta te passeren.<\/p>\n<p>Onderzoek naar het verband tussen schadelijke stoffen en gezondheidseffecten staat nog in de kinderschoenen. In laboratoria is vaak wel aan te geven wat de effecten zijn van \u00e9\u00e9n afzonderlijke chemische stof. Maar het effect van de totale chemische cocktail waaraan we blootstaan is (nog lang) niet te meten. Bovendien ontrafelen wetenschappers pas sinds kort de effecten van blootstelling aan constante, lage doses. Wel is duidelijk dat (ongeboren) kinderen veel kwetsbaarder zijn voor schadelijke stoffen dan volwassenen. Greenpeace pleit ook daarom voor toepassing van het voorzorgprincipe: deze stoffen horen niet thuis in ons milieu en in de lichamen van mensen en dieren.<\/p>\n<p><b>Aantal pagina\u2019s:<\/b> 54<\/p>\n<p><b>ISBN:<\/b> 1-903907-06-3<\/p>\n<\/div>\n<p><a href=\"https:\/\/www.greenpeace.org\/static\/planet4-netherlands-stateless\/2018\/06\/chemical-legacy-contamination.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">chemical-legacy-contamination<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<div>\n\tDeze (Engelstalige) studie van Greenpeace UK inventariseert de gevolgen voor kinderen van blootstelling aan schadelijke stoffen. Niet-infectueuze ziekten, zoals kanker en allergie\u00ebn nemen wereldwijd sterk toe. Mogelijke oorzaak: schade die chemicali\u00ebn aanrichten tijdens de ontwikkeling van (ongeboren) kinderen. Ze kunnen het voortplantings- of immuunsysteem, het zenuwstelsel of de hersenontwikkeling verstoren. Conclusie: het is onverantwoord te wachten met maatregelen, tot onherstelbare gezondheidsschade is aangericht.\n<\/div>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":4067,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ep_exclude_from_search":false,"p4_og_title":"","p4_og_description":"","p4_og_image":"","p4_og_image_id":"","p4_seo_canonical_url":"","p4_campaign_name":"not set","p4_local_project":"","p4_basket_name":"not set","p4_department":"","footnotes":""},"categories":[17],"tags":[21,55],"p4-page-type":[15],"class_list":["post-4066","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-algemeen","tag-duurzaamheid","tag-consumptie","p4-page-type-publicaties"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4066","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4066"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4066\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24970,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4066\/revisions\/24970"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4067"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4066"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4066"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4066"},{"taxonomy":"p4-page-type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/p4-page-type?post=4066"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}