{"id":4651,"date":"2005-03-11T00:00:00","date_gmt":"2005-03-11T00:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/master.k8s.p4.greenpeace.org\/nl\/artikelen\/4651\/greenpeace-ambassadeur-canada-durft-gesprek-over-zeehonden-niet-aan\/"},"modified":"2019-11-06T17:10:52","modified_gmt":"2019-11-06T16:10:52","slug":"greenpeace-ambassadeur-canada-durft-gesprek-over-zeehonden-niet-aan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/algemeen\/4651\/greenpeace-ambassadeur-canada-durft-gesprek-over-zeehonden-niet-aan\/","title":{"rendered":"Greenpeace: ambassadeur Canada durft gesprek over zeehonden niet aan"},"content":{"rendered":"

Greenpeace-rapport haalt bewijslast voor legitimering zeehondenjacht onderuit<\/h2>\n<\/p>\n
\n\tAmsterdam, Nederland \u2014 De directeuren van Greenpeace International en Greenpeace Nederland hebben vanmorgen hun kritische rapport over de zeehondenjacht moeten achterlaten bij enkele ambassademedewerkers. De ambassadeur van Canada, met wie een afspraak was gemaakt om het onderzoek in ontvangst te nemen, durfde het gesprek niet aan en kwam niet opdagen. “Wij zijn teleurgesteld dat de Canadese ambassadeur zijn afspraken niet nakomt en het bij een belangrijk gesprek over de onverantwoorde zeehondenjacht laat afweten. Een klassiek voorbeeld hoe Canada met zaken omgaat, die wereldwijd veel weerstand oproepen”, aldus Liesbeth van Tongeren, algemeen directeur Stichting Greenpeace Nederland. “Het is duidelijk dat duurzaam beheer van de ecosystemen in de zee geen prioriteit is voor Canada.”\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n \"\"<\/p>\n

<\/a>\n <\/div>\n

\n <\/span>
\n <\/strong><\/p>\n

\n Rapport\n <\/p>\n<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

De directeuren van Greenpeace International en Greenpeace
\nNederland hebben vanmorgen hun kritische rapport over de
\nzeehondenjacht moeten achterlaten bij enkele ambassademedewerkers.
\nDe ambassadeur van Canada, met wie een afspraak was gemaakt om het
\nonderzoek in ontvangst te nemen, durfde het gesprek niet aan en
\nkwam niet opdagen. “Wij zijn teleurgesteld dat de Canadese
\nambassadeur zijn afspraken niet nakomt en het bij een belangrijk
\ngesprek over de onverantwoorde zeehondenjacht laat afweten. Een
\nklassiek voorbeeld hoe Canada met zaken omgaat, die wereldwijd veel
\nweerstand oproepen”, aldus Liesbeth van Tongeren, algemeen
\ndirecteur Stichting Greenpeace Nederland. “Het is duidelijk dat
\nduurzaam beheer van de ecosystemen in de zee geen prioriteit is
\nvoor Canada.”<\/p>\n

Samen met het rapport overhandigde Van Tongeren zo’n drieduizend
\npersoonlijke brieven van donateurs die Canada oproepen onmiddellijk
\nmet de gruwelijke zeehondenjacht te stoppen. “You have failed to
\nstop your fishermen emptying the Canadian waters from cod. Now the
\nseals are your target. When do you stop this madness? Stop it now”,
\nschrijft een betrokken donateur. “Stop killing, start thinking”,
\nvoegt een ander de ambassadeur toe. Deze briefschrijvers staan niet
\nalleen: uit onderzoek blijkt dat de meerderheid van de Canadese
\nburgers niet langer achter de jacht op deze babyzeehonden
\nstaat.<\/p>\n

Het rapport “The Canadian sealhunt, no management and no plan”,
\ndat eerder deze week uitkwam, behandelt een voorbeeld van
\nniet-duurzaam zeebeheer in Canada: de jaarlijks terugkerende
\nzeehondenjacht. Tussen 2003 en 2005 heeft de Canadese regering een
\nquotum van 975.000 zadelrobben gesteld die gedood mogen worden.
\nCanada noemt de jacht duurzaam; het Greenpeace rapport toont
\nonverbloemd aan dat van duurzaamheid geen sprake is. De
\nzeehondenpopulatie kan zelfs in gevaar komen als Canada op deze
\nschaal blijft doorjagen. Greenpeace maakt zich daar grote zorgen
\nover en wil dat Canada stopt met de jacht.<\/p>\n

Canada kent een jarenlange traditie van wanbeheer van haar
\nzee\u00ebn: dankzij overbevissing is de kabeljauw bijna verdwenen. Dit
\nis niet alleen funest voor het ecosysteem, maar heeft ook tot
\nenorme werkloosheid onder de lokale bevolking geleid. De enige
\nmanier waarop deze neerwaartse spiraal doorbroken kan worden is de
\ncomplexe problematiek in zijn totaliteit aan te pakken. Greenpeace
\npleit daarom voor duurzaam management, waardoor het Canadese
\necosysteem de kans krijgt zich te herstellen.<\/p>\n

Een belangrijk onderdeel van duurzaam beleid vormt een
\nuitgebreid netwerk van zeereservaten. Hierbinnen mag geen enkele
\ncommerci\u00eble activiteit plaatsvinden. In deze reservaten krijgt het
\nzeeleven de kans om zich weer te herstellen. Alleen dan behaalt
\nCanada winst voor zowel de natuur als de lokale bevolking die
\ndaarvan afhankelijk is.<\/p>\n

Volgend jaar gaat de Canadese regering nieuwe quota instellen
\nvoor de zeehondenjacht. Canada staat voor de keuze: doorgaan met
\ndit wanbeleid dat wereldwijd steeds meer weerstand oproept of
\nkiezen voor een duurzame toekomst. Greenpeace blijft druk
\nuitoefenen op Canada om deze zinloze slachting van zeehonden te
\nstoppen.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Amsterdam, Nederland \u2014 De directeuren van Greenpeace International en Greenpeace Nederland hebben vanmorgen hun kritische rapport over de zeehondenjacht moeten achterlaten bij enkele ambassademedewerkers. De ambassadeur van Canada, met wie een afspraak was gemaakt om het onderzoek in ontvangst te nemen, durfde het gesprek niet aan en kwam niet opdagen. “Wij zijn teleurgesteld dat de Canadese ambassadeur zijn afspraken niet nakomt en het bij een belangrijk gesprek over de onverantwoorde zeehondenjacht laat afweten. Een klassiek voorbeeld hoe Canada met zaken omgaat, die wereldwijd veel weerstand oproepen”, aldus Liesbeth van Tongeren, algemeen directeur Stichting Greenpeace Nederland. “Het is duidelijk dat duurzaam beheer van de ecosystemen in de zee geen prioriteit is voor Canada.”<\/p>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ep_exclude_from_search":false,"p4_og_title":"","p4_og_description":"","p4_og_image":"","p4_og_image_id":"","p4_seo_canonical_url":"","p4_campaign_name":"","p4_local_project":"","p4_basket_name":"","p4_department":"","footnotes":""},"categories":[17],"tags":[53,25],"p4-page-type":[14],"class_list":["post-4651","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen","tag-dieren","tag-oceanen","p4-page-type-pers"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4651","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4651"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4651\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28277,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4651\/revisions\/28277"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4651"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4651"},{"taxonomy":"p4-page-type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/p4-page-type?post=4651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}