{"id":50816,"date":"2022-03-08T02:00:00","date_gmt":"2022-03-08T01:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/?p=50816"},"modified":"2022-03-04T10:14:47","modified_gmt":"2022-03-04T09:14:47","slug":"de-sterke-en-visionaire-vrouwen-van-greenpeace","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/algemeen\/50816\/de-sterke-en-visionaire-vrouwen-van-greenpeace\/","title":{"rendered":"De sterke en visionaire vrouwen van Greenpeace"},"content":{"rendered":"\n

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag. Tijd om de vrouwen die aan de wieg van Greenpeace stonden, aan jullie voor te stellen. Want hoewel vooral mannen het nieuws haalden met de eerste campagnes van Greenpeace, wekten sterke en visionaire vrouwen Greenpeace tot leven. <\/h2>\n\n
\"De
Carlie Trueman, Greenpeace Zodiac specialist. \u00a9 Greenpeace \/ Rex Wyler<\/figcaption><\/figure>\n\n

Dorothy Stowe<\/h2>\n\n

Dorothy Stowe<\/a> voerde campagne tegen kernwapens en emigreerde met haar man Irving naar Canada uit protest tegen de Vietnam oorlog. Ze hielp bij het opzetten van de eerste Greenpeace-campagne en organiseerde vroege Greenpeace-bijeenkomsten in haar huis. <\/p>\n\n

\"De
Dorothy Stowe en Marie Bohlen. \u00a9 Greenpeace<\/figcaption><\/figure>\n\n

Marie Bohlen<\/h2>\n\n

Marie Bohlen stond aan de wieg van Don\u2019t Make A Wave Committee<\/a><\/em>, dat later Greenpeace zou worden. In februari 1970, tijdens een discussie hoe de Amerikaanse kernbomproeven in Alaska gestopt zouden kunnen worden, kwam Marie met het idee om met een boot naar de testlocatie te varen en de confrontatie met de bom aan te gaan. Dit werd de allereerste Greenpeace-actie. <\/p>\n\n

\"De
Dorothy Stowe (L) en Dorothy Metcalfe (R). In het midden Rex Weyler in 2004. \u00a9 Greenpeace <\/figcaption><\/figure>\n\n

Dorothy Metcalfe<\/h2>\n\n

Dorothy<\/a> bediende de radioverbinding, die de boten verbond met internationale media, tijdens de eerste twee campagnes van Greenpeace om kernproeven te stoppen in 1971 en 1972. <\/p>\n\n

Ze was een doorgewinterde journalist en creatieve campagnevoerder, die de aandacht van de media en het publiek wist te trekken en vast te houden. <\/p>\n\n

Zoe Hunter<\/h2>\n\n

Zoe Hunter ontmoette Bob Hunter<\/a>, \u00e9\u00e9n van de oprichters van Greenpeace, in Londen in 1962. Zij introduceerde hem in het pacifistische werk van Bertrand Russell en nam hem in 1963 mee op de vredesmars naar de nucleaire installatie van Aldermaston, Hunter\u2019s eerste politieke protest. <\/p>\n\n

Zoe werkte samen met Dorothy Stowe en Dorothy Metcalfe aan de bevoorrading van de eerste twee Greenpeace-schepen. Tegenwoordig werkt ze voor Amnesty International in Canada.<\/p>\n\n

\"De
Vega Tour 1973 Crew Members: Mary Lornie (zittend), Ann-Marie Horne, David McTaggart, Nigel Ingram. \u00a9 Greenpeace<\/figcaption><\/figure>\n\n

Ann-Marie Horne en Mary Lornie<\/h2>\n\n

De eerste twee vrouwen die deelnamen aan een Greenpeace-campagne waren Ann-Marie Horne en Mary Lornie. Ze zaten aan boord van de Vega, die in 1973 het Franse nucleaire testterrein in Moruroa Atoll binnenvoer. Toen Franse matrozen aan boord van de Vega gingen, en David McTaggart en Nigel Ingram aanvielen, maakte Ann-Marie foto\u2019s en Mary Lornie video-opnamen. De Fransen namen de videocamera in beslag, maar Ann-Marie slaagde erin haar film langs de Franse beveiliging te smokkelen. <\/p>\n\n

Frankrijk suggereerde later dat de matrozen ongewapend aan boord gingen en dat David McTaggert verwondingen opliep door op een schoenplaat te vallen terwijl hij zeelieden terug gooide. Ann-Marie\u2019s foto\u2019s \u2013 die de afranselingen van McTaggart en Ingram toonden \u2013 verschenen echter over de hele wereld en bewezen dat de Franse regering had gelogen over de aanval.<\/p>\n\n

\"De
Linda Spong (L) en Glenn Jonathans (R) maken posters voor een Greenpeace event. \u00a9 Greenpeace \/ Rex Wyler<\/figcaption><\/figure>\n\n

Linda Spong<\/h2>\n\n

Linda Spong hielp samen met haar man Paul de walviscampagne van Greenpeace op te zetten. In 1974 reisden zij naar Japan om een pro-walvisbeweging op te bouwen onder Japanse wetenschappers en sympathisanten.<\/p>\n\n

In 1977 diende ze op de boot Meander, die een schip blokkeerde met vertegenwoordigers van 15 oliemaatschappijen die een olietankerhaven in het noorden van Brits Columbia aandeden. Tot op de dag van vandaag is Linda actief in de campagne om olietankers van de Canadese kust te weren.<\/p>\n\n

\"De
Melville Gregory and Taeko Miwa aan het roer tijdens de eerste dag van de walvissen-campagne in 1975. \u00a9 Greenpeace \/ Rex Wyler<\/figcaption><\/figure>\n\n

Taeko Miwa en Carlie Trueman<\/h2>\n\n

Taeko Miwa en Carlie Trueman voerden mee op de eerste walviscampagne van Greenpeace. Trueman, een fervent duiker, was de eerste zodiac-specialist van Greenpeace en trainde de bemanningen in de bediening en het onderhoud van de opblaasbare boten die een icoon van Greenpeace zouden worden. <\/p>\n\n

Miwa was een studente en milieuactiviste uit Japan die getuige was geweest van de verwoestende kwikvergiftiging in de Minamata-baai. Ze voerde campagnes tegen luchtvervuiling in Japan en diende als de Japanse vertaler van Greenpeace.<\/p>\n\n

\"\"
Bobbi Hunter en Paul Watson naast een walvissen-schip. \u00a9 Greenpeace \/ Rex Wyler<\/figcaption><\/figure>\n\n

Bobbi Hunter en Marilyn Kaga<\/h2>\n\n

Bobbi was de belangrijkste fondsenwerver en officemanager van Greenpeace. In 1976 maakte ze samen met Marilyn Kaga deel uit van de walviscampagne. Dit was de eerste keer dat een harpoenboot werd tegen gehouden en de jacht werd be\u00ebindigd. <\/p>\n\n

\"De
Susie Newborn op het dek van de Rainbow Warrior tijdens campagne tegen de IJslandse walvisvangst. \u00a9 Greenpeace \/ David McTaggart<\/figcaption><\/figure>\n\n

Susi Newborn en Denise Bell<\/h2>\n\n

Susi Newborn en Denise Bell kochten het eerste schip dat Greenpeace ooit bezat, de Rainbow Warrior<\/a>. Met het schip confronteerden ze de IJslandse walvisvaarders in het noorden van de Stille Oceaan confronteren. <\/p>\n\n

In het voorjaar van 1978 vertrok het schip met een internationale bemanning uit Nederland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Zuid-Afrika, Zwitserland, Nieuw-Zeeland, Australi\u00eb, de Verenigde Staten S en Canada. Ze confronteerden IJslandse en Spaanse walvisvaarders en ontmaskerden het Britse schip Gem, dat illegaal nucleair afval in de oceaan dumpte. Newborn schreef een persoonlijk verslag van de Rainbow Warrior: A Bonfire in My Mouth.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hoewel vooral mannen het nieuws haalden met de eerste campagnes van Greenpeace, hielpen veel sterke en visionaire vrouwen Greenpeace tot leven wekken. <\/p>\n","protected":false},"author":130,"featured_media":50822,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ep_exclude_from_search":false,"p4_og_title":"","p4_og_description":"","p4_og_image":"https:\/\/www.greenpeace.org\/static\/planet4-netherlands-stateless\/2022\/03\/c535b4e2-gp03hu0_web_size.jpg","p4_og_image_id":"50822","p4_seo_canonical_url":"","p4_campaign_name":"not set","p4_local_project":"not set","p4_basket_name":"not set","p4_department":"","footnotes":""},"categories":[17],"tags":[],"p4-page-type":[16],"class_list":["post-50816","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-algemeen","p4-page-type-artikelen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50816","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/130"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=50816"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":50872,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50816\/revisions\/50872"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/50822"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=50816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=50816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=50816"},{"taxonomy":"p4-page-type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/p4-page-type?post=50816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}