{"id":54945,"date":"2022-10-17T13:36:37","date_gmt":"2022-10-17T11:36:37","guid":{"rendered":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/?p=54945"},"modified":"2022-10-17T14:06:55","modified_gmt":"2022-10-17T12:06:55","slug":"plastic-massaal-gedumpt-in-andere-landen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/algemeen\/54945\/plastic-massaal-gedumpt-in-andere-landen\/","title":{"rendered":"Plastic wordt massaal gedumpt in andere landen"},"content":{"rendered":"\n

Daar sta je dan, met je goede intenties bij de plastic recycle-bak. Maar wat gebeurt er nadat jij je plastic afval netjes gescheiden achterlaat? Onderzoek van Greenpeace laat zien dat er een goede kans is dat dit massaal (en illegaal) wordt gedumpt in Turkije. De resultaten onderstrepen maar weer eens dat recyclen geen oplossing is voor het plastic probleem: de wegwerpcultuur moet echt veranderen.<\/strong><\/p>\n\n

Greenpeace deed in Noordwest-Turkije onderzoek<\/a> naar illegaal gedumpt plastic. We vonden afval langs de weg, in velden en rivierbeddingen, vaak gedeeltelijk verbrand. Medewerkers en vrijwilligers van Greenpeace turfden wie het plastic heeft gemaakt en waar het vandaan kwam.<\/p>\n\n

Opvallend veel plastic kwam uit Engeland en Duitsland. Er is ook plastic van Nederlandse herkomst gevonden. De Plastic Soup Foundation kwam onlangs met onderzoek waaruit blijkt dat Nederland in de EU de grootste exporteur is van plastic afval naar andere landen<\/a>.<\/p>\n\n

\"\"
Gedumpt plastic afval in Turkije. \u00a9 Caner Ozkan \/ Greenpeace<\/figcaption><\/figure>\n\n

Turkije is Europa\u2019s grootste stortplaats voor plastic afval<\/h2>\n\n

\u201cElke dag komen er vanuit Europa ongeveer 241 vrachtwagenladingen plastic afval naar Turkije\u201d, vertelt Nihan Temiz Ata\u015f van Greenpeace Mediterranean. \u201cVoor zover we kunnen zien aan de hand van de gegevens uit het veld, blijven we Europa\u2019s grootste plastic afvalstortplaats.\u201d<\/p>\n\n

Meike Rijksen, plastic expert bij Greenpeace Nederland: \u201cDit is een ecologische ramp. Bedrijven en overheden moeten verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen plastic afval in plaats van dit te dumpen in andere landen.\u201d<\/p>\n\n

\"Greenpeace
Onderzoek naar de herkomst van plastic afval in Turkije. \u00a9 Caner Ozkan \/ Greenpeace<\/figcaption><\/figure>\n\n

Greenpeace doet onderzoek naar plastic afval<\/h2>\n\n

Dit is niet de eerste keer dat we onderzoek doen naar plastic afval. Onderzoek is het fundament van acties en campagnes van Greenpeace. In 2019 organiseerden we wereldwijde opruimacties. Tijdens deze acties telden medewerkers en vrijwilligers welk bedrijfslogo het meest voorkwam in de bergen wegwerpplastic.<\/p>\n\n

Na zo\u2019n 239 opruimacties in 42 landen werd duidelijk: Unilever, Coca-Cola en Nestl\u00e9 zijn de grootste vervuilers. En nu we dit weten, kunnen we hen ook direct op hun gedrag aanspreken. Dit deden we eerder met de Plastic Monster Ship Tour<\/a>. We voeren van Rotterdam naar Zwitserland met aan boord een gigantisch monster van wegwerpplastic.<\/p>\n\n

\"Plastic
Het Plastic Monster tijdens Plastival in Nijmegen, voor een wereld zonder wegwerpplastic. \u00a9 Marten van Dijl \/ Greenpeace<\/figcaption><\/figure>\n\n

Greenwashing<\/h2>\n\n

Dat onderzoek en actie hard nodig is, blijkt maar weer. Anders zou je nog geloven dat we de goede kant opgaan met ons plastic afval. Grote bedrijven als Unilever, Coca Cola en Nestl\u00e9 doen er alles aan om hun imago groen te wassen. Ze proberen consumenten ervan te overtuigen dat zij hart hebben voor de groene zaak.<\/p>\n\n

Coca-Cola stelt bijvoorbeeld dat 90% van de flessen recyclebaar zijn. Dat klinkt geweldig, maar het betekent helemaal niks: van al het plastic op aarde werd maar 9 procent daadwerkelijk gerecycled. Een veel groter deel wordt verbrand of belandt in de natuur, zoals in Turkije.<\/p>\n\n

\u201cOm de plastic-crisis op te lossen, moeten wereldwijde vervuilers zoals Coca Cola, Pepsi, Nestl\u00e9 en Unilever investeren in producten zonder verpakking. In de supermarkt kopen we nog steeds driedubbel verpakte producten. Dat moet echt anders\u201d, vertelt Meike Rijksen.<\/p>\n\n

\"\"
Plastic Unilever-fles uit de plastic soep in de Stille Oceaan. \u00a9 Justin Hofman<\/figcaption><\/figure>\n\n

Verbod op wegwerpplastic<\/h2>\n\n

De wegwerpcultuur stoppen en de plasticproductie terugschroeven. Verminderen: dat is wat \u00e9cht noodzakelijk is. Maar op bedrijven zelf kunnen we niet rekenen. Bedrijven nemen te weinig verantwoordelijkheid en investeren niet genoeg in oplossingen. <\/p>\n\n

Wetgeving biedt w\u00e9l een oplossing. Sinds 2021 geldt een verbod op een aantal plastic wegwerpartikelen in de EU, zoals bordjes en bestek. En vanaf 2024 mogen er geen wegwerpbekers en -maaltijdverpakkingen verkocht worden in de horeca, op festivals of op kantoor.<\/a><\/p>\n\n

Op 1 juli 2022 voerde India een verbod<\/a> in op het gebruik van 19 soorten wegwerpplastic, waaronder plastic drinkbekers en rietjes. India is met 1,4 miljard consumenten een van de grootste markten ter wereld. Dat is fantastisch nieuws en een grote stap in de strijd tegen wegwerpplastic.<\/p>\n\n

Maar we zijn er nog niet<\/h2>\n\n

Ondanks deze maatregelen hoef je maar de supermarkt in te lopen om te zien: er is nog een lange weg te gaan. Nu is het aan overheden. Zij moeten wetten invoeren die grote plastic producenten dwingen \u00e9cht minder plastic te produceren. Zodat de natuur en de bevolking van andere landen zoals Turkije niet de dupe worden van gedumpt plastic afval.<\/p>\n\n

Greenpeace blijft actievoeren om overheden en bedrijven te overtuigen dat we af moeten van de wegwerpcultuur. Jij kunt meedoen door onze petitie te tekenen.<\/a><\/p>\n

Block content is empty. Check the block’s settings or remove it.<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wat gebeurt er nadat jij je afval netjes gescheiden achterlaat? Onderzoek laat zien dat er een goede kans is dat dit massaal (en illegaal) wordt gedumpt in Turkije.<\/p>\n","protected":false},"author":158,"featured_media":54959,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ep_exclude_from_search":false,"p4_og_title":"","p4_og_description":"","p4_og_image":"","p4_og_image_id":"","p4_seo_canonical_url":"","p4_campaign_name":"not set","p4_local_project":"not set","p4_basket_name":"not set","p4_department":"","footnotes":""},"categories":[17],"tags":[30],"p4-page-type":[16],"class_list":["post-54945","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-algemeen","tag-plastic","p4-page-type-artikelen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54945","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/158"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=54945"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54945\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":54960,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54945\/revisions\/54960"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/54959"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=54945"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=54945"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=54945"},{"taxonomy":"p4-page-type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenpeace.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/p4-page-type?post=54945"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}