Wil je meer doen?
Doe mee ×

“2020 dreigt het warmste jaar ooit gemeten te worden.” “Meer kans op bosbranden.” “Miljoenen diersoorten met uitsterven bedreigd.” Het is begrijpelijk dat vanuit dergelijke berichtgeving de wens ontstaat om je hoofd in een la te schuiven.

Greenpeace climber Sini Saarela (Finland) onboard the Arctic Sunrise in Helsinki.

Eigenlijk doorloop ik voortdurend de five stages of grief. Toch ben ik één emotie nu de baas: machteloosheid. Door veel te lezen en praten met collega’s en vrienden weet ik inmiddels beter hoe ik hiermee om moet gaan. Daarom deel ik graag met jou mijn 5 tips om je klimaatmoeheid om te zetten in klimaatmoed!

1. Erken je emoties

Of je nu een wegkijker, driftkikker of tranentrekker bent; ik snap dat al het nieuws over de opwarming van de aarde je niet koud laat. Of juist wel, want na het zoveelste deprimerende bericht staar je vanzelf apathisch naar de televisie. Erkennen dat je emoties er zijn, zorgt er al gauw voor dat je je toch wat beter voelt. 

2. Ditch the shame

“Weg met vliegschaamte, autoschaamte, vleesschaamte, stookschaamte of fast fashion-schaamte” schrijft Roxane van Iperen in Vrij Nederland. Het bedrijfsleven maakt ons wijs dat onze individuele keuzes een betere wereld schapen, maar het tegendeel is waar. Zo beschrijft Jaap Tielbeke in zijn boek; “Echte verandering begint niet bij de aanschaf van een Tesla, maar bij het investeren in het openbaar vervoer. Niet bij een bekering tot veganisme, maar bij het afschaffen van intensieve veehouderij.” Begrijp me niet verkeerd, dit is geen vrijbrief om achterover te leunen. Het is juist een oproep om tot elkaar te komen. Volledig schaamtevrij.“Weg met vliegschaamte, utoschaamte, vleesschaamte,stookschaamte of fast fashion-schaamte”

“Echte verandering begint niet bij de aanschaf van een Tesla, maar bij het investeren in het openbaar vervoer.

3. Vind elkaar

Wat mij altijd goed doet, is over mijn emoties praten met anderen. Ook al is het soms fijner een nieuwe serie aan te zwengelen (The Sinner III valt tegen), lucht het in alle gevallen op. Vaak vind ik zelfs herkenning, ook uit onverwachte hoeken. En zodra ik merk dat het merendeel van de mensen zich druk maakt over hoe we deze planeet achterlaten, voelt het al minder alsof we met zijn allen afstevenen op het einde ter tijden. Er is wel degelijk iets te doen.

4. Kom in actie

Wat ons te doen staat, is afrekenen met onze eigen denkbeelden. We kunnen ons drie slagen in de rondte recyclen, maar dat lost weinig op als we de verantwoordelijken niet ter verantwoording roepen. De multinationals moeten aan de bak. Teken daarom onze petitie.

Mevrouw komt in actie voor het klimaat tijdens het Protestival

5. Herschrijf het verhaal 

Hebben we nu een garantie dat het goed gaat komen? Nee. Moeten we óók zelf in actie komen? Dat wel. Ik geloof oprecht dat we de middelen hebben om te dealen met de onzekere toekomst die voor ons staat. We bepalen zelf hoe het verhaal over het klimaat verdergaat. Ook al weten we niet wat de uitkomst gaat zijn, kunnen we de moed vinden om het klimaat de best mogelijke kans te geven. Door met elkaar het gesprek aan te gaan en ons vreedzaam in te zetten voor een mensvriendelijke en natuurlijke samenleving.  Het gaat zeker af en toe ongemakkelijk zijn. Of stressvol. We got you. Binnenkort deel ik daarom tips om het klimaatgesprek aan te gaan, met je familie of vriendengroep. Geen zorgen; het levert je geen burn-out op, noch een deelname aan Bert van Leeuwens Familiediner.