Om het leven op aarde te beschermen, hebben we gezonde oceanen nodig. Al dat water heeft het dezer dagen knap lastig. Nooit eerder waren de sporen van menselijke activiteit zo zichtbaar in onze wateren. Overbevissing, mijnbouw en andere industrieën bedreigen de vitale functies van ecosystemen waar al het leven op aarde van afhangt. Daarbij komen nog uitdagingen als de opwarming van de aarde, de verzuring van ons zeewater en de plasticvervuiling, die maken dat het allang geen vijf voor twaalf meer is.
Om de oceaan en het leven onder water te vrijwaren, hebben we nood aan een Globaal Oceaanpact. Dat pact wil beschermde gebieden creëren die ongeveer 30% van alle oceanen omvatten, en dat tegen 2030. Het doel: gezonde oceanen, vol leven, die weerbaar genoeg zijn om de uitdagingen van de toekomst aan te kunnen. Dat betekent destructieve industrieën zoals de visindustrie confronteren en de roofbouw op onze oceanen stoppen. Alternatieve modellen op kleinere schaal, die vanuit lokale gemeenschappen worden gerund, kunnen hier soelaas bieden.
Al kun je natuurlijk zelf ook al in gang schieten door minder vis te eten die niet op duurzame manier wordt gevangen.
Na jaren van politiek getalm, en na 4 hectische dagen van onderhandelen in de schoot van de Verenigde Naties, waren we zaterdagochtend getuige van een doorbraak: regeringen over de hele wereld zullen een wettelijk bindend verdrag opstellen om het mariene leven voorbij de grenzen van hun territoriale wateren te beschermen.