Shell zet koers naar het zwarte goud

Nick Cobbing/Greenpeace

Mei 2012 : Een hele vloot is momenteel onderweg naar de Noordpool, een van de laatste ongerepte gebieden op aarde. Onder aanvoering van Shell zijn de schepen uitgevaren om naar olie te boren.

Neem het op voor de Noordpool Teken de petitie

Actie te Helsinki tegen ShellVanuit Finland kozen twee ijsbrekers het ruime sop en in Nieuw-Zeeland lichtten twee boorschepen het anker. Met deze reusachtige expeditie wil Shell vanaf juli 2012 de eerste putten boren in het water van de Noordelijke IJszee ter hoogte van Alaska. Actievoerders van Greenpeace lieten dit niet zomaar gebeuren: in Finland overhandigden zij de bemanning bezems en schoppen, gereedschap waarmee Shell zich zou behelpen in geval van een olieramp. Ook in Nieuw-Zeeland voerden zij actie, waarna Shell hen probeerde het zwijgen op te leggen door een rechtsvordering. Dat is niet gelukt, want de klacht werd verworpen.

In augustus 2011 kreeg Shell groen licht voor zijn plannen om naar olie te boren in de Beaufortzee, ter hoogte van Alaska. In maart van dit jaar werd ook het actieplan goedgekeurd voor het geval er zich een olieramp zou voordoen. Voor Shell zijn daarmee alle details geregeld. Het doet er niet toe dat het actieplan voorziet om bezems en schoppen te gebruiken om de olie op te ruimen die zich bij een lek zou verspreiden. En het is ook niet zo belangrijk dat het plan berust op technologische ingrepen die nog niet zijn uitgetest aan de Noordpool en op een blind vertrouwen dat ‘het ergste niet zal gebeuren’...

Het ergste kan gebeuren

Is Shell dan vergeten dat het ergste wel degelijk kan gebeuren, zoals bij de olieramp met de Exxon Valdez in Alaska in 1989? Meer dan twintig jaar later zijn de gevolgen daarvan nog altijd te voelen. Is Shell ook de tragedie vergeten van de olieramp die BP veroorzaakte in de Golf van Mexico?

Lloyd’s noemt de booroperaties in de Noordelijke IJszee ‘een moeilijk aan te pakken risico’

Nochtans lijkt de Golf van Mexico wel een kalm en vlak meer in vergelijking met het water van de Noordelijke IJszee, met zijn talrijke ijsbergen. Bij de ramp in de Golf van Mexico boden duizenden boten en tienduizenden mensen een helpende hand tijdens de reddingsoperaties. En toch konden zij maar 17 procent van de gelekte olie opruimen. Het actieplan van Shell voorziet om in geval van een olieramp 90 procent van de olie te recupereren… Maar weet Shell wel hoe het dat gaat doen?

Van een mobilisatie lijkt niet veel in huis te komen: in de buurt van de plaatsen waar zal worden geboord, is er zo goed als geen infrastructuur (wegen, landingsbanen en havens). Zelfs het hoofd van de Amerikaanse kustwacht heeft openlijk toegegeven dat het plan weinig doeltreffend is om de gevolgen van een olielek in het ijswater van de Noordelijke IJszee aan te pakken. De bemanning van de door Shell afgehuurde boten zou er alleen voor staan. En dan maar hopen dat hun bezems en schoppen ergens toe kunnen dienen?

OLIEVOORRADEN SLINKEN

De oliemaatschappijen lonken met veel belangstelling naar de Noordpool omdat hun slinkende olievoorraden en de wispelturigheid van de traditionele olieproducerende landen hen ertoe ‘dwingen’ om elders op zoek te gaan naar het zwarte goud. Dat doen ze vooral aan de Noordpool: in 2011 plantte Total zijn vlag in Rusland en de Schotse multinational Cairn Energy liet zijn keuze vallen op Groenland. En dit jaar trekt Shell dus op verkenning naar de Noordpool, meer bepaald in de wateren voor Alaska.

Vanaf 2030 zou er in de zomer al geen pakijs meer kunnen zijn
Volgens het Amerikaanse Instituut voor Geologisch Onderzoek bevindt zich aan de Noordpool ongeveer 30 procent van de nog niet ontdekte olievoorraden op aarde. Naar schatting 84 procent van die olie bevindt zich in zee en technisch gezien is het mogelijk om 90 miljard vaten te ontginnen. Dat is maar even veel als drie jaar van ons huidige olieverbruik. Bovendien zou er bij de ontginning van die offshore-voorraden aan de Noordpool 27 miljard ton CO2 vrijkomen – een volume dat vergelijkbaar is met de jaarlijkse uitstoot van alle landen op aarde.

Hoe meer olie we verbranden, hoe sneller de Noordpool dreigt weg te smelten. Als we dit kwetsbare en nog intacte ecosysteem zullen hebben verwoest, zal het probleem van de eindigheid van onze olie opnieuw de kop opsteken.