Greenpeace in Azië

In China ligt vervuild water in de rivieren aan de basis van heel wat problemen...

In China ligt vervuild water in de rivieren aan de basis van heel wat problemen...

© Greenpeace / John Novis

Wat zijn doorheen Azië de grootste milieuproblemen? Hoe reageert de bevolking op de aanwezigheid van Greenpeace? Lea Guerrero en Xiaojun Wang lichten een tipje van de sluier op.

Xiaojun WangLe GuerreroXiaojun Wang is communicatiedirecteur in het kantoor van Greenpeace in Oost-Azië, dat werkt voor China, Taiwan en Zuid-Korea. Lea Guerrero werkt in het kantoor voor Zuidoost-Azië, dat actief is in Indonesië, de Filipijnen en Thailand. Ze is ook communicatiedirecteur.

Kunnen jullie vertellen met welke dossiers jullie concreet te maken krijgen?

Lea Guerrero: De snelle industrialisering heeft de economische groei in Zuidoost-Azië werkelijk een boost gegeven, maar dat heeft ook zijn prijs. De grootste uitdaging is de klimaatverandering. Onze regio is een van de meest kwetsbare gebieden en is ook helemaal niet goed voorbereid op een klimaatcrisis. Extreme weersomstandigheden als hevige

wervelstormen komen steeds vaker voor. Ze nemen ook toe in intensiteit en veroorzaken aardverschuivingen en overstromingen... De stijging van de zeespiegel tast geleidelijk de kustgebieden aan en vernielt de zoetwatervoorraden.

De strijd tegen de vervuiling door giftige chemische stoffen is een van onze andere prioriteiten. Langs onze rivieren hebben zich heel wat textielfabrieken gevestigd. Daar wordt de kleding gemaakt van heel wat internationale merken. Die multinationals maken gebruik van de lakse regelgeving om hun giftig afval in onze rivieren te lozen.

Xaiojun Wang: Zonder aarzelen zou ik zeggen dat het allergrootste milieuprobleem in China het ongebreidelde gebruik van steenkool is en de verwoestende impact daarvan op onze rivieren, onze bodem en de lucht. En natuurlijk bestaat ook bij ons het probleem van de giftige stoffen, dat Lea al vermeldde. China is de belangrijkste producent van allerlei goedkope producten die over de hele wereld worden verkocht, vooral speelgoed en kleding. De chemische stoffen die bij het productieproces worden gebruikt, komen uiteindelijk in rivieren, meren en zeeën terecht. Wij hebben stalen genomen van het water van de Yangtse-rivier en de resultaten zijn veelzeggend: uiteindelijk wordt de voedselketen besmet.

De multinationals maken gebruik van de lakse regelgeving om hun giftig afval te lozen in onze rivieren.

Blijft er dan nog tijd over om ook aan andere problemen te werken?

Xaiojun Wang: In continentaal China ijveren wij voor een duurzamere landbouw en een betere bescherming van de bossen. In Hongkong werkt ons kleine team aan een hele reeks campagnes die allemaal hetzelfde doel hebben: het eiland ‘vergroenen’. Taiwan beschikt over enkele van de grootste vissersboten ter wereld. Wij voeren campagnes voor een duurzamere visvangst. En ten slotte oefenen wij druk uit op de regering van Zuid-Korea, opdat zij haar beleid van kernenergie zou laten varen en zou overstappen op een systeem op basis van zonne- en windenergie.

Lea Guerrero: Onze kantoren in Thailand, de Filipijnen en Indonesië werken min of meer rond dezelfde milieuthema’s als onze collega’s in Oost-Azië.

Staat de publieke opinie open voor die thema’s?

Xaiojun Wang: Na drie decennia van snelle economische ontwikkeling staat China vandaag op een kruispunt: de publieke opinie is niet langer gewoon tevreden met voldoende eten. Zij eist steeds meer: een gezondere voeding en meer algemeen een gezondere levensstijl. En wij krijgen vrij veel steun van de bevolking, Noordpool hervatten.

Lea Guerrero: De bevolking in Thailand, de Filipijnen en Indonesië is vrij bezorgd om de toestand van het leefmilieu, vooral nu de impact van de klimaatverandering steeds beter voelbaar wordt. Er komen steeds vaker extreme omstandigheden voor en die hebben geleid tot ernstige overstromingen in landen als Cambodja, Thailand en de Filipijnen. Daarbij hebben al veel mensen het leven verloren en een groot aantal woningen en veel landbouwgrond en infrastructuur zijn verwoest. Bij de uitvoering van ons werk kunnen wij rekenen op een ruime groep van sympathisanten, zowel donateurs als cyberactivisten en actievoerders. Allemaal mensen die ervoor kiezen om met ons mee te werken en onze missie voor positieve verandering delen. Dankzij hun engagement kunnen wij mooie successen boeken.

Lea Guerrero: De bevolking in Thailand, de Filipijnen en Indonesië is vrij bezorgd om de toestand van het leefmilieu, vooral nu de impact van de klimaatverandering steeds beter voelbaar wordt. Er komen steeds vaker extreme omstandigheden voor en die hebben geleid tot ernstige overstromingen in landen als Cambodja, Thailand en de Filipijnen. Daarbij hebben al veel mensen het leven verloren en een groot aantal woningen en veel landbouwgrond en infrastructuur zijn verwoest. Bij de uitvoering van ons werk kunnen wij rekenen op een ruime groep van sympathisanten, zowel donateurs als cyberactivisten en actievoerders. Allemaal mensen die ervoor kiezen om met ons mee te werken en onze missie voor positieve verandering delen. Dankzij hun engagement kunnen wij mooie successen boeken.

Hebben jullie al overwinningen behaald?

Lea Guerrero: Te veel om ze allemaal op te noemen! Ik zal er maar één vermelden, namelijk de reusachtige vooruitgang die we hebben geboekt met onze bossencampagne in Indonesië. Grote multinationals als Unilever, Kraft en Nestlé hebben beslist om niet langer palmolie aan te kopen van bedrijven die het woud en de veengebieden in Indonesië verwoesten. Dat is toch fantastisch?

Xaiojun Wang: Toen wij zeven jaar geleden voor het eerst spraken van het idee om een energie[R]evolutie te lanceren, lag er werkelijk niemand wakker van hernieuwbare energie, zoals wind- of zonne-energie. Vandaag is China een van de grootste investeerders in hernieuwbare energie. En dat is niet alles: wij hebben van de Chinese regering verkregen dat zij de verkoop van ggo-rijst in China gaat opschorten. En ten slotte heeft het grootste Chinese merk van sportkleding, Li-Ning, beloofd om tegen uiterlijk 2020 alle giftige chemische stoffen uit zijn productieprocessen te weren. Daarmee volgt Li-Ning het voorbeeld van andere grote kledingmerken als Nike en Adidas. Kortom, ontwikkeling kan ook op duurzame wijze gebeuren!

Kunnen jullie tot slot nog aangeven wat de aanleiding is geweest voor het openen van een eerste kantoor in jullie regio?

Lea Guerrero: Daarvoor moeten we terug naar de jaren 1999-2000. Als gevolg van twee decennia snelle groei en industrialisering en het blinde promoten van ‘groei tegen elke prijs’ had de vervuiling zorgwekkende proporties aangenomen, vooral in de verstedelijkte en geïndustrialiseerde gebieden. De Rainbow Warrior ondernam een tocht naar Zuidoost-Azië om te protesteren in de ‘hotspots’ van de vervuiling en om alternatieven en oplossingen te promoten. Die doortocht van de Rainbow Warrior betekende het startsignaal voor de eerste rechtstreekse acties in Zuidoost-Azië, en die zijn sindsdien gewoon doorgegaan. In 2000 zijn we begonnen met onze activiteiten in Thailand en de Filippijnen. Het kantoor in Indonesië heeft in 2005 de deuren geopend.

Xaiojun Wang:
Voor Oost-Azië kunnen we nogal wat superlatieven bovenhalen: China heeft de grootste CO2-uitstoot ter wereld, Taiwan beschikt over enkele van de grootste vissersboten ter wereld... Maar wij meenden dat deze regio ook veel kansen heeft: de kans om een ‘groene revolutie’ te lanceren, die aantoont dat ontwikkeling ook kan steunen op de meest geavanceerde duurzame technologie. Wij zijn vast van plan om die uitdaging in Oost-Azië aan te gaan. Daarvoor kunnen wij rekenen op internationale deskundigheid en lokale knowhow.