Schouder aan schouder met de locals

Voor de Senegalese kust...

Voor de Senegalese kust...

© Tardif/Greenpeace

In Senegal en in Congo hebben wij niet zo lang geleden een kantoor geopend. Wij proberen de plaatselijke bevolking te mobiliseren om rechtstreeks deel te nemen aan onze campagnes. In Senegal heeft ons initiatief al vruchten afgeworpen.

Moro Demba, en charge du port de pêche de Kafountine et Raoul Monsembula, responsable de la campagne OcéansMoro Demba woont al zijn hele leven in Kafountine, een vissersdorp in het zuiden van Senegal. Het gezicht van de visser straalt: “Mijn dorp bruist van het leven. In vergelijking met de vorige jaren vangen we nu veel meer vis en ook veel meer verschillende soorten. Nu zit er bijvoorbeeld ook af en toe zwaardvis in onze netten en dat is toch wel speciaal.”

Meteen bij de opening van het kantoor in Dakar in 2010 hechtte Greenpeace veel belang aan de problematiek van de visvangst. En terecht: de westkust van Afrika is een van de visrijkste gebieden ter wereld. De visserij is de belangrijkste economische sector van Senegal en biedt werk aan ongeveer 600.000 mensen. Bovendien is vis voor de Senegalezen de belangrijkste bron van dierlijke eiwitten. Maar sinds enkele decennia vissen grote Europese en Aziatische schepen de oceanen letterlijk leeg waardoor ze de voedselzekerheid van miljoenen mensen bedreigt.

Grootscheepse mobilisatie

Om hier campagne te voeren, moest Greenpeace allereerst proberen bekend en aanvaard te worden bij de bevolking. Begin 2012 ging een team op bezoek bij de inwoners van de belangrijkste kustdorpen. Een groot aantal mensen besliste om Greenpeace te helpen. Ook de lokale vissers werden gemobiliseerd. Raoul Monsembula is verantwoordelijk voor de campagne Oceanen bij Greenpeace Senegal: “De vissers leerden ons kennen dankzij de enorme media-impact van onze eerste expeditie in de Senegalese wateren in maart 2010. Daarna hebben wij bondgenootschappen gesloten met lokale vissersverenigingen. Wij namen deel aan hun activiteiten en in ruil daarvoor reageerden zij ook op onze oproepen. Dat partnerschap is nog verder versterkt sinds we een gezamenlijke verklaring hebben ondertekend waarin we eisen dat de leiders onmiddellijk een eind moeten maken aan de plundering van de rijkdommen van de zee.

Daarna moesten we natuurlijk nog de politieke wereld overtuigen dat een beter beheer van de visgronden nodig is. Raoul Monsembula: “Er begon iets te bewegen na de ruime persaandacht voor onze actie tegen een Russische boot die op heterdaad was betrapt op illegale visvangst in de Senegalese wateren. Hij viste niet alleen in een verboden zone maar had bovendien zijn identiteit verborgen met een plastic zeil. Na die actie in februari 2012 hadden wij een ontmoeting met Macky Sall, die toen kandidaat was in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen. Hij beloofde publiekelijk, tegenover ons en ook tegenover de Senegalese bevolking, dat hij de voorwaarden voor het toekennen van vergunningen aan vissersboten zou herzien wanneer hij eenmaal verkozen was.

De president heeft de vergunningen van 29 trawlers ingetrokken.

De netten raken weer vol

Al dat werk werpt zijn vruchten af: de dag na zijn verkiezing schrapte de nieuwe president de eerder toegekende vergunningen voor 29 trawlers die actief zijn in de regio. Sindsdien is er heel snel heel veel veranderd: de netten raken weer gevuld en de lokale vissers zijn opgetogen.

De stem van het woud

In de DR Congo opende Greenpeace in 2008 een kantoor. In Congo is ontbossing schering en inslag. Greenpeace heeft al heel wat onderzoek gevoerd op het terrein en een aantal rapporten gepubliceerd om te wijzen op de dramatische gevolgen van de ontginning van het woud, die bovendien vaak totaal illegaal verloopt: een leegroof van de bossen, een decimering van de fauna en een ontwrichting van de plaatselijke gemeenschappen.  

Main dans la main, pour les forêtsNet als in Senegal wil Greenpeace de bevolking en vooral de Congolese jongeren mobiliseren om hen te laten opkomen voor de bescherming van hun woud. Deze nieuwe campagne werd ingezet met een poëziewedstrijd over het thema ‘De toekomst van het woud’. Greenpeace ging op bezoek in scholen in Oshwé en Kinshasa om de studenten aan te zetten tot deelname. Meer dan 2.600 jongeren gingen de uitdaging aan. Die jongeren zijn ‘de stem van het woud’ en tegelijk ook de stem van meer dan 40 miljoen inwoners die bezorgd zijn om de toekomst van het woud.

Dit mooie initiatief is in oktober 2012 afgesloten met de opname van een liedje waarvan de tekst gebaseerd was op een selectie uit de ingezonden gedichten. Elf muzikanten met internationale faam, allen afkomstig uit Centraal-Afrika, werkten hieraan mee.

Greenpeace hoopt dat dit initiatief ook weerklank zal vinden bij de leiders van het land en dat zij oor zullen hebben naar de eisen: een intrekking van de illegaal verleende exploitatievergunningen, een moratorium op de toekenning van nieuwe industriële kapvergunningen en meer controle en toezicht op de ambachtelijke exploitatie.