Modemerken krijgen kans om helden te worden

Martin: "Heel wat modemerken hebben beslist om gifvrij te produceren!"

Martin: "Heel wat modemerken hebben beslist om gifvrij te produceren!"

Greenpeace/Dirven

Al 16 van de grootste kledingmerken hebben onder druk van Greenpeace beloofd voortaan gifvrij te produceren. De Belg Martin Besieux hielp de bedrijfsleiders over de streep trekken. Al jaren werkt hij achter de schermen van de succesvolle Detox-campagne.
 
 

Waaruit bestaat je werk voor deze campagne?

Ik ben ‘global campaigner’ en in die functie leid ik alle onderhandelingen met modebedrijven. Voor hen ben ik het enige aanspreekpunt. Dat betekent dat ik het inhoudelijke dossier voorbereid en verantwoordelijk ben voor het akkoord dat we uiteindelijk met deze bedrijven willen sluiten. Voor de geloofwaardigheid van Greenpeace is het cruciaal dat we consistent zijn in onze eisen en ik waak erover dat we alle bedrijven over één kam scheren. Natuurlijk zit ik niet alleen tegenover bedrijfsleiders: ik neem altijd enkele mensen mee met expertise in het bedrijfsleven en de politieke context.

Hoe word je toponderhandelaar voor Greenpeace?

Ik heb 28 jaar ervaring als campaigner Giftige Stoffen en daarom ben ik vanuit het Belgisch kantoor ‘gedetacheerd’ bij Greenpeace International. Ik heb een groot deel van de geschiedenis van Greenpeace meegemaakt. Dat verklaart voor een deel het succes van deze campagne.

Vallen kledingbedrijven uit de lucht als Greenpeace hen publiekelijk viseert?

We zullen nooit actie voeren als er een akkoord mogelijk is zónder actie, dat is een heilig principe voor mij. Met alle betrokken bedrijven hebben we dus op voorhand gesprekken gevoerd, die soms maanden aansleepten en in het geval van Zara een heel jaar. Wij doen een voorstel, zij geven inhoudelijke reacties, wij leggen uit waarom we bepaalde toegevingen niet kunnen maken enzovoort. Als dat pingpongspel niets oplevert, kunnen we overwegen om campagne te voeren. Er zit natuurlijk een strategie achter. We kiezen bedrijven omdat ze de grootste zijn of een pioniersrol kunnen spelen. Het zijn ‘slachtoffers’ van Greenpeace, maar we geven hen de kans om helden te worden.

Voelen deze bedrijven zich niet gechanteerd?

Usine textile en ChineHelemaal niet. Ze aanvaarden onze methodiek. Bovendien zijn onze rapporten 100% sluitend. Greenpeace voert campagne tegen gevaarlijke stoffen die niet afbreken in het milieu. Voor deze campagne hebben we een groep van giftige stoffen gekozen die bewezen hormoonverstorend werken, met name alkyfenolen. Deze chemicaliën worden overal in de textielindustrie gebruikt, voor wel honderden toepassingen. We hebben deze stoffen aangetroffen in Chinese rivieren en in de lozingspijpen van textielbedrijven, we hebben ook sporen van deze stoffen in kleding gevonden en in het water uit onze wasmachines. Daar valt moeilijk naast te kijken.

Aan deze campagne is vijf jaar voorbereiding aan vooraf gegaan. Het duurt soms lang omdat de lat erg hoog ligt. We spreken van een paradigmaverschuiving bij bedrijven, waarbij we zwart op wit de garantie krijgen dat de vervuiling zal afnemen. Vergeet niet dat 80 tot 90% van alle kleding in de wereld in het Zuiden wordt gemaakt, en het is precies daar dat de impact voelbaar zal zijn.

"We ontketenen een revolutie in de textielsector"

De 16 bedrijven beloven gifvrije mode vanaf 2020. Dat lijkt wel erg veraf.
We moeten realistisch zijn. Een kledingcyclus (van design tot productie) is een lang proces dat tot twee jaar kan duren. Daarnaast moeten modemerken de tijd krijgen om de omschakeling te maken. Je mag ook niet vergeten dat elk groot kledingbedrijf tot tweeduizend toeleveranciers heeft. De 16 bedrijven die zich al geëngageerd hebben om tegen 2020 geen giftige stoffen meer te gebruiken, eisen dat ook van hun toeleveranciers die niet exclusief aan deze bedrijven leveren. Zo krijgen we een multiplicerend effect dat een ware revolutie in de textielindustrie op gang brengt.

Martin BesieuxNaam:

Martin Besieux

Leeftijd:

62 jaar

Beroep:

Global campaigner bij Greenpeace International

Hoe weten we of de modeketens hun engagementen zullen nakomen?
In de eerste plaats door te testen of deze stoffen nog in de kleding of in de loospijpen zitten. Maar even belangrijk is dat de openbaarheid van milieugegevens een van de voorwaarden voor de bedrijven is. Daardoor kan de lokale bevolking en de consument zelf controleren. Bedrijven zullen publiek maken wat er precies binnenkomt aan gevaarlijke stoffen en hoeveel er naar buiten gaat via het water, de lucht, de kleding en het afval. Greenpeace hoeft dus niet meer te monitoren: de textielsector doet dat voortaan zelf. Uiteindelijk zal de sector zelf eigenaar worden van het Detoxsysteem.



Bekijk onze video Detox Fashion!