เกษตรกรรมเชิงนิเวศ

ระบบเกษตรกรรมปัจจุบันนี้พึ่งพาการใช้สารเคมีปริมาณมหาศาล อีกทั้งยังถูกครอบงำโดยบริษัทขนาดยักษ์เพียงไม่กี่รายที่รวมตัวอยู่แค่บางภูมิภาคของโลก โดยเฉพาะในประเทศอุตสาหกรรมที่ร่ำรวย

อุตสาหกรรมเกษตรนั้นเน้นผลิตพืชผลหลักอยู่เพียงไม่กี่ชนิด ซึ่งทำลายความยั่งยืนด้านอาหารและระบบนิเวศอันจำเป็นอย่างยิ่งต่อความอยู่รอดของมนุษย์

เด็กนักเรียนเรียนรู้เรื่องเมล็ดพันธุ์ © Roengchai Kongmuang / Greenpeace

Dairy Farming at Uckermark AG in Germany. © Paul Langrock / Greenpeace

เกษตรกรรมอุตสาหกรรม ทำลายป่าและความหลากหลายทางชีวภาพ

เทคโนโลยีการเกษตรในรูปแบบอุตสาหกรรมที่เอื้อต่อกลุ่มทุนนำไปสู่การผลิตเป็นจำนวนมาก เพื่อป้อนตลาดทั้งในและต่างประเทศ แลกมาด้วยต้นทุนทางสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นการเผาป่าเพื่อขยายพื้นที่การเกษตร การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ การสูญเสียหน้าดิน การคุกคามพื้นที่ป่าซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหลากชนิด และการตกค้างของสารเคมีอันตรายในแหล่งน้ำ รวมทั้งทำให้เกิด “เขตมรณะ” (Dead Zone) ซึ่งเป็นเขตที่สิ่งมีชีวิตไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ ทั้งในแหล่งน้ำ ทะเลและมหาสมุทร แผ่ขยายกว้างขึ้น

เปลี่ยนแปลงระบบอาหาร ปกป้องแหล่งน้ำจากผลกระทบอุตสาหกรรมปศุสัตว์

กรีนพีซ สนับสนุนระบบเกษตรกรรมเชิงนิเวศ

เพราะเกษตรกรรมเชิงนิเวศ คือคำตอบของระบบการผลิตอาหารที่ไม่ทำร้ายคนปลูก คนกิน และสิ่งแวดล้อม เป็นกระบวนการที่ครอบคลุมระบบการจัดการความหลากหลายของพืชและปศุสัตว์สมัยใหม่เพื่อให้ได้ผลผลิตและรายได้ที่เพิ่มขึ้น และใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นอย่างยั่งยืนให้เกิดประโยชน์สูงสุด

การเกษตรเชิงนิเวศเป็นหลักประกันความสมบูรณ์ของการเกษตรและอาหารที่ดีต่อสุขภาพ ด้วยการปกป้องดิน น้ำ และสภาพภูมิอากาศ เพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพ และไม่ทำให้สิ่งแวดล้อมปนเปื้อนด้วยปัจจัยทางเคมีหรือพืชดัดแปลงพันธุกรรม

'We Grow' Launch Event in Thailand. © Baramee Temboonkiat / Greenpeace

กินอย่างรู้ที่มา

การรู้ถึงที่มาของอาหาร คือการได้รู้ว่าอาหารที่เรากินนั้นปลอดภัยต่อสุขภาพของเราแค่ไหน มีวิธีการปลูกอย่างไรและใครเป็นคนปลูก ซึ่งนั่นหมายความว่าหากเรารู้ถึงที่มาของอาหารสักนิด เราก็จะสามารถเลือกสนับสนุนอาหารที่ไม่ทำร้ายสุขภาพของทั้งคนปลูกและสิ่งแวดล้อมด้วยเช่นกัน

สำหรับผู้บริโภคปลายทางแบบเราแล้ว ทางออกที่ดีที่สุด คือการสนับสนุนอาหารจากเกษตรกรรมเชิงนิเวศที่ช่วยให้ทั้งเกษตรกรและผู้บริโภคห่างไกลจากสารเคมีมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศอีกด้วย นอกจากจะเป็นการรักษาสุขภาพของคนกินแล้ว ยังเป็นการช่วยให้เรามั่นใจได้ว่า เราไม่ได้เป็นสาเหตุปลายทางที่บริโภคอาหารบนความเสี่ยงของเกษตรกรอีกด้วย